Tuesday, February 9, 2010

jim

അവന്‍,
മാര്‍ക്ക് ട്വൈന്റെ
ജിമ്മിനെ പോലെയുണ്ട്.
അവിടെ ,
ആ കാത്തിരുപ്പ് മുറിയില്‍,
അവനിരിക്കുന്നു.
അവന്റെ കൈകളിലെ
മൊബൈല്‍ ക്യാമറയില്‍
എന്നെപ്പകര്‍ത്തിയിട്ട്,
ഇളിഭ്യതയോടെ
അതില്‍ നോക്കിയിരിക്കുന്നു,
ഞാനവനെ തുറിച്ച് നോക്കി,
അവന്റെ മുഖം വാടി.
ഞാന്‍ കാലുകളില്‍ നോക്കി!
പൊടി പിടിച്ച കാലുകള്‍
അവന്‍ ഒളിപ്പിക്കാന്‍ നോക്കുന്നു.
പിന്നെ ഞാനവനെ മറന്നു.

വീണ്ടും നോക്കുമ്പോള്‍,
അവന്‍ ഉറങ്ങിയിരുന്നു,
പാതി മലര്‍ന്ന
അവന്റെ കറുത്ത ചുണ്ടുകള്‍,
അമ്മയെ സ്വപ്നം കാണുന്ന
കുഞ്ഞിനെ ഓര്‍മിപ്പിക്കുന്നു.
അവന്റെ ഇരുണ്ട മുഖത്ത്
ദൈന്യമാര്‍ന്ന  ശാന്തത.
ഞാന്‍ മിഴിയെടുക്കാന്‍
മറന്നിരുന്നു .

6 comments:

yasho said...

Manoharam, Anila

Anila Balakrishnapillai said...

nandi....

santhoshhk said...

ജിം ഇത്ര ശിശൂരൂപിയോ.....പൊടിപിടിച്ച ഹൈ സ്കൂള്‍ ക്ലാസ്സ് ഓര്‍മ്മകളില്‍ കാറ്റുപിടിക്കുനു. നന്ദി.

അച്ചൂസ് said...

എന്നും ശിശുവായിരുന്നെങ്കില്‍....

Anila Balakrishnapillai said...

santhosh, ath jim shishu roopi aayathinaalalla.

sthreeykku maathram kaanaanaakunna oru shishu purushanullil ullathinaalaanu.

ella abhipraayangalkkum nandi...

Anila Balakrishnapillai said...

oh, my Jim i remember you sometimes....