ഇരുട്ടിന്റെ പക്ഷികള്‍

ഓര്‍മകള്‍  എന്റെ രോഗമാണ് .
ചുറ്റിലുമത് സംക്രമിപ്പിക്കുന്ന
വാഹകയുമാണ് ഞാന്‍ .

അവളോട്:
അയലത്തെ വീട്ടിലെ ചെറുക്കനെ
നെടുകെ പിളര്‍ത്തി
സ്കൂള്‍ തൂണില്‍
ചാരി വച്ചിരുന്നതിനെപ്പറ്റി .

ഭക്തി സീരിയലുകളിലെ ജരാസന്ധനില്‍ നിന്നും പ്രചോദനം.

അവന്‍ ചെളിവെള്ളം തെറിപ്പിച്ച്
മുന്നിലേക്കോടുമ്പോള്‍ ,
മറന്നു വെച്ച അവനെയെടുക്കാന്‍
ഞങ്ങള്‍ സ്കൂളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞോടി.

ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച
പുസ്തകസഞ്ചി മറന്ന് സ്കൂളിലെത്തിയ
ഉച്ചനേരത്തെപ്പറ്റി.
പഞ്ഞിക്കിടക്കയില്‍ തലകുത്തി
മറിയവേ തിരിച്ചറിഞ്ഞ
ഉരസുമ്പോള്‍ തീപാറുന്ന
ശരീരങ്ങളെപ്പറ്റി.

ബാല്യത്തിന്റെ പുതപ്പിലെക്ക് ചായാന്‍
അവള്‍ കൂട്ടാക്കുന്നില്ല.
അഞ്ചും രണ്ടും വയസ്സുള്ള കുട്ടികള്‍ക്ക്
ഓര്‍മകള്‍ നെയ്യുന്ന തത്രപ്പാടിലാണവള്‍ .

അയാളോട്:
തുര്‍ക്കിഷ് നീല നിറമുള്ള
കൈപ്പടയില്‍
ചുംബിച്ചിരുന്നതിനെപ്പറ്റി,
ഏടുകള്‍ എത്ര മറിഞ്ഞു!
ദിനംപ്രതി മങ്ങുന്ന നിറങ്ങളെ
വിശ്വസിക്കാനുമാവില്ല .

ബ്രാന്റ് നെയിമറിയാത്തൊരു  സുഗന്ധം,
എത്ര പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നുവെനിക്കത്!
ഓര്‍മകളില്ലാത്തവര്‍ക്ക് മുന്നില്‍
അവരുടെ ഒഴിഞ്ഞ സുഗന്ധക്കുപ്പിയെ വര്‍ണിക്കുക
അശ്ളീലം തന്നെയാണ്.

ആ പക്ഷികള്‍ അങ്ങനെയാണ്,
അവ പറന്നു പോകുമ്പോള്‍
ഇരുട്ടിന്റെ നിറമുള്ള സുഷിരങ്ങള്‍ ശേഷിപ്പിക്കും.
അതില്‍ നിന്നും പിറക്കുന്ന   പക്ഷികള്‍
പകലിരവുകളില്‍ ഭീതിദമായി  ചിലയ്ക്കും.