Sunday, September 27, 2009

മണ്ണ്

വരണ്ട ധൂളി തന്‍ ,
ചെമ്പട്ടുടുത്ത് ,
ഉറഞ്ഞു തുള്ളി,
ചെമ്മണ്ണ്  ചൊല്ലി.

ഇന്നോളം ജലം,
തീണ്ടിയിട്ടില്ല.
ലാസ്യപദങ്ങള്‍
പാടിയിട്ടില്ല .

പണ്ടൊരു കാറ്റില്‍
ജലകണമെത്തിയ,
നാളില്‍ മതി കെട്ട,
മണ്‍തരിയൊന്നിന്റെ ,
ഗാഥകള്‍ ഞാനെത്ര,
ചൊല്ലിക്കഴിഞ്ഞു .

അന്നലിഞ്ഞപ്പോള്‍
മെനഞ്ഞ രൂപങ്ങള്‍,
ഇന്നുമപൂര്‍ണമാ-
ദിക്കിലായ്‌ കാണാം.

കണ്ടു പഠിച്ചു ഞാന്‍ ,
കേട്ടു പഠിച്ചു.
ശേഷം കബന്ധങ്ങള്‍ ,
തൊട്ടു പഠിച്ചു.

കണ്ണീരാറ്റില്‍ ഞാന്‍ ,
മുങ്ങിയിട്ടില്ല.
കാത്തിരുന്നീടാന്‍ ,
പരിചയിച്ചില്ല .

ഇന്നോളം ജലം,
തീണ്ടിയിട്ടില്ല.
ലാസ്യപദങ്ങള്‍ ,
പഥ്യവുമല്ല.

വരണ്ട ധൂളി തന്‍ ,

ചെമ്പട്ടുടുത്ത് ,
ഉറഞ്ഞു തുള്ളി,
ചെമ്മണ്ണ്  ചൊല്ലി.

2 comments:

idiot of indian origin said...

അനി ,
വരണ്ട ധൂളിയാല്‍
ചെമ്പട്ടുടുത്ത് ,

ലാസ്യ പദങ്ങള്‍
പഥ്യം അല്ലാതെ ,

ബാഷ്പമായ
മഴത്തുള്ളിയുടെ കൂടെ
ചിത്തം പറഞ്ഞു വിട്ട
മണ്ണിന്‍റെ
ഉറഞ്ഞു തുള്ളല്‍
തീവ്രം !

കണ്ടു പഠിച്ചു ഞാന്‍
കേട്ട് പഠിച്ചു ഞാന്‍ ,
പിന്നെ കബന്ധങ്ങള്‍
തൊട്ടു പഠിച്ചു .
വീണ്ടും പഠിക്കുവാന്‍
പാഠം ഇല്ലാതെ ഞാന്‍ , സ്വയം
പാട്യവിഷയമായി തീര്‍ന്നുവെന്നോ ?

idiot of indian origin said...

ani,
i saw excerpts of your 'saalabhanjika' in my google reader.but i can't locate it anywhere in 'parayatte njaan'. why is it so? I'll appreciate it very much indeed,if you could enlighten me on this. thanks.