Sunday, July 12, 2009

chirak

ആകാശത്തിന്റെ  തിരിവാണ്,
നമുക്കായ്‌ കൂടുകൂട്ടാന്‍ ഞാന്‍ കണ്ടു വച്ചിടം.

അന്നെനിക്ക്‌ സ്ഫടിക തൂവല്‍ പതിച്ച
ഒരു ജോഡി    ചിറകുകളുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും
ചിറകില്ലെന്ന നിന്റെ പരിദേവനത്താല്‍ 
താഴ്വാരങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ അതിഥിയായെത്തി.
ചടുലമായി കാല്‍ വച്ച് നീയെത്തിയത് ,
പിന്‍കഴുത്തില്‍ ചുംബിക്കാനായിരുന്നില്ല,
ചിറകുകള്‍ ഛെദിച്ചും
രാപ്പകല്‍ മന്ത്രമുരുവിട്ടും ,
നീയെന്റെ ആകാശസ്മൃതികള്‍ക്ക്‌ ഛിദ്രം വരുത്തി.

തൂവലോരോന്നായ്‌ പിഴുതെടുത്താ-
നീലവാനപ്പരപ്പിലേക്കൂതിയെറിഞ്ഞു ഞാന്‍ ,
നിനക്കനുകൂലയായി വര്‍ത്തിച്ചു .

1 comment:

വല്യമ്മായി said...

നല്ല കവിതകള്‍