Parayatte Njan

romilekkallatha vazhikal

2012-01-19T15:22:00.003+05:30

വൈവിധ്യങ്ങളെക്കാള്‍ സാമ്യമുള്ള

വരട്ടുചൊറികളായി

ബന്ധങ്ങള്‍ രൂപപ്പെടുമ്പോളാണ് ,

ഒരുവന്റെ എല്ലാ ചെയ്തികളും

ഉയര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന പുല്ലിംഗത്താല്‍
നയിക്കപ്പെടുന്നവയെന്നു
നാം പിറുപിറുക്കുക !

ഫ്രൊയീഡിയന്‍ പെനിസ് എന്‍വിയെന്തിന് ?

അവന്‍ എന്റെ കൂടി ദേവനാണ്.
പ്രണയിനിയുടെ മുഗ്ധതയെന്ന
ഒറ്റ പുഷ്പത്താലല്ലാതെ തൃപ്തനാകാത്തവന്‍
എന്റെ എക്കാലത്തെയും കൌതുകമാണ് !

എന്നാല്‍ , നിന്റെ പ്രണയിനിയായി ഞാന്‍
സ്വയമവരോധിച്ചിട്ടില്ലയെങ്കില്‍ ,
തിളയ്ക്കുന്ന കൌതുകത്തോടെ നിന്നെ
മുട്ടിയുരുമ്മിയിട്ടില്ലെങ്കില്‍ ,
പിന്നെയും മുലകളിലെക്ക് നീങ്ങിയ നിന്റെ കൈകളെ
അറിഞ്ഞതായി ഭാവിച്ചില്ലയെങ്കില്‍ ,
അര്‍ത്ഥങ്ങള്‍ പലതു കല്പ്പിക്കാവുന്ന നിന്റെ വാക്യങ്ങളെ
വിഡ്ഢിയുടെ ചിരിയുടെ അവഗണിച്ചു വെങ്കില്‍ ,
നിന്റെ അഹന്തയ്ക്ക്
അത്ര നേരം കാവല്‍ക്കാരിയായ എനിക്കായി
എല്ലാ വഴികളും ഒന്നിലേക്ക്
നയിക്കുന്നവയല്ലെന്നു നീ ഗ്രഹിക്കുക.

നായര്‍ മാടമ്പി

2012-01-15T12:03:00.000+05:30

നായര്‍ മാടമ്പിത്തത്തില്‍ ആകൃഷ്ടനായി പാര്‍ടിയുടെ ഒരു ലോക്കല്‍ നേതാവ് മാടമ്പിത്തം ഒന്ന് അനുകരിക്കാമെന്ന് കരുതിയത്രേ. ആ പാര്‍ട്ടിയില്‍ , നായര്‍ മാടമ്പിയ്ക്ക് മുന്നില്‍ കീഴാളര്‍ ഇന്നും ഇരിക്കില്ല . അങ്ങനെ നിന്ന് നിന്നാണോ എന്തോ, നേതാവൊരു ദിവസം വീട്ടിലെത്തി മുന്നിലെ മുറിയില്‍ കിടന്ന കസേരകള്‍ പെറുക്കി അകത്തിട്ടു. ആ നാട്ടിലെ ജനങ്ങള്‍ക്ക് ഈ ഫോര്‍മുല അറിയാത്തതിനാല്‍ അവര്‍ എന്നും പരാതിക്കെട്ടുമായി വന്ന് ടിയാന്റെ സെറ്റിയില്‍ ഇരുന്നായിരുന്നുവത്രേ ചര്‍ച്ചകള്‍ നടത്തിയിരുന്നത്. ഏതായാലും ഇക്കുറി ബുദ്ധി ഫലിച്ചു. മുന്നിലെ മുറിയില്‍ ഇട്ട ഒരേ ഒരു കസേരയില്‍ ഇരുന്നു നേതാവ് പ്രജാക്ഷേമതത്പരനായി രാജ്യം ഭരിച്ചു. പക്ഷെ അങ്ങനെ നിന്ന് നിന്ന് പ്രബുദ്ധരായ വോട്ടര്‍മാര്‍ അടുത്ത പഞ്ചായത്ത് തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ രാജാവിനെ നാട് കടത്തിയത്രേ.

വാല്‍ക്കഷണം : ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളില്‍ എനിക്കുമുണ്ട് ഒരു തികഞ്ഞ മാടമ്പിയാകണമെന്ന ആഗ്രഹം!!!

hihihi

2012-01-14T03:02:00.000+05:30

മുന്നോട്ടു വച്ച ചുവടുകള്‍ എണ്ണാന്‍
ഞാന്‍ നാണിച്ചിട്ടില്ല
തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോള്‍
അത്രയും ചുവട് എണ്ണിയിട്ട് ,
അവിടെ നില്‍ക്കാമല്ലോ ?
കണക്കു പഠിച്ചതിന്റെ ഒരു ഗുണമേ !

വെടിയുണ്ടകള്‍

2012-01-12T19:51:00.000+05:30

വെടിയുണ്ടകളെ നേരിടാമെന്നതായിരുന്നു മുഖ്യ അട്രാക്ഷന്‍ ! അങ്ങനെയൊക്കെ സന്തോഷം കിട്ടുമെങ്കില്‍ അതുംകൂടി ആയിക്കോട്ടെന്നു കരുതി. സന്തോഷത്തിനു കുറവുണ്ടായിട്ടൊന്നുമല്ല . ആനന്ദതുന്ദിലരായി ഞങ്ങള്‍ അങ്ങനെ ജീവിച്ചു വരികെയാണ് 'മുഖ്യഗുരു' പറഞ്ഞതോര്ത്തത് , എന്തിന്റെയും വക്കില്‍ കൂടി നടക്കുമ്പോഴേ ആസ്വദിക്കാനാകൂ എന്ന്. അപ്പൊ തീരുമാനിച്ചു 'വെടിയുണ്ടയല്ലാതൊരു ലക്ഷ്യവുമില്ലിനി' എന്ന്. അങ്ങനെ ഉള്ളതെല്ലാം കേട്ടിപ്പറക്കി പുറപ്പെട്ടു . ഒടുവില്‍ മനസ്സിലായി. അവിടെയും കടുത്ത കൊമ്പറ്റീഷന്‍ ആണെന്ന്. വെടിയുണ്ട ഉണ്ടാക്കി കൊണ്ട് വന്നു നേരിടാന്‍ പോലും തയ്യാറായി ആളുണ്ട് . അല്ലാതെ വെടിയുണ്ട എല്ക്കണമെങ്കില്‍ ചിലപ്പോള്‍ ഒരു ദശാബ്ദം കാത്തിരിക്കേണ്ടി വരുമത്രേ! അതും വല്ല മാനിനെയോ മയിലിനെയോ നോക്കി വെച്ചവ ലക്‌ഷ്യം തെറ്റി വന്നു കൊള്ളണം. വയസ്സുകാലം വരെ കാത്തിരുന്നു ഒരു വെടിയുണ്ട കൊണ്ട് പണ്ടാരമടങ്ങിയിട്ട് എന്തോന്ന് ലാഭം!

സിംഹം, എലി, മരപ്പട്ടി മുതലായവ

2012-01-11T02:52:00.002+05:30

ദിക്കുകള്‍ ഭേദിക്കുമാറ്,

അലറിയിട്ടില്ല ഞാന്‍ !

ഒരു കുഞ്ഞി മുയല്‍ പോലും,

എനിക്ക് പാദസേവ ചെയ്തിട്ടില്ല,

വര്‍ണ്ണശബളമായ ഗാഥകള്‍ ചൊല്ലി,

ഒരു ചരിത്ര പുസ്തകവും

എന്റെ പേര്‍ ചേര്‍ത്ത് വച്ചിട്ടില്ല.

എങ്കിലുമെനിക്ക് നൃത്തം ചെയ്യാനറിയാം,

പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ അതിരുകള്‍ വരെ!

അതിനാല്‍ തന്നെ ആ സിംഹം,

വിലോഭനീയമായ തന്റെ

നേത്രങ്ങളാല്‍ കടാക്ഷിക്കിലും,

എനിക്ക് അനുതാപം തോന്നുന്നു.

പണ്ട്, പണ്ടുപണ്ട് ,

പ്രണയ സൂക്തങ്ങള്‍ ചെവിയില്‍ മൂളി ,

ഞാനതിനരികില്‍ ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞു പോല്‍ !

പക്ഷെ , ചങ്ങലയില്‍ ബന്ധിച്ചിരുന്നു
അതിന്റെ കാലുകളെന്നു
സ്വപ്നവും ഞാന്‍ കണ്ടിരുന്നില്ല.

ഇരുട്ടിന്റെ പക്ഷികള്‍

2011-12-29T18:36:00.001+05:30

ഓര്‍മകള്‍ എന്റെ രോഗമാണ് .
ചുറ്റിലുമത് സംക്രമിപ്പിക്കുന്ന
വാഹകയുമാണ് ഞാന്‍ .

അവളോട്:
അയലത്തെ വീട്ടിലെ ചെറുക്കനെ
നെടുകെ പിളര്‍ത്തി
സ്കൂള്‍ തൂണില്‍
ചാരി വച്ചിരുന്നതിനെപ്പറ്റി .

ഭക്തി സീരിയലുകളിലെ ജരാസന്ധനില്‍ നിന്നും പ്രചോദനം.

അവന്‍ ചെളിവെള്ളം തെറിപ്പിച്ച്
മുന്നിലേക്കോടുമ്പോള്‍ ,
മറന്നു വെച്ച അവനെയെടുക്കാന്‍
ഞങ്ങള്‍ സ്കൂളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞോടി.

ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച
പുസ്തകസഞ്ചി മറന്ന് സ്കൂളിലെത്തിയ
ഉച്ചനേരത്തെപ്പറ്റി.
പഞ്ഞിക്കിടക്കയില്‍ തലകുത്തി
മറിയവേ തിരിച്ചറിഞ്ഞ
ഉരസുമ്പോള്‍ തീപാറുന്ന
ശരീരങ്ങളെപ്പറ്റി.

ബാല്യത്തിന്റെ പുതപ്പിലെക്ക് ചായാന്‍
അവള്‍ കൂട്ടാക്കുന്നില്ല.
അഞ്ചും രണ്ടും വയസ്സുള്ള കുട്ടികള്‍ക്ക്
ഓര്‍മകള്‍ നെയ്യുന്ന തത്രപ്പാടിലാണവള്‍ .

അയാളോട്:
തുര്‍ക്കിഷ് നീല നിറമുള്ള
കൈപ്പടയില്‍
ചുംബിച്ചിരുന്നതിനെപ്പറ്റി,
ഏടുകള്‍ എത്ര മറിഞ്ഞു!
ദിനംപ്രതി മങ്ങുന്ന നിറങ്ങളെ
വിശ്വസിക്കാനുമാവില്ല .

ബ്രാന്റ് നെയിമറിയാത്തൊരു സുഗന്ധം,
എത്ര പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നുവെനിക്കത്!
ഓര്‍മകളില്ലാത്തവര്‍ക്ക് മുന്നില്‍
അവരുടെ ഒഴിഞ്ഞ സുഗന്ധക്കുപ്പിയെ വര്‍ണിക്കുക
അശ്ളീലം തന്നെയാണ്.

ആ പക്ഷികള്‍ അങ്ങനെയാണ്,
അവ പറന്നു പോകുമ്പോള്‍
ഇരുട്ടിന്റെ നിറമുള്ള സുഷിരങ്ങള്‍ ശേഷിപ്പിക്കും.
അതില്‍ നിന്നും പിറക്കുന്ന പക്ഷികള്‍
പകലിരവുകളില്‍ ഭീതിദമായി ചിലയ്ക്കും.

ഏതാണ് ലാഭം?

2011-12-21T03:00:00.000+05:30

ഏതെങ്കിലും രാഷ്ട്രീയ കക്ഷിയോട് ആഭിമുഖ്യം പുലര്‍ത്തുന്ന മാധ്യമങ്ങള്‍ക്ക് ഗോളടിക്കാന്‍ ഒരൊറ്റ ഗോള്‍ പോസ്റ്റ്‌ ആണ് ഉള്ളതെങ്കില്‍ , ഒന്നിനോടും ആഭിമുഖ്യം പുലര്താതിരുന്നാല്‍ എല്ലാ പോസ്റ്റിലേക്കും ഗോളടിക്കാം, ഏതാണ് ലാഭം?

ആധിമദ്യാന്തം

2011-12-04T19:50:00.001+05:30

'ആധിമദ്യാന്തം' എന്ന് ചാനല്‍ സ്ക്രോള്‍ . അങ്ങനെയൊരു വാക്കിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാവുന്നതാണ്. ഇന്ന് ബാര്‍ ക്ളോസ് ചെയ്തുവെന്നു വിനീതനായ ബെയറര്‍ അറിയിക്കുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാകുന്ന ആധിയെന്നോ മറ്റോ അര്‍ത്ഥം കല്‍പ്പിക്കാവുന്നതാണ്‌ .

സി പി എം വിഭാഗീയതയില്‍ എവിടെയാണ് വാര്‍ത്ത!

2011-11-20T11:57:00.008+05:30

എന്റെ വീട്ടില്‍ ഒരു പ്രശ്നം ഉണ്ടെങ്കില്‍ , അയലത്തെ വീട്ടുകാരന്‍ അത് അറിഞ്ഞേക്കാം, പക്ഷെ അയാള്‍ നോട്ടീസ് അടിച്ചിറക്കി നാട് നീളെ വിതരണം ചെയ്യുന്നത് കൊണ്ട് എനിക്കോ ,വായിക്കുന്നവനോ, പ്രസ് ഉടമയ്ക്കോ എന്തെങ്കിലും ഗുണമുണ്ടാകുന്നുണ്ടോ? എന്റെ വീട്ടില്‍ ഇനിയും പ്രശ്നം ഉണ്ടാകാം, അത് സ്വാഭാവികമാണ്, ഒരു പൊയന്റില്‍ വെച്ച് വളര്‍ച്ച മുരടിച്ചതല്ല ആ പ്രസ്ഥാനം എങ്കില്‍ , ഏത് പ്രസ്ഥാനമാണ് വിഭാഗീയതയ്ക്ക് അതീതമാകുന്നത്?

ഇനി സി പി എം ആ വിഭാഗീയത മൂടി വെയ്ക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതിനാല്‍ , അന്വേഷണാത്മകമായാണ് നാമതിനെ സമീപിക്കുന്നതെന്നിരിക്കില്‍ , അത്തരത്തില്‍ അന്വേഷിക്കേണ്ട എത്രയോ പ്രശ്നങ്ങള്‍ , പൊതുജനത്തെ ബാധിക്കുന്നവ നമുക്ക് ചുറ്റുമുണ്ട്! അഥവാ വിഭാഗീയത ഉണ്ടെന്നു തെളിഞ്ഞാലോ, ഇനി ആ വിഭാഗീയത പരിഹരിക്കപ്പെട്ടാലോ വെറുമൊരു വോട്ടര്‍ക്ക് എന്ത് ഗുണം ലഭിക്കും?

ഇനിയും ജീര്‍ണത ബാധിക്കാത്ത കമ്മ്യൂണിസം നിലനില്‍ക്കുന്നു എന്ന് വിശ്വസിക്കാന്‍ ഇടതു പക്ഷ മനസ്സുള്ള പത്രപ്രവര്‍ത്തകര്‍ കണ്ടെത്തുന്ന പഴുതാണോ ഈ വിഭാഗീയതയിലൂടെയുള്ള ഊളിയിടല്‍ ? ഒരു ഭാഗം ധര്‍മവും നീതിയും പുലര്‍ത്തുന്നവരും, മറു ഭാഗം മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പിണിയാളുകളും എന്ന് വിശ്വസിക്കാന്‍ നമുക്ക് സ്വാഭാവിക ത്വരയുണ്ടാകും, കാരണം നാം ഇന്നോളം കേട്ട കഥകളിലെല്ലാം വ്യക്തമായ രണ്ട പക്ഷങ്ങളുണ്ട്. മര്യാദാ പുരുഷോത്തമനായ രാമന്റെ പക്ഷം, രാക്ഷസ രാജാവായ രാവണന്റെ പക്ഷം, ധര്‍മിഷ്ടരായ പാണ്ഡവരുടെ പക്ഷം, അധര്‍മികളായ കൌരവരുടെ പക്ഷം. ഇതൊക്കെ ഭാവനയില്‍ കണ്ട് വിപ്ളവം നടക്കുമെന്ന് ഊറ്റം കൊള്ളാം എന്നല്ലാതെ മറ്റെന്ത് ഗുണം!
ഇടതു പക്ഷത്തില്‍ വിഭാഗീയത പാടില്ലെന്നും, ഭൂരിപക്ഷാഭിപ്രായം മാനിക്കപ്പെടണമെന്നുമുള്ള ചിന്തകള്‍ തന്നെ അശാസ്ത്രീയമാണ്. വ്യക്തി എങ്ങനെ ഒരു ഭൂരിപക്ഷത്തിലേക്ക് ചുരുങ്ങും. ഒരാളുടെ ബൌദ്ധികവും ആത്മീയവുമായ അസ്തിത്വത്തെ എങ്ങനെ ഒരു ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ ചിന്തയായി ഒതുക്കാനാകും?
എന്നാല്‍ വിഭാഗീയത തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ മറ്റൊരു കാര്യമാണ്. അത് വായിച്ചും,അതില്‍ ഗവേഷണം നടത്താന്‍ ചിലവാക്കുന്ന സമയം ആര്‍ക്കെങ്കിലും ഗുണപ്പെടുന്ന രീതിയില്‍ വിനിയോഗിക്കുന്നതാകും നല്ലത്.

കടത്തനാടന്‍ കളരിപ്പയറ്റ്

2011-10-23T18:10:00.000+05:30

എല്ലാ ദിവസവും ഇടത്തമര്‍ന്ന് ചാടിക്കെട്ടി വലിഞ്ഞമര്‍ന്നില്ലെങ്കില്‍ എനിക്കുറക്കം വരില്ല.അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോഴൊക്കെ മുണ്ട് മാറും എന്നൊക്കെ പറയുന്നത് കഷ്ടമാണ്.. കെ പി മോഹനന്‍

---------------------

ഈ രാഷ്ട്രീയ, സാംസ്കാരിക, മാധ്യമ ക്ഷുദ്ര ജീവികള്‍ക്ക് അറിയുമോ കടത്തനാടന്‍ കളരിപ്പയറ്റ് വിദ്യ?

കെ പി മോഹനന്റെ ചാരിത്ര്യം രക്ഷിക്കാന്‍ ഇനി ഒരു മാര്‍ഗമേ ഉള്ളു. സര്‍ക്കാര്‍ മുന്‍ കയ്യെടുത്ത് തലസ്ഥാനത്ത് ഒരു കളരിപ്പയറ്റ് ഷോ സംഘടിപ്പിക്കുക, കെ പി മോഹനന് ഞെരിഞ്ഞമരാന്‍ അവസരം കൊടുക്കുക. സൂര്യ മേള, നിശാഗന്ധി മേള തുടങ്ങി നൂറു കൂട്ടം മേളകളുള്ളപ്പോള്‍ വേദി കിട്ടാനും ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാകില്ല!

indian rupee review

2011-10-12T14:17:00.000+05:30

മലയാളത്തില്‍ സാധാരണ ഇറങ്ങുന്ന ചിത്രങ്ങളേക്കാള്‍ നിലവാരമോ, അവയോടൊപ്പം നിലവാരമോ 'ഇന്ത്യന്‍ റുപീ' പുലര്‍ത്തുന്നുണ്ട്. രഞ്ജിത്തിന്റെ ചിത്രമെന്ന നിലയില്‍ മാത്രമാണു ആ ചിത്രത്തിനു നിലവാരക്കുറവ് അനുഭവപ്പെടുന്നത്. ഇന്ത്യന്‍ റുപീ എന്ന ചിത്രത്തെ രഞ്ജിത്തിന്റെ തന്നെ മറ്റു ചിത്രങ്ങളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യാന്‍ കാരണം ഞാന്‍ കറ തീര്‍ത്ത ഒരു രഞ്ജിത്ത് അനുഭാവി ആണെന്നുള്ളതാണ്‌. അങ്ങനെ നോക്കുമ്പോള്‍ തിലകന്റെയും, ജഗതി ശ്രീകുമാറിന്റെയും അഭിനയത്തിന്റെ നിലവാരം മാത്രമായിരിക്കും ചിത്രത്തിന്റെ മേന്മയായി കരുതാന്‍ ആകുന്നത്.

തിരക്കഥയില്‍ സാധാരണ രഞ്ജിത്ത് ചിത്രങ്ങളില്‍ കാണാത്ത തരം, അനാവശ്യ വാചകങ്ങള്‍ ധാരാളമായി ഉള്‍പ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കഥാ സന്ദര്‍ഭത്തെ വാക്കുകളില്‍ കൂടി അവതരിപ്പിക്കുക ഒരു മോശം ടെക് നിക്ക് ആണെന്ന് തോന്നും വിധം ഇത്തരം വാചകങ്ങളുടെ ധാരാളിത്തം ചിത്രത്തിലുണ്ട്.. ഉദാഹരണമായി 'റിമ കല്ലിംഗല്‍' അവതരിപ്പിക്കുന്ന കഥാപാത്രം ഡോക്ടര്‍ ആണെന്ന് സ്ഥാപിക്കാന്‍ ആവശ്യമില്ലാത്ത വാചകങ്ങള്‍ , അഥവാ സന്ദര്ഭത്തോട് നീതി പുലര്‍ത്താത്ത വാചകങ്ങള്‍ ആദ്യ ഘട്ടത്തില്‍ തന്നെ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. കഥാഗതിയില്‍ സ്വാഭാവികമായും പ്രേക്ഷകനെ അറിയിക്കാന്‍ അവസരമുള്ള അത്തരം ഒരു കാര്യം വാചകമടിയിലൂടെ അവതരിപ്പിച്ചത് അസാധാരണമായി തോന്നി.

പ്രിഥ്വിരാജിന്റെ കഥാപാത്രമാകട്ടെ കോഴിക്കോടന്‍ ശൈലി വരുത്താന്‍ വേണ്ടി നടത്തിയ ശ്രമത്തില്‍ മറ്റെല്ലാം മറന്നു പോയി. കോഴിക്കോടന്‍ ശൈലി സ്വാഭാവികമായുമില്ല, അഭിനയം ശരാശരി നിലവാരം പുലര്‍ത്തിയുമില്ല. സുന്ദരനായ ഒരു നായകന്‍ എന്നതില്‍ കവിഞ്ഞ ഒരു യോഗ്യതയും ജയപ്രകാശിന് നല്‍കാന്‍ പ്രിഥ്വിരാജിന് ആയിട്ടില്ല. 'കിരീടം' ടൈപ്പ് മോഹന്‍ലാലിനു മികച്ച രീതിയില്‍ അവതരിപ്പിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന, പ്രേക്ഷകനെ നായകന്‍റെ അസ്ഥിത്വം ഫീല്‍ ചെയ്യിപ്പിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന ഒരു കഥാപാത്രത്തെയാണ് ഇത്തരത്തില്‍ ശൂന്യനാക്കിയത് എന്നതാണ് ദയനീയം.

പല ഇടങ്ങളിലും തമാശ തീരെ ഏല്‍ക്കാതെ പോയി. വിരലില്‍ എണ്ണാവുന്ന സിറ്റുവേഷനുകളില്‍ മാത്രമാണു നല്ല തമാശ രംഗങ്ങള്‍ കണ്ടത്. മറ്റുള്ളവ കൃതൃമമോ , ക്ലീഷേയോ ആയിരുന്നു . ആദ്യമായി ജയ പ്രകാശിനെ സഹോദരി വിളിച്ചുണര്ത്തുന്ന രംഗത്തില്‍ , പടികള്‍ കയറുന്ന അനിയത്തി വൃദ്ധ സ്വരത്തില്‍ 'ജയപ്രകാശേ ' എന്ന് വിളിക്കുന്നുണ്ട്. സ്കൂള്‍ യുവജനോത്സവ വേദികളില്‍ പോലും ആവര്‍ത്തിച്ചു കാണാറുള്ള ഈ രംഗം ഒരു രഞ്ജിത്ത് ചിത്രത്തില്‍ കാണുമ്പോള്‍, ഇങ്ങനെ സിനിമ ചെയ്യാന്‍ ഒരു രഞ്ജിത്ത് തന്നെ വേണമോ എന്ന് തോന്നി.

തിലകന്റെ അഭിനയം , താന്‍ നല്ല സിനിമ കളുടെ അനിവാര്യത ആണെന്ന് വിളിച്ചോതുന്ന തരത്തിലുള്ളതായിരുന്നു. ഒരു പക്ഷെ സിനിമ സംഘടന കളുടെ ഇത്തരം അപക്വമായ നടപടികള്‍ എത്രയോ നല്ല കഥാപാത്രങ്ങളെ മലയാളി പ്രേക്ഷകന് നഷ്ടമാക്കി യിട്ടുണ്ടാകും?

അദ്വൈതം

2011-10-12T13:17:00.002+05:30

പ്രാണന്റെതാം ഗുഹയില്‍ ഞാനും -

കാലവുമൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്കേ,

ക്ഷീരം കാത്തവര്‍ ക്ഷീരം കണ്ടു,

രുധിരം കാത്തവര്‍ രുധിരം കണ്ടു,

പിരിയും മുന്‍പേ ഒരുവര്‍ ചൊല്ലി

അനുശോചന വാക്യം.

പിരിയും മുന്‍പേ അപരര്‍ ചൊല്ലി,

അനുമോദന ശ്ളോകം.

ഞാനോ കണ്ടു,

ഇരുളും തെളിവും സന്ധിക്കും കോണ്‍ മാത്രം ,

ഞാനോ കേട്ടു ,

ജയവും പതനവുമൊരുമിക്കും കഥ മാത്രം .

ശാന്തം

2011-07-18T00:20:00.014+05:30

തിരകള്‍ ഒഴിഞ്ഞ കടലായാണ്,
സ്ത്രീത്വത്തെ ഞാന്‍ അറിയുക,
ഇടയ്ക്ക് മാത്രം രൂപപ്പെടുന്ന തിരമാലകള്‍
ആശയടങ്ങുവോളം വീശിയടിക്കും,
ചിലരത് ഭ്രാന്തമെന്നാരോപിക്കും,
'കടലമ്മ കള്ളി' എന്നെഴുതും,
ശാന്തമായ ആയിരം ജലകണങ്ങള്‍
തിരിച്ചറിയപ്പെടില്ല,
തിരമാലയുടെ പേരില്‍ മാത്റം കടല്‍ തിരിച്ചറിയപ്പെടും,
അവള്‍ ശയിക്കും,
ആകാശപഥങ്ങളില്‍ അലക്ഷ്യമായി മിഴിയൂന്നി,
പ്രദര്‍ശന വസ്തുവായി,
അവള്‍ ശയിക്കും.

i deserve

2011-07-18T00:11:00.000+05:30

ഞാന്‍ ദൈവത്തോട് പറഞ്ഞു : ഇതിലുമധികം സ്നേഹം ഞാന്‍ അര്‍ഹിക്കുന്നുവെന്ന്,
ദൈവം പറഞ്ഞു, "ഞാനുമതേ, ഞാന്‍ ആരോട് പറയും?"

rain, rain, come again!!

2011-06-21T03:05:00.001+05:30

ഗായത്രിയുമായി സംസാരിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ പുറത്ത് മഴയുടെ ഇരമ്പല്‍ കേട്ടു തുടങ്ങി. കാതോര്‍ത്ത് ഞാന്‍ കേട്ടിരുന്നു. പ്രണയത്തിന് പാശ്ചാത്തല സംഗീതമിടുന്ന മണ്‍സൂണ്‍ കാലത്തിനോടുള്ള നന്ദിയില്‍ എന്റെ കണ്ണുകള്‍ ജലാര്‍ദ്രമായി.

അല്‍പനേരം തലയിണയില്‍ മുഖം ചേര്‍ത്ത് കിടന്നു. എല്ലാ പ്രണയകാലവും ഒരു മണ്‍സൂണ്‍ കാലമാണെന്നോര്‍ത്തു. ഗ്രീഷ്മ കാലവും വര്‍ഷകാലമായി ഭവിക്കുന്ന മാസ്മരിക വികാരത്തിന്, പ്രണയത്തിനു, ഞാന്‍ പലകുറി നന്ദി പറഞ്ഞു.

ഞാന്‍ കവിത വായിച്ചു , പാട്ടുകള്‍ കേട്ടു, അപ്പോഴും പുറത്ത് തോരാതെ മഴ പെയ്തു കൊണ്ടേയിരുന്നു.

ഇപ്പോള്‍ ഒരു മണിക്കൂറായി മഴ കേള്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട്. എനിക്ക് വിശന്നു തുടങ്ങി. ഞാന്‍ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. അപ്പോഴും പുറത്ത് മഴയുണ്ട് . പാചകം ചെയ്യാനുള്ള ആദ്യ ഘട്ടമായി പാത്രങ്ങള്‍ കഴുകി. പുറത്തെ മഴയുടെ ശബ്ദം വീണ്ടും കേട്ടപ്പോള്‍ ഒരു അസ്വാഭാവികത അനുഭവപ്പെട്ടു.

ഈശ്വരാ ! ഓവര്‍ ഫ്‌ളോ! ഒരു മണിക്കൂറായി മോട്ടര്‍ ഓണ്‍ ചെയ്തിട്ട് !!!!

മോട്ടോര്‍ കത്തി പ്പോയോ ആവോ!

കഴിഞ്ഞ ആഴ്ചയും ഇത് തന്നെ സംഭവിച്ചിരുന്നു . മോട്ടര്‍ ഓണ്‍ ചെയ്ത ശേഷം ഞാന്‍ വീട് പൂട്ടി ഓഫീസില്‍ പോയി. ഒടുവില്‍ ഓവര്‍ ഫ്‌ളോ കണ്ട മനം നൊന്ത് നല്ലവരായ നാട്ടുകാര്‍ ഫ്യൂസ് ഊരിയിട്ടു. ഓഫീസിലേക്ക് ഫോണ്‍ കാള്‍ വരികയും ഞാന്‍ താക്കോലുമായി ഓടി വരികയും ചെയ്തു. എന്നാല്‍ കഷ്ടകാലത്തിന് ഞാന്‍ മറ്റേതോ താക്കൊലുമായാണ് വന്നത് എന്ന് മാത്രം!

കവചം

2011-06-07T07:16:00.001+05:30

മിക്ക മനുഷ്യരും അഭേദ്യ മായ ഒരു കവചം ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്. മതവിശ്വാസ മോ , വക്കുതേഞ്ഞ ഒരു കഷണം തത്വചിന്തയോ , ഗതകാലത്തില്‍ നിന്നുമുള്‍ക്കൊണ്ട ഒരു അനാവശ്യ പാഠമോ, ഇനിയും കണ്ടു പിടിക്കപ്പെട്ടില്ലാത്ത മറ്റെന്തെങ്കിലുമോ കൊണ്ടാണ് ആ കവചം നിര്‍മ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഒരുപക്ഷെ ആത്മരക്ഷയ്ക്ക് വേണ്ടിയാകാം അത്. പലര്‍ക്കും അടുത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോള്‍ ഒരു ചില്ല് പാളിയില്‍ തട്ടിയെന്നോണം എനിക്ക് തടഞ്ഞു നില്‍ക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട് . എത്രയധികം ആഗ്രഹിച്ച് നാം കണ്ടെത്തുന്ന ഒരു സൌഹൃദത്തില്‍, പ്രണയത്തില്‍ , പേരില്ലാത്ത ഒരു മനോഹരമായ ബന്ധത്തില്‍ ഈ മനോകവചം അസ്വാഭാവികതകള്‍ സൃഷ്ടിക്കും.എന്നാല്‍ അപരന്റെ വ്യക്തി സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ അംഗീകരിക്കുകയെ മാര്‍ഗ്ഗമുള്ളൂ!

40 plus or minus 3.5

2011-05-29T19:22:00.003+05:30

നാല്‍പ്പതുകള്‍ക്കടുത്ത് നില്‍ക്കുമ്പോളാണ് ഒരു പുരുഷന്‍ ഏറ്റവും മികച്ച പ്രണയിതാവ് ആകുന്നത് . സഭ്യമാം വിധം വശ്യമായ ഒരു തേജസ് ആ പ്രായത്തില്‍ അയാള്‍ ആര്‍ജ്ജിക്കുന്നു.

എന്റെ സവിശേഷമായ രോഗമെന്ന് വിളിച്ചു സുഹൃത്തുക്കള്‍ ഈ മാനസികാവസ്ഥയെ കളിയാക്കുന്നുണ്ട്. എങ്കിലും ഇരുപത്തിയഞ്ചുകാരന്റെ അനാവശ്യ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് ഉത്തരം പറയാനോ എന്നെ നേര്‍വഴിക്കു നയിക്കുക എന്നാ ബാധ്യത അവന്‍ സ്വയം ചുമലിലേറ്റുന്നതു കണ്ടു നില്‍ക്കാനോ ഞാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. തെറ്റും ശരിയും സ്വന്തം അനുഭവങ്ങളില്‍ നിന്ന് മാത്രം പഠിക്കാന്‍ ഞാന്‍ മുന്‍പ് തന്നെ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു.

ഞാന്‍ നാല്‍പ്പതു വയസ്സുള്ള ഒരു മധ്യവയസ്ക ആകുമ്പോള്‍ ഇരുപതുകാരെ പ്രണയിക്കാന്‍ തുടങ്ങും എന്നാണു എന്റെ ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ മഹത്തായ കണ്ടെത്തല്‍. പക്ഷെ ഇന്നലെ അവനെ കണ്ടപ്പോള്‍ അറിഞ്ഞു അവന്‍ ഒരു അന്‍പത്തിമൂന്നുകാരിയെ പ്രണയിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയെന്നു. ഒടുവിലവനും പ്രണയത്തിന്റെ മഹനീയത തിരിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു !

വിരക്തി

2011-05-27T02:57:00.002+05:30

അടക്കം ചെയ്ത സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ,

ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍ക്കും ഒരിക്കല്‍ !

അന്നവ ആടും ,പാടും,

കൈകള്‍ നീട്ടി ആശ്ലേഷിക്കും!

അപരിചിതരോടെന്ന പോലെ

ഞാന്‍ നിസ്സംഗയായി കടന്നു പോകും,

അവ വിലപിക്കും,

വിരക്തിയുടെ

ഔന്നത്യങ്ങളില്‍ നിന്ന് ഞാന്‍

താഴേക്ക് ചാടാന്‍ ശ്രമിക്കും.

ശവ പേടകം തുറന്നെത്തി

ഭൂതകാലമെന്നില്‍

ദുര്‍ഗന്ധം ചോരിഞ്ഞെങ്കില്‍ എന്നാശിക്കും.

സ്വന്തം സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക് മുന്നില്‍

ഉത്തേജനം നഷ്ടപ്പെട്ട മനുഷ്യര്‍
ദയനീയരായിരിക്കാം, ഒരു പക്ഷെ.

not much a good person...

2011-05-23T23:30:00.000+05:30

പ്രപഞ്ചത്തിലെ എല്ലാ വിശിഷ്ടവസ്തുക്കളും തന്നിലൂടെ കടന്നു പോകണം എന്ന വികാരത്തിന് അടിമയാണ് ഞാന്‍ എന്ന് തോന്നുന്നു. റെഫര്‍ ചെയ്യാന്‍ ഒരു രാവണന്‍ മാത്രമേ ഉള്ളു . "ശ്രീജിതനാണ് രാവണന്‍ , സ്ത്രീജിതനല്ല ."

absurd absurd!

2011-05-03T23:56:00.001+05:30

ഒസാമ ബിന്‍ ലാദന്റെ മൃതദേഹം കടലില്‍ കെട്ടിത്താഴ്ത്തിയിരിക്കുന്നു. ഭാവിയില്‍ ഉയര്‍ന്നു വരാനിടയുള്ള ശവകുടീരത്തെയും ആരാധകരെയും ഭയന്നാണത്രേ ഈ മുന്‍കരുതല്‍ . വൈയക്തിക വളര്‍ച്ചയുടെ ശൈശവദശയിലെവിടെ വച്ചോ വളര്‍ച്ച മുരടിച്ചുപോയ ഒന്നാണ് മനുഷ്യ സമൂഹം എന്ന് തോന്നുന്നു . അതിനു പൂജിക്കാന്‍ വിഗ്രഹങ്ങള്‍ ആവശ്യമാണ്‌. നയിക്കാന്‍ ഇടയന്‍ ആവശ്യമാണ്‌. മരണത്തെ നാം ബഹുമാനിക്കുന്നു അഥവാ ഭയക്കുന്നു. ഓരോ ഗോത്രത്തെയും ഗോത്രത്തലവനെയും നിഗൂഡമായി അഥവാ ഭയപ്പാടോടെ വീക്ഷിക്കുന്നു. സ്വേച്ചാധിപതികളെ തള്ളിപ്പറയാം എന്ന ഉറപ്പിന്‍മേല്‍ നാം ജനാധിപത്യത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു. നമ്മെ അടിച്ചമര്‍ത്തുന്ന ഏകാധിപതികള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ സ്വരം നഷ്ടപ്പെടുന്നു , ആദിമമായ ഇത്തരം ഭീതികള്‍ക്കിടയിലും നാം പരിഷ്കൃതരെന്ന് സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു.

my birthright

2011-04-30T20:30:00.001+05:30

അപവാദം കേള്‍ക്കുകയെന്നത് എന്റെ ജന്മാവകാശമാണ്. അത് ഞാന്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും ആസ്വദിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും.

സംതൃപ്ത

2011-04-17T17:28:00.000+05:30

ഞാന്‍ തികച്ചും സംതൃപ്തയായ ഒരു ജന്തുവെന്ന നിലയില്‍ മാത്രം അറിയപ്പെടാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. പരിഹരിക്കപ്പെടേണ്ട പ്രശ്നങ്ങള്‍ സമൂഹത്തില്‍ നിലനില്‍ക്കുന്നില്ല എന്നല്ല അതിനര്‍ത്ഥം, എല്ലാ പരിമിതികള്‍ക്കുമിടയിലും ആനന്ദിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ശീലിച്ചു കഴിഞ്ഞു. പുണ്യ പാപങ്ങളോ, ലൈംഗികതൃഷ്ണയോ, അധികാരമോഹമോ, വ്യക്തിഗതപീഡാനുഭവങ്ങളോ എന്നെ ഈ സ്വാഭാവികതയില്‍ നിന്നുമുണര്‍ത്താന്‍ പര്യാപ്തമല്ല.

സൗഹൃദം

2011-04-03T13:06:00.001+05:30

സ്വന്തം കാരണങ്ങളാലോ , തെറ്റിദ്ധാരണ മൂലമോ കൂട്ടത്തില്‍ നിന്നു മാറിപ്പോകുന്ന സുഹൃത്തുക്കളെ അവരുടെ വഴിക്കു വിടുകയേ നിവൃത്തിയുള്ളൂ. ഇത് പുരാതനകാലം മുതല്‍ നിലനിന്ന ദുര്‍വിധിയാകാം. യുധിഷ്ഠിരന്റെ യാത്ര അതാകും സൂചിപ്പിക്കുന്നത് . വാതിലുകളില്ലാത്ത സത്രം പോലെയായിരിക്കുന്നു എന്റെ സൗഹൃദം!

black humour!!

2011-03-06T19:02:00.001+05:30

എത്ര മോശം ചുറ്റുപാടിലും ചിരിക്കുള്ള വക കണ്ടെത്താനുള്ള സ്വാഭാവിക പ്രവണത മനുഷ്യന് ഉണ്ടെന്നു ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കിയത് ഈ പ്രത്യേക സന്ദര്‍ഭം മുതലാണ്‌. അതിനു ശേഷം പല ദുര്‍ഘട സന്ധികളിലും ഈ സിദ്ധാന്തം എന്നെ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്.

12 .30 നു കാണുമ്പോളും ഞങ്ങള്‍ പലതും പറഞ്ഞു പരസ്പരം കളിയാക്കിയിരുന്നു. തുടര്‍ന്നുള്ള രണ്ടു മണിക്കൂറുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ വളരെ നേരിയ രീതിയില്‍ തുടങ്ങിയ ശ്വാസ തടസ്സം ഗുരുതരമാകുകയും ഡോക്ടര്‍മാര്‍ നിസ്സഹായരായി നില്‍ക്കുകയും, മരണം അതിന്റെ നിഗൂഡമായ ആനന്ദം ഒരിക്കല്‍ കൂടി അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടര്‍ചലനങ്ങള്‍ ഒരിക്കലും അവസാനിപ്പിക്കാത്തതരം ഭൂമികുലുക്കം ആരംഭിച്ച ആ ദിവസം, അന്നായിരുന്നു അച്ഛന്‍ മരിച്ചത്.

അമ്മയ്ക്ക് കരഞ്ഞു കരഞ്ഞു ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെട്ടു. കരഞ്ഞു മാത്രമല്ല, മരണം അന്വേഷിച്ചു വന്ന ഓരോ വ്യക്തിയോടും, രണ്ടു മണിക്കൂര്‍ നീളമുള്ള അവസാന രംഗം വിശദീകരിച്ചു നല്‍കുക അമ്മയുടെ ജോലി ആയിരുന്നു. ഭീതിദമായ അനിശ്ചിതത്വവും, അവിശ്വസനീയതയും വീടിനെ വലയം ചെയ്തു. തലേ ദിവസം സംഭവിച്ച ഓരോ കാര്യങ്ങളും വീണ്ടും വീണ്ടും ഓര്‍ത്തെടുക്കാനും അവയെ ഭദ്രമായി സൂക്ഷിക്കാനും ഞങ്ങള്‍ ശ്രമിച്ചു.

അച്ഛന്റെ നന്മകള്‍, ഞങ്ങള്‍ക്ക് സംഭവിച്ച നഷ്ടം , ഭാവിയില്‍ ഉണ്ടാകുന്ന പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഇവയൊക്കെ ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്ന അതിഥികള്‍ക്കിടയിലൂടെ നടന്നു പോകുമ്പോള്‍ വിചിത്രമായ ഒരു കഥ ഞാന്‍ കേട്ടു. അത് മരണത്തോടനുബന്ധിച്ച് പാലിക്കേണ്ട നിഷ്കര്‍ഷകള്‍ ആ ദിവസം പ്രകൃതി പാലിച്ചിരുന്നോ എന്നത് സംബന്ധിച്ചായിരുന്നു.

ഒരു കൂട്ടം സ്ത്രീകള്‍ പറയുന്നു, കുറച്ചു ദിവസമായി 'മുണ്ടി കൊക്ക്' എന്ന പക്ഷിയുടെ കരച്ചില്‍ കേള്‍ക്കാമായിരുന്നു. അത് കേട്ടാല്‍ മരണം കേള്‍ക്കുമെന്നുള്ളത് അച്ചട്ടാണ്. മറ്റൊരു കൂട്ടര്‍ സ്ഥിരമായി ആ രാത്രികളില്‍ നായ്ക്കള്‍ ഓരിയിട്ട് മരണം പ്രവചിച്ചിരുന്നതായും ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. അപ്പോളാണ് എനിക്ക് പരിചിതമായ ഒരു ശബ്ദം അവിടെ മറ്റൊരു വിചിത്ര ലക്ഷണത്തെ ക്കുറിച്ച് പറയുന്നത് കേള്‍ക്കുന്നത്.

അത് കുഞ്ഞമ്മ ആയിരുന്നു. മരണം സംഭവിച്ച ദിവസം അവര്‍ വീട്ടില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നോടൊപ്പം എന്റെ മുറിയിലാണ് അവര്‍ കിടന്നത്, അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഞാന്‍ കേള്‍ക്കാത്ത എന്ത് ലക്ഷണമാണ് അവര്‍ കേട്ടതെന്നു ഞാന്‍ അതിശയിച്ചു. അവര്‍ പറഞ്ഞിരുന്ന കഥ ഇപ്രകാരമായിരുന്നു.

" മരണം സംഭവിച്ച രാത്രിയില്‍ ഒരു വിചിത്രമായ ശബ്ദം അവര്‍ കേട്ടുവത്രേ, " ഹൂ.." എന്നുള്ള ആ ശബ്ദം മുറിയുടെ ഭിത്തിയില്‍ തട്ടി പ്രകമ്പനം കൊള്ളുകയും അവര്‍ ഞെട്ടിയുണരുകയും ചെയ്തുവത്രേ. ഈ 53 വയസ്സിനിടയില്‍ ഇത്ര വിചിത്രമായ ഒരു പക്ഷിക്കരച്ചില്‍ അവര്‍ കേട്ടിട്ടില്ലയത്രെ, ആ കരച്ചില്‍ കേട്ടാല്‍ ഊഹിക്കാം എത്ര ഭീകരനാകും ആ പക്ഷിയെന്നു. " മരണം കൃത്യമായി പ്രവചിച്ച ആ ഭീകരനായ പക്ഷിയെയോര്ത്ത് പെണ്ണുങ്ങള്‍ വാ പൊളിച്ചു നില്‍ക്കുകയും കുഞ്ഞമ്മ തന്റെ അപൂര്‍വ്വമായ നിരീക്ഷണ പാടവത്തില്‍ സംതൃപ്തയായി തന്റെ അരികില്‍ വരുന്ന ഓരോരുത്തരോടും ഈ പക്ഷിക്കഥ വിവരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ആ ദിവസത്തെ തീവ്രമായ അനുഭവങ്ങള്‍ക്കിടയിലും ഈ പക്ഷിക്കഥ എന്റെ മനസ്സിനെ മഥിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു . ഒരേ മുറിയില്‍ ഉറങ്ങുന്ന ഒരാള്‍ ഒരു ശബ്ദം കേള്‍ക്കുക, ഉച്ചത്തില്‍ എന്ന് പറയപ്പെടുന്ന ആ ശബ്ദം മറ്റെയാള്‍ കേള്‍ക്കാതിരിക്കുക. കുഞ്ഞമ്മ എന്തോ ശബ്ദം കേട്ടിരുന്നുവെന്ന് ആ വിവരണത്തിലെ ആത്മാര്‍ഥതയില്‍ നിന്നും വ്യക്തമാണ്. അതൊരു ഷെര്‍ലക്ക് ഹോംസ് പ്രശ്നം പോലെ അവശേഷിച്ചു.

ഞാന്‍ ഉത്തരം കണ്ടെത്തിയെങ്കിലും സന്ദര്‍ഭത്തിന്റെ ഗൌരവത്തിനു നിരക്കാത്തതിനാല്‍ അടുത്ത രണ്ട് ദിവസത്തിനിടയില്‍ ഈ പക്ഷിക്കഥ വീണ്ടുമൊരു 150 തവണ കൂടി ആവര്‍ത്തിക്കുന്നത് കേട്ടിരിക്കേണ്ടി വന്നു.

എല്ലാവരും അതീവ പിരിമുറുക്കത്തില്‍ തന്നെ തുടരുകയാണ് .വളരെയടുത്ത ബന്ധുക്കള്‍ ഒഴികെ എല്ലാവരും പിരിഞ്ഞു പോയി ത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും പക്ഷിക്കഥയുടെ മാര്‍ക്കറ്റ് നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ല. അമ്മയുടെ ശബ്ദം ഇതുവരെയും തിരികെ കിട്ടിയിട്ടില്ല. പക്ഷിക്കഥ കേട്ട് അമ്മയും അതിശയിക്കുന്നുണ്ട്.

ഞാന്‍ പറഞ്ഞു , ' ഇനി ആരോടും കുഞ്ഞമ്മ ഈ പക്ഷിക്കഥ പറയരുത്'

കുഞ്ഞമ്മ : അതെന്താ, ഞാന്‍ കേട്ടതാണ്! എന്തൊരു ശബ്ദമായിരുന്നു ആ കരച്ചിലിന്. എന്റെ ചെവിയില്‍ ഇരച്ചു കയറുന്നു ഇപ്പോഴും ആ ശബ്ദം!

അത് കേട്ടപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

മരണ വീട്ടിനു നിരക്കാത്ത പൊട്ടിച്ചിരി കേട്ടു എല്ലാവരും എന്നെ നോക്കുന്നു.

അമ്മ : എന്താ, എന്താ കാര്യം?

കുഞ്ഞമ്മ : ഞാന്‍ കേട്ടതാണ് , ആ ഭീകരന്‍ പക്ഷി...

ഞാന്‍ : അത് പക്ഷിയൊന്നുമല്ല.

അമ്മ : പിന്നെ?

കുഞ്ഞമ്മ : ഞാന്‍ കേട്ടതാണ്. 'ഹൂ ....' എന്ന ശബ്ദം.

സുധി : പിന്നെയെന്തായിരുന്നു ?

ബന്ധുക്കള്‍ : പിന്നെയെന്തായിരുന്നു ?

എല്ലാവരുടെയും മുഖത്ത് ആകാംഷ.

പിന്നെയെന്തായിരുന്നു ? പിന്നെയെന്തായിരുന്നു ?

ഞാന്‍ : അത് ഗൂര്‍ഖ വിസില്‍ അടിച്ചതായിരുന്നു.

ശേഷം അവിടെയൊരു കൂട്ടച്ചിരിയുയര്‍ന്നു .

confusion

2011-02-28T20:05:00.000+05:30

മെച്ചപ്പെട്ട ജീവിത സാഹചര്യങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കുന്ന പ്രക്രിയയ്ക്കായി നാം ജീവിതം മുഴുവന്‍ ചിലവിടുന്നു. നാം എവിടെയും പ്രവൃത്തി പൂര്‍ത്തികരിച്ച് വിശ്രമിക്കുന്നില്ല. നാം കഠിന ജോലികളില്‍, നീണ്ടു പോകുന്ന ചര്‍ച്ചകളില്‍ പങ്കാളികളാകുന്നു. എന്നാലത് പൂര്‍ത്തീകരിക്കപ്പെടാന്‍ സാധ്യമായ പ്രക്രിയയോ എന്ന സംശയം മാത്രം അവശേഷിക്കുന്നു. അഥവാ അത്തരം ഒരു പൂര്‍ണ്ണമായ വളര്‍ച്ചയെ പ്രാപിച്ച സമൂഹം മെച്ചപ്പെട്ട ഒന്നായി വളരെ കാലം തുടരുകയാകുമോ ഉണ്ടാവുക ? ഒരു പക്ഷെ ആ സമൂഹം നിദ്രയിലാണ്ടു പോകുകയോ മൃതിയടയുകയോ ചെയ്യുകയാവാം സംഭവിക്കുന്നത്. ഒരു പക്ഷെ അത്തരം സമൂഹം ഒരു 'ഉട്ടോപ്യന്‍ 'ആശയം മാത്രമായിരിക്കാം.

എനിക്ക് ഭയമാണ്

2011-02-09T22:29:00.002+05:30

എനിക്ക് ഭയമാണ്.
പത്രങ്ങള്‍ , വാരികകള്‍ ,
ടി.വി, ഇന്റര്‍നെറ്റ് ,
അവയെന്നെ ബോധവതിയാക്കുകയാകും.
എന്നാല്‍ ഞാന്‍ കറുത്ത് ശുഷ്കിച്ച വൃദ്ധന്മാരെ
നഗരമധ്യത്തില്‍ പോലും
കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ ഭയക്കുന്നു.
അവരുടെ ചെമ്പന്‍ നര ബാധിച്ച മീശയും,
വിയര്‍പ്പൊലിച്ചിറങ്ങുന്ന മുഖവും,
വശംകെട്ട നോട്ടവും,
എന്നെയോര്‍മ്മിപ്പിക്കുക,
മുഷിഞ്ഞ അടിവസ്ത്രത്തെയും,
അറപ്പിക്കുന്ന ജനനേന്ദ്രിയത്തെയുമാണ്‌.
ഇരുകാലില്‍ നില്‍ക്കുന്ന മൃഗത്തിന്റെ
ആദിമ ചോദനകളെയാണ്
ഞാന്‍ ഭയക്കുന്നത് !
കാമമുണര്‍ത്തിയ എതിര്‍ലിംഗ ജീവിയെ
പ്രാപിക്കാനുള്ള അവന്റെ അവകാശത്തെയാണ്
ഞാന്‍ ഭയക്കുന്നത്!
നിയമത്തെക്കാള്‍ , സംസ്കാരത്തേക്കാള്‍
പഴക്കമുള്ള അവന്റെ ശീലത്തെയാണ്
ഞാന്‍ ഭയക്കുന്നത് !

prathikaranam

2011-02-04T23:01:00.000+05:30

എന്നിലെ നിസ്സഹായയായ സ്ത്രീയാണ് ഏറ്റവുമധികം പ്രതികരണശേഷി കാണിക്കാറുള്ളത് , പ്രതികരിക്കാതിരിക്കുക എന്ന ബുദ്ധിപൂര്‍വ്വമായ മാര്‍ഗ്ഗം പ്രയോഗിക്കാന്‍ കഴിയാത്തത്ര നിസ്സഹായയാകുമ്പോള്‍ ആ ദയനീയതയാണ് ഒരു പക്ഷെ പ്രതികരണമായി പുറത്ത് വരാറുള്ളത്. അതെങ്ങനെ ധീരതയായി കണക്കാക്കാനാകും?

റാഡിഷ്‌ പച്ചടിയുണ്ടാക്കാം

2011-01-16T20:32:00.003+05:30

കഴിഞ്ഞ ദിവസം പച്ചക്കറി വാങ്ങാന്‍ പോയപ്പോള്‍ കടയില്‍ റാഡിഷ്‌ . അതിന്റെ റെഡ് ആന്‍ഡ്‌ ഗ്രീന്‍ കോമ്പിനേഷന്‍ ഭംഗി കണ്ടപ്പോള്‍ എനിക്കതിനോട് വല്ലാത്ത സ്നേഹം തോന്നി. അമ്മ സാധാരണയായി റാഡിഷ്‌ കൊണ്ടുള്ള പരീക്ഷണമൊന്നും നടത്താറില്ല. അതു വാങ്ങാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുക എന്ന ഉദ്ദേശം ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ടാകും ഞാന്‍ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു, ' അമ്മേ, അമ്മേ, റാഡിഷ്‌ , നമുക്ക് റാഡിഷ്‌ പച്ചടിയുണ്ടാക്കാം."

അമ്മ : റാഡിഷ്‌ പച്ച്ചടിയോ ? ഇതു കൊണ്ട് പച്ചടി യുണ്ടാക്കാന്‍ പറ്റുമോ?

അപ്പോളാണ് ഞാനും ആലോചിച്ചത് . അങ്ങനെയൊരു സംഭവം ഞാന്‍ എവിടെയും കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ എന്ന്. പക്ഷെ പാചകത്തെ പറ്റി കടുത്ത അറിവില്ലായ്മ എനിക്കുള്ളതിനാല്‍ ഒന്നും തീര്‍ത്ത് പറയാനും വയ്യ . പക്ഷെ എനിക്ക് മറുപടി പറയേണ്ടി വന്നില്ല. അതിന് മുന്‍പേ അടുത്തു നിന്ന ഒരു ചേച്ചി സംഗതി ഏറ്റെടുത്തു.

ചേച്ചി : പച്ചടി വെക്കാന്‍ പറ്റുമോ? ആവോ, ചിലപ്പോള്‍ പറ്റുമായിരിക്കും. തോരന്‍ വെക്കാന്‍ മാത്രേ പറ്റുവെന്നാ ഞാന്‍ വിചാരിച്ചെ! ( ശേഷം ബഹുമാന പുരസ്സരം എന്നെ നോക്കുന്നു )

അമ്മ : ആ! ഞാനും ഇപ്പോഴാ കേള്‍ക്കുന്നെ! ഹോസ്റ്റലില്‍ താമസിക്കുന്ന പിള്ളേരുടെ ഒരു വിവരമേ! ഇതൊക്കെയാ അവര്‍ക്ക് കൊടുക്കുന്ന കറികള്‍ !

അമ്മ : അരക്കിലോ റാഡിഷ്‌ !

ചേച്ചി: അരക്കിലോ റാഡിഷ്‌ എനിക്കും !

ഇതു കേട്ട അടുത്ത് നിന്ന ഒരു ചേട്ടന്‍ : എനിക്കും കാല്‍ക്കിലോ റാഡിഷ്‌!

എല്ലാവരും എന്നെ ആദരവോടെ നോക്കുന്നു. പത്ത് മിനുറ്റിനുള്ളില്‍ കടയിലെ റാഡിഷ്‌ മുഴുവനും തീര്‍ന്നു കിട്ടി. കടയുടമ അതീവ ബഹുമാനത്തോടെ എന്നെ നോക്കുന്നു.

അടുത്ത എപിസോഡ് വീട്ടിലാണ്.
അമ്മ ഒരു പാത്രത്തില്‍ റാഡിഷും , റാഡിഷ്‌ മുറിക്കുവാനുള്ള കത്തിയുമായി വരുന്നു. എനിക്ക് അപകടം മണത്തു. ഇനി അഭിനയിക്കുക തന്നെ.

അമ്മ : ഇത് എങ്ങനെയാ മുറിക്കേണ്ടത്.

ഞാന്‍ : സാധാരണ മുറിക്കും പോലെ!

അമ്മ : ചെറുതായി കൊത്തിയരിയാം.( കൊത്തിയരിയുന്നു)

ഞാന്‍ : ഏയ്‌. ഇങ്ങനെയല്ല , കുറച്ചു കൂടി വലുതായി മുറിക്കണം.
(അമ്മ കുറച്ചു കൂടി വലിയ കഷണങ്ങളായി മുറിക്കുന്നു.)

ഞാന്‍ : ഇത്രയും വലുതായി വേണ്ട, ഓരോ കഷണവും നെടുകെ ഒന്ന് കൂടി മുറിക്കാം.
( മുറിക്കുന്നു)

അമ്മ: ഇതെങ്ങനെയാ കറി വെയ്ക്കേണ്ടത്?

ഞാന്‍: സാധാരണ പച്ചടി വെയ്ക്കും പോലെ.

അമ്മ: എന്ന് വെച്ചാല്‍?

ഞാന്‍: അമ്മ ബീറ്റ്റൂട്ട് പച്ചടി ഉണ്ടാക്കാറില്ലേ ? ബീറ്റ്റൂട്ടിന് പകരം റാഡിഷ്‌ ആണെന്ന് വിചാരിച്ചാ മതി.

അമ്മ: ഓഹോ? കടുക് ചേര്‍ക്കുമോ?

ഞാന്‍ : വേണം . വേണം, അരച്ചു ചേര്‍ക്കണം.

അതു കേട്ട അമ്മയ്ക്ക് എന്തോ കള്ളത്തരം മണത്തു.

അമ്മ : ചുമ്മാ കള്ളം പറയല്ലേ, ഇങ്ങനൊരു പച്ചടി നീ കഴിച്ചിട്ടുണ്ടോ? കടുക് അരയ്ക്കുന്ന പച്ചടിയോ ?
(ഞാന്‍ പിടി കൊടുക്കുമോ?)

ഞാന്‍ : കടുക് വറുത്തു ചേര്‍ക്കണമെന്നാ ഞാന്‍ ഉദ്ദേശിച്ചത് .

അമ്മയ്ക്ക് സന്തോഷമായി.

ഞാന്‍ : ഒരു പീസ് റാഡിഷ്‌ തരൂ ഞാന്‍ കഴിച്ചു നോക്കട്ടെ.

അതു കഴിച്ചപ്പോളാണ് എനിക്ക് വെളിപാടുണ്ടായത്. വല്ലാത്തൊരു രുചി! ഞാന്‍ ഉദ്ദേശിച്ചത് മറ്റെന്തോ ആയിരുന്നെന്ന്! എന്റെ മുഖത്തെ ഭാവ മാറ്റം കണ്ടപ്പോള്‍ അമ്മ കാര്യങ്ങള്‍ ഊഹിച്ചു.

അമ്മ: മനുഷ്യന് കഴിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത കറി വല്ലതുമാണെങ്കില്‍ അപ്പോഴാ ബാക്കി!

ശേഷം ഊണ് മേശയില്‍

അമ്മ: റാഡിഷ്‌ പച്ചടി വിളമ്പട്ടെ?

ഞാന്‍ : ങാ! എങ്ങനെയുണ്ട് കഴിച്ചിട്ട് ?

അമ്മ : ഞാന്‍ കഴിച്ചില്ല. നീ തന്നെ നോക്കിയാല്‍ മതി.

ഞാന്‍: ശരി , നോക്കട്ടെ.

അമ്മ വിളമ്പുന്നു. ഞാന്‍ കഴിച്ചു നോക്കിയപ്പോള്‍ പ്രത്യേകിച്ച് മാറ്റമൊന്നും തോന്നിയില്ല . പച്ചടി വെയ്ക്കാന്‍ വേറെയൊന്നും കിട്ടാതെ വന്നാല്‍ മാത്രമേ ഇതുപയോഗിക്കാവൂ എന്ന് മാത്റം. പക്ഷെ ആ കാപാലികന്‍ സുധി എല്ലാം തകര്‍ത്തു.

സുധി : എന്താ ഇത് സാധനം? ഒരു വൃത്തികെട്ട രുചി!

ഞാന്‍: ഏയ്‌, നിനക്ക് തോന്നുന്നതാ, നല്ല രുചിയാ, റാഡിഷ്‌ പച്ചടി!

അവന്‍ സമ്മതിച്ചു തരുന്നില്ല, ദുഷ്ട്ടന്‍ !!
അമ്മ രുചിച്ചു നോക്കുന്നു.

അമ്മ : ശരിയാ ഒരു വല്ലാത്ത രുചി! നീ സത്യം പറ! ഇങ്ങനെയൊരു കറി കഴിച്ചിട്ടുണ്ടോ?

ഞാന്‍ കുറ്റം സമ്മതിച്ച് സാഷ്ടാംഗ പ്രണാമം നടത്തുന്നു. ഒരു അബദ്ധം പറ്റിയതാണെന്നും മനപൂര്‍വ്വമല്ലാതെ ചെയ്തതാണെന്നും സമ്മതിക്കുന്നു.

അമ്മ: ഹോ! ഇന്നെത്ര മനുഷ്യര്‍ ഇതു വാങ്ങി വീട്ടില്‍ കൊണ്ടു പോയി പച്ചടി വെച്ചു ! ഇതു കഴിച്ചിട്ട് എല്ലാവരും നിന്നെ തെറി വിളിക്കുന്നുണ്ടാകും !

ഞാന്‍ അല്‍പ നേരം ആ തെറി വിളി കാതോര്‍ത്തിരുന്നു. പക്ഷെ ഇപ്പോഴും ഞാന്‍ പറയുന്നു അത് എന്റെ കുഴപ്പമല്ല. വെള്ളരിക്ക, ബീറ്റ് റൂട്ട് മുതലായവ മുന്പ് തന്നെ ശീലിച്ചതാണ്‌ കുഴപ്പം, ആദ്യമായി കഴിക്കുന്നത് തന്നെ റാഡിഷ്‌ പച്ചടിയാണെങ്കില്‍ ആരുമത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു പോകും!!

എന്റെ ജീവിതമാണ് എന്റെ സന്ദേശം..

2011-01-03T21:15:00.003+05:30

ന്യൂ ഇയര്‍ ആയിട്ടും ഒരു മെസ്സേജ് പോലും അയക്കാതിരുന്ന എന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്ത് ഇന്നു ഫോണ്‍ ചെയ്തിരുന്നു. അവന്റെ സ്ഥിരം സ്നേഹപ്രകടനങ്ങള്‍ കേട്ടു ഞാന്‍ പരിഭവിക്കുന്നു.

ഞാന്‍ : എന്നാലും നീ ഇത്രയ്ക്കും ദുഷ്ടനായി പോയല്ലോ?

സു : എന്താടീ, എന്തു പറ്റി?

ഞാന്‍ : ന്യൂ ഇയറിനു നീ ഒരു മെസ്സേജ് പോലും അയച്ചില്ല !!

സു : എന്തു മെസ്സേജ് ?

ഞാന്‍ : ഒരു ഹാപ്പി ന്യൂ ഇയര്‍ പോലും!

സു : ഹാപ്പി ന്യൂ ഇയര്‍ മെസ്സെജോ ? എന്തിനാണങ്ങനെ ഒരു സന്ദേശം ഞാന്‍ അയക്കുന്നത് ? നിനക്കറിയില്ലേ ? " എന്റെ ജീവിതമാണ് എന്റെ സന്ദേശം."

ഞാന്‍ :!!!!!#@%##

പഴയ ചെകുത്താന്‍

2010-12-02T21:24:00.000+05:30

പഴയ ചെകുത്താനൊരു കോട്ടയുണ്ട്,
വിമൂകവും ധൂസരവുമായ ഒന്ന്.
പാര്‍പ്പു തുടങ്ങിയതെന്നെന്നോ,
എന്തിനെന്നോ,
അവനു നിശ്ചയമില്ല.
അതൊരു ശിക്ഷയുടെ ഭാഗമല്ലെന്നും,
തന്റെ രാജ്യമതെന്നുമാണ്,
അവന്റെ മതം.
'പഴയ ചെകുത്താന്‍ ' എന്നു ഭിത്തിയില്‍ കണ്ട് ,
താനൊരു ഭയങ്കരന്‍ തന്നെയെന്നോര്ത്ത് തലയാട്ടും.
അപ്പോള്‍ വേഷം മാറി പുറപ്പെടും.
എന്തു ഫലം?
മനുഷ്യന്റെ വിരുദ്ധ വികാരങ്ങളുടെ,
രക്തത്തിന്റെ, വിയര്‍പ്പിന്റെ,
നിസ്സഹായതയുടെ,ആത്മ വിശ്വാസത്തിന്റെ
ഗന്ധമേറ്റവന്‍ ,
സംഭീതനായി തിരിഞ്ഞോടും.
കോട്ടയുടെ വിജനതയെ സ്തുതിച്ചും,
'പഴയ ചെകുത്താന്‍ ' എന്ന തന്റെ നാമത്തില്‍
അഭിമാനം പൂണ്ടും തുടരും.

fragrance

2010-11-27T17:14:00.000+05:30

ശരീരം എന്ന പുഷ്പത്തിന്റെ ഗന്ധമാണ് ലൈംഗികത. വിശേഷ ഗന്ധമില്ലാത്ത കാട്ടുപൂവിനോടും കൌതുകം തോന്നാം, ഗന്ധമറ്റ പ്ളാസ്റ്റിക് പുഷ്‌പങ്ങള്‍ വേഗത്തില്‍ ചെടുപ്പിക്കും.

തെളിവ്

2010-11-25T21:01:00.001+05:30

വളര്‍ന്നുവെന്നതിന് ഒരു തെളിവ് ഞാന്‍ കണ്ടെത്തി. ഒന്നാമതായി നമുക്ക് കൂടിയേ തീരൂ എന്നുള്ള ഒന്ന് ലഭിക്കാതിരിക്കുമ്പോള്‍ വാശി പിടിക്കാതെ , കരയാതെ ആത്മസംയമനം ശീലിക്കാന്‍ നാം പഠിക്കുന്നു . രണ്ടാമതായി നാം കരഞ്ഞാലോ , വാശി പിടിച്ചാലോ അതു മറ്റാരെയും ബാധിക്കാതെയാകുന്നു.

oh!

2010-11-15T01:54:00.001+05:30

ഇതിവൃത്തം ഊഹിക്കാന്‍ പോലുമാകാത്ത വിധം നിത്യനൂതനമാണ് ജീവിതമെന്നതും , പല വഴികളും വിചിത്രവും പ്രവചനാതീതവുമാണെന്നതും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു തിരിച്ചറിവാണ്. ഒരാള്‍ക്കും മുന്‍പു നേരിടാനാകാത്ത തരം മഹത്തായ പരാജയങ്ങള്‍ ഒരു പക്ഷെ ഭ്രമാത്മകമായ കൌതുകം തന്നെയാണ്. ഓ, അതെങ്ങങ്ങനെ ശരിയാകും? ഞാനൊരു ശുഭാപ്തി വിശ്വാസിയായിരുന്നു. ദുഖത്തില്‍ കലര്‍ന്നിരിക്കുന്ന കറുത്ത ആനന്ടത്തെ ഞാന്‍ ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു,ശുഭ പര്യവസായിയായ ജീവിതത്തെയാണ് ഞാന്‍ തിരഞ്ഞിരുന്നത് .

mind proposes, body disposes

2010-11-10T23:28:00.000+05:30

പ്രണയിനിയായും അമ്മയായും ജീവിക്കേണ്ട ശരീരത്തെ അതിനനുവദിക്കാത്തതിനാലാകണം എന്റെ മാറിടങ്ങള്‍ക്ക് വേദന അനുഭവപ്പെടുന്നത് , അത് ഇണയ്ക്ക് വേണ്ടിയുള്ളതോ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക്‌ വേണ്ടിയുള്ളതോ അവ രണ്ടും ചേര്‍ന്നതോ ആയിരിക്കാം.

koottam

2010-11-10T22:57:00.004+05:30

പല കൂട്ടങ്ങള്‍ക്കും
നടുവിലെങ്കിലും
ഒരു കൂട്ടത്തിലും
ഞാന്‍ അംഗമാക്കപ്പെടുന്നില്ല.

ഒരുവര്‍ ഖിന്നരും,
ആശങ്കാകുലരും,
തിരക്ക് പിടിച്ചവരുമാണ്.
ഭാഷണങ്ങളില്‍ ,
ഉടുപ്പില്‍ , നടപ്പില്‍
അവര്‍ ബദ്ധശ്രദ്ധരാണ്.
സ്വയം അടിയന്തിരാവസ്ഥ
പ്രാഖ്യാപിച്ചവരാണവര്‍ .
അവരിലധികം
ആനന്ദിക്കുന്നതിനാല്‍ ,
എന്നിലവര്‍
സംശയാലുക്കളാണ്.

മറ്റൊരു കൂട്ടര്‍
ഭീകരമാംവിധം സന്തുഷ്ടരാണ്,
അവര്‍ ഒറ്റ പിരിയാത്തവരുടെ കൂട്ടമാണ്‌.
കാരണം ചികഞ്ഞു ഞാന്‍ ഗതി കേട്ടു.
അവരിലധികം ഖിന്നയെന്നതിനാല്‍
എന്നെയവര്‍ കാര്യമാക്കാറില്ല.

home episodes

2010-11-08T21:34:00.004+05:30

സീന്‍ ഒന്ന് : ഐ ആം പ്രൌഡ് ഓഫ് യൂ !
അമ്മയുടെ വലിയ ആഗ്രഹമായിരുന്നു അമ്മയും അച്ഛനും ഒന്നിച്ച്ചുള്ള ഒരു ചിത്രം വരപ്പിക്കുക എന്നത്. കുറെ നാളായി ഓര്‍ഡര്‍   നല്‍കിയിട്ട്   . ഇക്കഴിഞ്ഞ ദിവസം ചിത്രം വീട്ടിലെത്തി. വളരെ മനോഹരം, നല്ല ഒറിജിനാലിറ്റി, എല്ലാവര്ക്കും ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടു.
ചിത്രത്തില്‍ അച്ഹന്റെ രൂപത്തിന് അത്രയേറെ പെര്‍ഫെക്ഷന്‍ ഉള്ളത്തിനാലാകണം , ഞാന്‍ മരണത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു. മരണത്തില്‍ നിന്നും നേരെ ചാടിയത് ഫിലോസഫിയിലേക്ക്.
എന്റെ ആത്മഗതം : ഏതെങ്കിലും കാലത്തെ ഒരു തലമുറ ഈ ചിത്രമൊക്കെ ചവറ്റു കുട്ടയില്‍ ഉപേക്ഷിക്കുമല്ലോ!
അടുക്കളയില്‍ നിന്ന അമ്മ ചിത്രം, ചവറ്റു കുറ്റ എന്നിവ മാത്റം കേട്ടു  ഹാലിളകി ഓടി വരുന്നു.
തുടര്‍ന്ന് ഒരു വാഗ്വാദം, എങ്ങനെ പറയാന്‍ തോന്നി ഈ ദുഷ്ടത്തരം എന്ന മട്ടില്‍. ഞാന്‍ കുലുങ്ങുന്നില്ല, ഞാന്‍ പറഞ്ഞത് ആത്യന്തിക സത്യമാണെന്ന് തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.
അമ്മ : മനുഷ്യരായാല്‍ പാരമ്പര്യത്തെയും പൂര്‍വ്വികന്‍മാരെയും കുറിച്ച്   സ്നേഹം വേണം, അതില്ലാത്തവര്‍ ഇതിലപ്പുറം പറയും.
സുധി: അതു ശരിയാണ്.
ഞാന്‍ : നമ്മെ തിരിച്ചറിയുന്ന തലമുറയുടെ കാര്യമല്ല ഞാന്‍ ഉദ്ദേശിച്ചത്, ഏതെങ്കിലും കാലത്തെ ഒരു തലമുറ.
അമ്മ, സുധി : ഇല്ല, ഒരു തലമുറയും അത്തരം പാതകം ചെയ്യില്ല.
ഞാന്‍ : ആരാണെന്നോ എന്താണെന്നോ അറിയാത്ത ആളുകളോട് മറ്റൊരു തലമുറ ബഹുമാനം കാട്ടണമെന്നില്ല
അമ്മ, സുധി : ഒരിക്കലുമില്ല, ഏത് തലമുറയും പൂര്‍വ്വികരെ ബഹുമാനിക്കും.
(എന്റെ ക്ഷമ നശിക്കുന്നു)
ഞാന്‍ : എങ്കില്‍ പറയൂ, നിങ്ങളുടെ പൂര്‍വ്വികരെ നിങ്ങള്‍ ബഹുമാനിക്കുന്നുണ്ടോ?
അമ്മ, സുധി : തീര്‍ച്ചയായും ഉണ്ട്.
ഞാന്‍ : അപ്പൂപ്പനെ ?
അമ്മ, സുധി : ഉണ്ട്
ഞാന്‍ : അപ്പൂപ്പന്റെ അപ്പൂപ്പനെ
സുധി നിശ്ശബ്ദനായി ചിന്തിക്കുന്നു.
അമ്മ : ഉണ്ടെടീ, ഉണ്ട്. ഞാന്‍ ബഹുമാനിക്കുന്നുണ്ട്.
ഞാന്‍ : അതിന്റെ അപ്പൂപ്പനെ ?
അമ്മ : ഞാന്‍ ബഹുമാനിക്കും, എന്താ സംശയം ?
ഞാന്‍ : എന്നാല്‍ ആ ആളിന്റെ പേര് പറയൂ?
അമ്മ : പെരില്ലെങ്കിലും ബഹുമാനിക്കും.
സുധി (ഇടയ്ക്ക് കയറി ) : വീ ആര്‍  പ്രൌഡ് ഓഫ് ദെം .
അമ്മ( ആവര്‍ത്തിക്കുന്നു) : ഉണ്ടെടീ , എനിക്ക് പ്രൌഡ് ഉണ്ട്.
ഞാന്‍: അപ്പോള്‍ പേരറിയാത്ത എല്ലാ പൂര്‍വ്വികന്‍മാരെ കുറിച്ചോര്ത്തും  നിങ്ങള്‍ അഭിമാനിക്കുന്നു.
അമ്മ, സുധി ( ഒരേ സ്വരത്തില്‍ ) : അതേ , വീ ആര്‍  പ്രൌഡ് ഓഫ് ദെം .
ഞാന്‍ : ശരി , നിങ്ങള്‍ രണ്ടു പേരും നാളെ തന്നെ  മൃഗശാലയില്‍ പോയി , പൂര്‍വ്വപിതാമഹന്റെ കൂട്ടിനരികില്‍ നിന്ന് 'വീ ആര്‍  പ്രൌഡ് ഓഫ് യു ' എന്നു പറയണം , സമ്മതിച്ചോ ?
അമ്മ, സുധി : കീ ...കീ ...കീ ....
( അനുബന്ധം : അമ്മ അപ്പോള്‍ മുതല്‍ ഡാര്‍വിന്റെ പരിണാമ സിദ്ധാന്തത്തെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞു )

സീന്‍ രണ്ട്‌ : സിംഹം
സുധിയ്ക്ക് ഈയിടെയായി ബീഫ് അലര്‍ജിയാണ്. കഴിച്ചാല്‍ അപ്പോള്‍ മുതല്‍ ശരീരമാകെ ചൊറിഞ്ഞു തടിക്കും.
അന്നു മുതല്‍ അവനു വലിയ മൃഗങ്ങളോട് ഒരു പ്രത്യേക ബഹുമാനം തോന്നുന്നുണ്ടത്രെ.
സുധി : മനുഷ്യരെങ്ങനെ ഈ പോത്തിനെയും കാളയെയും ഒക്കെ തിന്നുന്നു? അതിശയം തന്നെ?
അതു കേട്ട ഞങ്ങള്‍ അതിശയിച്ചു. ഒരു വര്‍ഷം മുന്പ് വരെ അവന്‍ ഒരു പൂര്‍ണ്ണ മാംസാഹാരി ആയിരുന്നു എന്നോര്‍ത്ത്.
അമ്മ : അതിനെന്താ കുഴപ്പം ?
സുധി : അതു തീരെ ശരിയല്ല, നമ്മുടെ ഭാരത്തെക്കാള്‍ കൂടിയ ഭാരമുള്ള ഒരു മൃഗത്തെയും തിന്നാന്‍ പാടില്ല, സിംഹം പോലും അങ്ങനെ ചെയ്യില്ല.
അമ്മ : പിന്നേ, അങ്ങനെയൊന്നു മല്ല.
സുധി : ആരു പറഞ്ഞു, അമ്മയ്ക്ക് സിംഹത്തിന്റെ ഭാരമറിയാത്തത് കൊണ്ട് തോന്നുന്നതാ! (എല്ലാവരോടുമായി)  ഒരു സിംഹത്തിന് എത്ര ഭാരമുന്ടെന്നാ നിങ്ങളുടെ വിചാരം?
ഞാനും വിജയ്‌യും ഞങ്ങള്‍ക്കറിയില്ല എന്ന മട്ടില്‍ അന്ധാളിച്ച്ചിരുന്നു.

സുധി (വീണ്ടും) : ഒരു സിംഹത്തിന് എത്ര ഭാരമുന്ടെന്നാ നിങ്ങളുടെ വിചാരം?

അമ്മ : പിന്നേ, അതിന്റെ ഭാരമറിയാന്‍ പണ്ട് നീ സിംഹത്തിനെയും എടുത്തോണ്ട് അല്ലായിരുന്നോ നടക്കുന്നത്.
സുധി : പീ...
ഇക്കുറി ഗോള്‍ അമ്മയുടെ കോര്‍ട്ടില്‍ ആണെന്ന് ഞാനും വിജയ്‌യും പ്രഖ്യാപിച്ചു.

സീന്‍ നാല് : ആത്മരതി അഥവാ യക്ഷിപ്പാല !
ഇത് യക്ഷിപ്പാലകള്‍ അഥവാ ഏഴിലംപാലകള്‍ പൂക്കുന്ന കാലമാണ്. സന്ധ്യ മുതല്‍ എങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞാലും വായുവില്‍ ഈ ഗന്ധമാണ്. തിരുവനന്തപുരം മുതല്‍ കൊട്ടാരക്കര വരെയുള്ള യാത്ര സുഗന്ധപൂരിതവും പ്രണയാതുരവുമാക്കിയ യക്ഷിപ്പാലകള്‍ ! ഈ ഗന്ധം ആദ്യമായി ഞാന്‍ അറിയുന്നത് തിരുവനന്തപുരത്ത് എത്തിയിട്ടാണ്. സെക്രട്ടേറിയേറ്റ്, റെയില്‍വേ ഓവര്‍ ബ്രിഡ്ജ് എന്നു വേണ്ട തിരുവനന്തപുരം നഗരത്തിന്റെ മുക്കിലും മൂലയിലും വരെ ഈ പാലകള്‍ പൂത്തുലഞ്ഞു നില്‍ക്കും.
പാലപ്പൂ മണം എന്റെ സ്വന്തമായിരു ന്നെങ്കില്‍ എന്നൊരു സ്വാര്‍ത്ഥ ചിന്ത പോലും ഇക്കാര്യത്തില്‍ എനിക്കുണ്ട്.
അങ്ങനെ പാലപ്പൂ മണത്തില്‍ നീരാടി ഞാന്‍ വീട്ടിലെത്തുന്നു,
ആ രാത്റി മുറ്റത്തിറങ്ങുമ്പോള്‍ എവിടെ നിന്നോ പാലപ്പൂ മണം. ഞാന്‍ ശ്വസിച്ചു നോക്കി പിന്നെയും, പിന്നെയും. അതേ, ആ മണം തന്നെ , എനിക്ക് തെറ്റിയിട്ടില്ല. പക്ഷെ ആ പരിസരത്തെവിടെയും എന്റെയറിവില്‍ പാല മരമില്ല.
മുറിയിലെത്തി, മുറിയിലാകെ പാലപ്പൂമണം. ഞാന്‍ വല്ല യക്ഷിയുമാണോ ഇനി!
തുടര്‍ന്നും എനിയ്ക്ക് ഇടയ്ക്കിടെ പാലപ്പൂമണം അനുഭവപ്പെട്ടു.
എന്റെ തോന്നലിനെ ഞാന്‍ ഒട്ടും പരിഗണിക്കില്ല, ഇല്ലാത്ത പാട്ടും, ഗന്ധവും ഒക്കെ എനിക്ക് ഉണ്ടെന്നു തോന്നുക മുന്‍പുമുണ്ടായിട്ടുണ്ട്.
നാലാം ദിവസം വൈകുന്നേരം ഞാന്‍ അടുത്ത വീട്ടിലേക്ക് പോയി. എന്റെ വസ്ത്രങ്ങള്‍ക്ക് അത്യാവശ്യം വേണ്ട തുന്നല്‍ പരിപാടികള്‍ അവിടെയാണ് സാധാരണ ചെയ്യാറ്.
തയ്ക്കുന്നതിനരികില്‍ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ വീണ്ടും അതേ മണം, ഞാന്‍ ഒന്നുമറിയാത മട്ടില്‍ അവരോട് ചോദിച്ചു.
" എവിടെ നിന്നാണീ പാലപ്പൂ മണം? ഇവിടെ അടുത്ത് പാലയുണ്ടോ?"
അവിടെയെങ്ങും പാലയില്ലെന്നു അവരെക്കാള്‍ നന്നായി എനിക്കറിയാം, ഞങ്ങള്‍ തെണ്ടിത്തിരിയാത്ത പറമ്പുകള്‍, അറിയാത്ത മരങ്ങള്‍ ഒന്നും ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ആ നാട്ടില്‍ വരാന്‍ സാധ്യതയില്ല.
അവര്‍ പറഞ്ഞു " ഇല്ല, ഇവിടെ അടുത്തെങ്ങും പാലയില്ല, ഞാനും വിചാരിക്കുന്നു, എവിടെ നിന്നാണീ മണമെന്ന്. മൂന്ന് ദിവസമായി എനിക്കീ പാലപ്പൂമണം അനുഭവപ്പെടുന്നു."
നോട്ട് ദ പോയന്റ് 'മൂന്ന് ദിവസം!'
ഞാന്‍ കണക്കു കൂട്ടി നോക്കി. ഞാന്‍ വന്നിട്ട് മൂന്ന് ദിവസം, പാലപ്പൂ മണം വന്നിട്ടും മൂന്ന് ദിവസം. അപ്പോള്‍ ഞാനൊരു യക്ഷി തന്നെ , ഞാന്‍ കൃതാര്‍ത്ഥയായി.
ഇടവഴിയിലൂടെ വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ പാടി,
" പാലമരം പൂത്തുലയും കാവിനുള്ളില്‍ യക്ഷിയുണ്ട്, കള്ളിപ്പൂക്കുട വിരിയും കടും തറയില്‍ യക്ഷിയുണ്ട് ..."

a day

2010-11-02T21:59:00.000+05:30

മനസ്സില്‍ പറ്റിപ്പിടിക്കുന്ന ആശയങ്ങളില്‍ മിക്കവയും തട്ടിക്കുടഞ്ഞെറിഞ്ഞും , അല്‍പ്പം ചിലവയെ നട്ടു നനച്ചും ഒരു ദിനം ഒടുങ്ങുന്നു.

ഇലക്ഷന്‍ ഫലം

2010-10-30T10:35:00.000+05:30

ഇരുമുന്നണികളും മാറി മാറി അധികാരത്തില്‍ വരുന്ന, ഭരണ വിരുദ്ധ വികാരം തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെ ബാധിക്കുന്ന ഒരു നാട്ടില്‍, ഇലക്ഷന്‍ ഫലം അറിയാന്‍ ആകാംഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നതും, വിജയം ആഘോഷിക്കുന്നതും, എല്ലാ കൊല്ലവും കാണാറുള്ള 'രാമായണം' ബാലേയില്‍ സീത രാമനെ പരിണയിക്കുമ്പോള്‍ അത്ഭുതം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും , ആനന്ദാശ്രുക്കള്‍ പൊഴിക്കുകയും ചെയ്യും പോലെയാണ്.

പൂജ്യം

2010-10-26T23:11:00.001+05:30

മാത്തമാറ്റിക്സ് മെയില്‍ ക്ലാസ്സുകളില്‍,
റിയല്‍ അനാലിസിസിലും ,
കോംപ്ലക്സ് അനാലിസിസിലും,
ഉത്തരം കിട്ടാത്ത ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക്
ഞങ്ങള്‍ 'പൂജ്യം' എന്നുത്തരം ശീലിച്ചു,
കേള്‍ക്കാത്ത ചോദ്യങ്ങളില്‍ നിന്നും
പൂജ്യം ഞങ്ങളെ കാത്തുരക്ഷിച്ചു ,
ട്രിഗണോമെട്രിയ്ക്കോ,
ഗ്രാഫ് തിയറിയ്ക്കോ
ആകുന്നതിലധികം
വിരഹവേദന നല്‍കുന്ന പൂജ്യം.
പൂജ്യങ്ങളുടെ നിത്യഘോഷയാത്രയ്ക്കിടയിലും
സംഖ്യാ രേഖയില്‍ നിന്നും,
ഗ്രാഫ് ഒറിജിനില്‍ നിന്നും,
എന്നെ മറന്നുവോയെന്നവ അലമുറയിടുന്നു.
സ്ഥാനാന്തരണം സൃഷ്ടിക്കാത്ത പ്രവൃത്തി കള്‍
വെറും പൂജ്യമായി മയങ്ങുമ്പോള്‍
സൂത്രവാക്യത്തെ പ്രാകാതെ
മറ്റെന്ത് ചെയ്യാന്‍?

എന്റെ സങ്കടങ്ങള്‍

2010-10-25T23:50:00.000+05:30

ഇര തേടല്‍ മാത്രമായി ജീവിതം ചുരുങ്ങാതിരുന്നാല്‍ നല്ലത്. പക്ഷെ അതാകും സംഭവിക്കാന്‍ ഏറ്റവും സാധ്യം. ജോലി ഉണ്ടെങ്കില്‍ മറ്റൊന്നിനും സമയമില്ല, സ്വാതന്ത്ര്യവും നന്നേ കുറവ്. എന്ന് കരുതി ജോലി ഇല്ലെങ്കില്‍ ആഹാരം, താമസം എല്ലാം അവതാളത്തിലാകും.
സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നാല്‍ ആദ്യം സാമ്പത്തികത്തില്‍ തുടങ്ങുന്നതിനാല്‍ , സ്വന്തമായി വരുമാനം അവസാനിക്കുന്ന ദിവസം ഒരു പുതിയ അടിമത്തം ആരംഭിക്കും.
എനിക്കിപ്പോള്‍ സമയം വേണം, വെറുതേ അലഞ്ഞു നടക്കണം, വായിക്കണം, എഴുതണം. അതിന് തടസ്സം ഉണ്ടാകാത്ത ജോലിയൊന്നും കിട്ടുമെന്നും തോന്നുന്നില്ല.
അല്ലെങ്കിലും ഈ 'ജോലി' എന്നതൊരു ബൂര്‍ഷ്വാ ഏര്‍പ്പാടാണ്, അതില്ലാതെയും പറ്റില്ല, ഉണ്ടെങ്കിലും പറ്റില്ല.
വെറുതേ അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു ജീവിക്കുന്ന നാടോടിയായാല്‍ മതിയായിരുന്നു, പക്ഷെ പീഡനകാലത്ത് എങ്ങനെ വിശ്വസിച്ച് ഇറങ്ങി നടക്കും?
24 വയസ്സുള്ള ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു ഗുണവും സ്വന്തമായി കിട്ടില്ല എന്ന പൂര്‍ണ്ണബോധ്യത്തോടെ, നിരുപാധികം ദത്തെടുക്കാന്‍ ആരെങ്കിലും തയ്യാറാകുമോ ആവോ?

ശവദാഹം

2010-10-25T18:56:00.001+05:30

"മരിക്കുമ്പോള്‍ ശവമെടുക്കാന്‍ പോലും നാട്ടുകാര്‍ കാണില്ല" എന്ന് പറഞ്ഞ് സമൂഹത്തിനു സമ്മതരായിരിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത സൂചിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ അല്പം പരിഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞിരുന്നു, " ചത്താല്‍ അടക്കം ചെയ്യേണ്ടത് ചാകുന്നവന്റെ ആവശ്യമല്ല, ചീഞ്ഞു നാറുന്ന ബുദ്ധിമുട്ടോര്‍ക്കുമ്പോള്‍ ആരെങ്കിലും പെട്ടെന്ന് കൊണ്ടു പോയി അടക്കിക്കോളുമെന്ന് ." അത്രയും ആത്മ വിശ്വാസം വേണ്ടിയിരുന്നില്ല, ആര്‍ക്കെങ്കിലും സമയം കിട്ടുമ്പോള്‍ എന്ന് മതിയായിരുന്നു.

ഇത്തിരി ഭ്രാന്തൊക്കെയില്ലാതെ?

2010-10-24T15:25:00.002+05:30

മേലേ മിന്നും താരകയൊന്നിന്‍,
ചാരെ കുടിവയ്ക്കാന്‍,
കരിമഷിയിട്ടൊരു താമരമിഴിയില്‍,
വെറുതേ കണ്‍നോക്കാന്‍,
നിനയും നേരം മുതലേ ഘോഷ-
മുയര്‍ത്തും ഹൃദ്‌ വാദ്യം,
"ഉയരട്ടേ ഞാന്‍ ഉയരെട്ടെന്ന് "
മൊഴിയും കാലടികള്‍,
മോദമോടല്പം പായും നേരം,
കേള്‍പ്പൂ പിന്‍വിളികള്‍,
"മോഹം മോഹമിതിനിയും
വെടിയാതെവിടേക്കോടുന്നു?"

കാലം തെറ്റിപ്പൂത്തൊരു കാടിന്‍,
നറുമണമേറ്റിട്ടും,
ഏഴുനിറങ്ങള്‍ പൂത്തൊരു കാവിന്‍,
കണ്മുന കണ്ടിട്ടും,
തോഷം കൊള്‍വത് മോഹം,
മായാവേഷമിടുന്നത് മോഹം!

ഘോഷമൊരല്പമടങ്ങി, മെല്ലെ
കണ്ണില്‍ പൂത്തിരി മങ്ങി,
മലരടി മണ്ണിലുറച്ചു, ഹൃദ്യം
നറുമണമൊക്കെയടങ്ങി.
മോഹമകന്നൊരു ഹൃത്തിന്‍,
തെളിനിറമേറ്റിയ മിഴികള്‍,
മെല്ലെ മൊഴിഞ്ഞു : "എന്തിനീ കാഴ്ചകള്‍,
ഇത്തിരി ഭ്രാന്തൊക്കെയില്ലാതെ?"

tips

2010-10-21T17:27:00.001+05:30

നമുക്ക് ഒരു ഗുണമുണ്ടായിരിക്കുക , അതിന് തികച്ചും വിരുദ്ധമായ മറ്റൊരു ഗുണം കൂടി നമുക്ക് ഉണ്ടാവുക, രണ്ടിനെയും നാം തിരിച്ചറിയുക, വൃഥാഭിമാനവും, ആത്മരതിയും ഒഴിവാക്കാന്‍ മികച്ച മാര്‍ഗ്ഗമാണത്.

ചന്ദ്രികയില്‍ അലിയുമോ ചന്ദ്രകാന്തം?

2010-10-17T18:19:00.001+05:30

പ്രണയ ഗാനങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ എനിക്ക് തോന്നുന്ന ഒരു സംശയമുണ്ട്. ഈ രീതിയില്‍ പുരുഷന്‍ തന്റെ പ്രണയിനിയെ സ്വപ്നം കാണാറുണ്ടോ എന്ന്? അവളുടെ ചിരിയെ ക്കുറിച്ച്, അവളുടെ മിഴികളെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിക്കാറുണ്ടോ?
'താരകയോ നീലത്താമരയോ,

നിന്‍ താരണിക്കണ്ണില്‍ കതിര്‍ ചൊരിഞ്ഞു ' എന്ന മട്ടില്‍.
എന്നോട് ആരും പറയാത്തത് കൊണ്ടാകും, ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിക്കുമോ എന്നോര്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ അതിശയിക്കുന്നത്.
പ്രണയിതാവിന്റെ മിഴികള്‍ എന്നെ വിടാതെ പിന്തുടരുന്നതായും, അവയെ അലൌകികം എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കേ ണ്ടതായും എനിക്ക് അനുഭവപ്പെടുമ്പോളും ഇതെന്നെ അതിശയിപ്പിക്കുന്നു.

എട്ടുകാലി

2010-10-10T14:46:00.002+05:30

വല ഭംഗിയില്‍ തീര്‍ത്തു,

അങ്ങിങ്ങ് മുത്തുമണികള്‍ തൂക്കി,

മിന്നുന്ന പ്രതിഫലനമേറ്റ്

ഇരയുടെ നോട്ടമിതിന്‍ നേര്‍ക്കായി,

കാല്‍ വയ്ക്കണമോയെന്നത്

ഇരയുടെ തീരുമാനം,

എനിക്ക് കൈമലര്‍ത്തണം

ഞാന്‍ കിടയറ്റ സ്വാതന്ത്ര്യകാംഷിയാണ്.

നിന്റെ വരവിന്റെ അപ്രവചനീയതയ്ക്ക് ,
മരണത്തിന്റെ നാഭീമുഖവുമായി ബന്ധമുണ്ട്.
മ്ലേഛമെങ്കിലും,
നിരന്തരമായ വൈദ്യുതാഘാതം
ഏറ്റുവാങ്ങിയ എന്റെ മസ്തിഷ്കം
നിരുപാധികം അപങ്കിലമാക്കപ്പെട്ടു .

ലക്‌ഷ്യം

2010-10-09T20:26:00.000+05:30

വായിച്ചും, എഴുതിയും, അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞും , പ്രണയിച്ചും അലസമായി ജീവിക്കുകയാണ് എന്റെ ജീവിതലക്‌ഷ്യം.. കഴിയുന്നതും ആഘോഷിക്കുക, ആനന്ദിക്കുക. പക്ഷെ അങ്ങനെയൊരു സുന്ദരസുരഭില ലോകം യഥാര്‍ത്ഥ്യമാകണമെങ്കില്‍ പലതിനോടും കലഹിക്കേണ്ടി വരുമെന്നതും, അവ എന്നെ അലസത വെടിയാനും പ്രവര്‍ത്തിക്കാനും പ്രേരിപ്പിക്കുമെന്നതുമാണ് ദാരുണസത്യം.

കോശങ്ങള്‍

2010-10-04T01:57:00.000+05:30

നമ്മില്‍ നാം പലയിനം
കോശങ്ങളെ നട്ടുവളര്‍ത്തും.
ചിലവ ക്ഷിപ്രം നശിക്കും,
നാമറിയുന്നു.
പിന്നെയും ജനിക്കും,
നാമറിയുന്നു.
അവയ്ക്ക് വേരുകളില്ല,
മഴക്കാലത്തെ പൂപ്പല്‍ പോലെ.
അമര്‍ത്തിത്തുടച്ചാല്‍
കെട്ടമണമൊഴികെയെല്ലാം പൊയ്പ്പോകും.

നാഡീകോശങ്ങളെപ്പോലെ
വേരു കിളിര്‍ത്ത മറ്റു ചിലവ,
ആത്മാവില്‍ വേരു പായിക്കും.
അവയുടെ നാശത്തില്‍ നാം,
വഴിയില്‍ ഉപ്പു കണ്ട
ഒച്ചിനെപ്പോലെ ഉള്‍വലിയും.
ഇരമ്പി വന്ന നാം
ഇന്നോളം വഹിച്ചതെല്ലാം
അടിത്തട്ടിലിട്ട്
ശാന്തമായൊഴുകും.

ഗംഭീരം

2010-09-28T21:42:00.001+05:30

അമ്മ വച്ച മീന്‍ കറിയുടെ,
പുളിമണമുള്ള ചട്ടി തുറന്നപ്പോള്‍,
ഞാന്‍ നിരാശിതയായി.

കുടുംബിനിയാകാമായിരുന്നു
സ്വന്തമായ മീന്‍ ചട്ടി,
ഗംഭീരം തന്നെയാണ് .

ബേബീ സോപ്പു കാണുമ്പോള്‍
പ്രസവിക്കാന്‍ തോന്നും പോലുള്ള
വമ്പന്‍ ആശയം!

അവസരങ്ങള്‍

2010-09-26T22:32:00.000+05:30

അഭിനവ ദൈവം,
ആടിനെ മേച്ചും,
വട്ടു കളിച്ചും,
സമയം നീക്കി.

ക്ലിയോ പാട്ര,
കഴുതപ്പാലില്‍ കുളിച്ചും,
ഡയലോഗുകള്‍
മന:പാഠമാക്കിയും
കാലം കഴിച്ചു.

സോക്രട്ടീസ്
അലസനായി
ചന്തപ്പടിയില്‍
കുത്തിയിരുന്നു.

അലക്സാണ്ടര്‍
ബ്യൂസിഫാലസിനെ
തഴുകി,
നെടുവീര്‍പ്പിട്ടു.

ആര്‍ക്കുമില്ല അവസരങ്ങള്‍!

നാനാര്‍ത്ഥങ്ങള്‍

2010-09-26T13:45:00.001+05:30

എന്തിനൊരുവള്‍ പ്രണയത്തിന്റെ
നാനാര്‍ത്ഥങ്ങള്‍ തിരയുന്നു?
യൌവനത്തിന്റെ കുറുകുന്ന ഭോഗേച്ഛയെ,
എന്തിനവള്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്നു?
പ്രായോഗികമതിയായ ഒരു പ്രണയിനിയും
തന്റെ വിശുദ്ധവസ്ത്രമഴിക്കാതെ കാമുകനെ സ്വീകരിക്കില്ല.
ഗതികെട്ട വാത്സല്യം പകര്‍ന്നും,
ചുരത്തുന്ന മുലകള്‍ കാട്ടിയും,
അവനെ ഭീതിദനാക്കില്ല.

നാട്ടുനായ

2010-09-19T22:32:00.000+05:30

ഇരുളില്‍,നിലാവില്‍,

നിവര്‍ന്ന തെങ്ങിന്‍തോപ്പില്‍,

വീട്ടിന്‍ പുറങ്ങളില്‍ തെണ്ടി നടന്നും,

ചോറുമുണക്കമീന്‍മുള്ളും തിരഞ്ഞും,

നാട്ടു പറമ്പുമുറിച്ചു കടന്നും,

നല്ല ഗൃഹസ്ഥന്റെ കല്ലേറുകൊണ്ടും,

അക്കരിംപട്ടിണി നൊട്ടി നുണഞ്ഞും ,

താനും തനിക്കു താനെന്നു മന്ത്രിച്ചും,

തുടലിന്‍ മുറുക്കമില്ലാതെ കുതിച്ചും,

നായ ചൊല്ലുന്നു: കാഞ്ചനക്കൂട്ടിലും

ബന്ധനം ബന്ധനം തന്നെയെന്ന്.

വീട്ടില്‍ മടങ്ങി നറുംപാല്‍ കുടിയ്ക്കലും ,

എന്നുമൊരുപിടിയന്നം രുചിയ്ക്കലും ,

ടിപ്പുവെന്നോ, ടിങ്കുവെന്നോ വിളി കേള്‍ക്കലും,

നാട്ടുനായയ്ക്ക് രസിയ്ക്കില്ല-
വീടിന്റെ അല്‍പ്പ സുഖങ്ങള്‍ , ഉറച്ച സുഖങ്ങള്‍.

miss uuuuu....

2010-09-18T23:50:00.000+05:30

'മിസ്സ്‌ യൂ ' എന്നൊരിക്കല്‍ പറയാം,
'ഒബറോണ്‍ മാള്‍' എന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍,
തണുപ്പന്‍ ബിയറിന്റെ ആദ്യ ചുംബനത്തില്‍,
റൂം ഫ്രഷ്‌നറുടെ ഓറഞ്ച്ഗന്ധത്തില്‍,
അനവസരത്തില്‍ തികട്ടി വരുന്ന വാക്കായി.
രണ്ടാംതവണ അവയോര്‍മിപ്പിക്കുക പക്ഷെ,
ഒരിക്കല്‍ അപഹാസ്യമായിപ്പോയ
'മിസ്സ്‌ യൂ' എന്ന പദത്തെയാകും.

മിഥ്യ

2010-09-13T23:14:00.000+05:30

നാടോടിക്കഥയിലെ ആമയെപ്പോലെ ,
എനിക്കും, എന്റെ ആകാശത്തിനും,
ഒരുമിച്ചാണ് ചിറകു മുളച്ചത്.
വിദൂരത്തില്‍ കാത്തുനിന്നു,
ചിരപരിചിതനായ വൈദ്യന്‍, ഏകാന്തത.

always consious

2010-09-12T23:32:00.000+05:30

ശരീരത്തെപ്പറ്റിയുള്ള ബോധം കൂടാതെ ജീവിക്കണം എന്ന് ചിലപ്പോള്‍ ഒക്കെ തോന്നാറുണ്ട്. പക്ഷെ ഇനിയും അതിനുള്ള ധൈര്യം എനിക്ക് കൈവന്നിട്ടില്ല. വയര്‍ ഒരല്പം തടിക്കുമ്പോളും മറ്റുമെല്ലാം ഈ ബോധം എന്നെ അലോസരപ്പെടുത്തും . ആരോഗ്യപരിപാലനത്തിന്റെ പേരിലത് ഗുണകരമാണെങ്കിലും ചിലപ്പോളൊക്കെ അതിലൊരു നിസ്സഹായതയുണ്ട്.

മാറ്റം

2010-09-12T18:18:00.000+05:30

ഒരാളെയും മാറ്റിക്കളയാം എന്നു കരുതരുത്. ചിലരെ നമുക്ക് അല്പകാലത്തേക്കോ , ചിരകാലമായോ സ്വാധീനിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞേക്കാം. 'അതിനു കഴിയാതെയും വരാം' എന്നുള്ളതിനാല്‍, 'മാറ്റം' വരുത്തണം എന്ന ദുരുദ്ദേശത്തോടെ ആരെയും സമീപിക്കാതിരിക്കുകയാണ് ബുദ്ധി. ഗുണപരമായ മാറ്റം ആര്‍ക്കെങ്കിലും വരുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ അതൊരു 'ബോണസ്' ആയിക്കരുതാം.

Why shouldn't one have pleasure-J. Krishnamurti

2010-09-04T11:52:00.000+05:30

You see a beautiful sunset,a lovely tree, a river that has a wide, curving movement, or a beautiful face , and to look at it gives great pleasure , delight . what is wrong with that? It seems to me the confusion and the misery begin when that face, that river, that cloud , that mountain becomes a memory, and this ,memory then demands a greater continuity of pleasure; we want such things repeated. - J. Krishnamurti, The Book of Life

mooladhanam

2010-09-02T22:36:00.000+05:30

പ്രണയത്തില്‍, എന്റെ മൂലധനമെന്നത് 'എക്കാലവും അവനെ എന്നോടടുപ്പി ച്ച് നിര്‍ത്താനുള്ള ഒരായുധവും എന്റെ പക്കലില്ല' എന്ന തിരിച്ചറിവ് മാത്രമാണ് .

'സ്വാതന്ത്ര്യം'

2010-08-25T00:58:00.000+05:30

എന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യമെന്നത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് ശരികളും തെറ്റുകളും ചെയ്യാനുള്ള എന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യമാണ്. എന്റെ പരാജയങ്ങള്‍ക്കും ദുഖങ്ങള്‍ക്കും വേണ്ട സ്വാതന്ത്ര്യമാണ്. എനിക്ക് വേണ്ടത് മോശമാകാനും, ചതിക്കപ്പെടാനും , നരകത്തില്‍ പതിക്കാനും കൂടിയുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമാണ്. അവയില്‍ നിന്ന് പാഠങ്ങള്‍ പഠിക്കുവാനും, വീണ്ടും അതേ തെറ്റുകള്‍ ആവര്‍ത്തിക്കാനും കൂടിയുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമാണ്. പ്രിയപ്പെട്ടതും വിലപ്പെട്ടതുമായ പലതിനെയും ഉപേക്ഷിക്കെണ്ടാതായി വരുമ്പോഴും സമ്പൂര്‍ണ്ണ സ്വതന്ത്രാവസ്ഥയില്‍ക്കുറഞ്ഞ സ്വര്‍ഗങ്ങള്‍ എനിക്ക് ആവശ്യമില്ല.

the white towels...

2010-08-24T00:06:00.000+05:30

എവിടെ നോക്കിയാലും വെള്ള നിറത്തില്‍ ടവ്വലുകള്‍, എല്ലാ കസേരകളും അവയാല്‍ അലംകൃതമായിരിക്കും, ബസ്സുകളുടെയും ഓട്ടോറിക്ഷകളുടെയും സീറ്റിനു വെള്ളനിറം തോന്നിപ്പിക്കാത്ത ദൈവത്തിന് നന്ദി.

രക്തത്തില്‍ കുതിര്‍ന്ന ദിവസങ്ങളാണ് എനിക്ക് ആര്‍ത്തവകാലം, സാനിട്ടറി നാപ്കിനുകളുടെ ശക്തി പരീക്ഷിക്കും വിധമുള്ള ഓവര്‍ഫ്ലോ ഒരു രീതിയിലും ദൈനം ദിന ജീവിതത്തെ ബാധിക്കരുത് എന്നതാണെന്റെ മതം.

മസ്ക്കറ്റ് ഹോട്ടലിലെ കോണ്‍ഫറന്‍സ് ഹാളില്‍ ചുവന്ന നിറമുള്ള കസേരയ്ക്കു മുകളില്‍ വിരിച്ചിരിക്കുന്ന വെള്ള അലങ്കാരത്തുണി കണ്ടപ്പോള്‍ എന്റെ തല കറങ്ങി. മറ്റൊരവസരത്തിലാണെങ്കില്‍ അതിന്റെ 'കലാമൂല്യം' കണ്ട് ഞാന്‍ ഒരുപക്ഷെ ശ്രദ്ധിക്കുമായിരുന്നെക്കാം. അപ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ വന്നത് പ്രോഗ്രാമിനിടയില്‍ ചോദ്യം ചോദിക്കാന്‍ എഴുന്നേല്‍ക്കുമ്പോള്‍ വെള്ള ടവ്വലില്‍ രക്തത്തുള്ളികള്‍ വരയ്ക്കാനിടയുള്ള ചിത്രത്തെക്കുറിച്ചാണ്. അങ്ങനെ എന്തും വരട്ടെ എന്ന മട്ടില്‍ സമയം തള്ളി നീക്കി. ചുമപ്പോ, കറുപ്പോ നിറമുള്ള വസ്ത്രങ്ങള്‍ കൊണ്ട് സ്വയം അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാനാകുന്നതിനാല്‍ മറ്റെവിടെയെങ്കിലും പടരുമോ എന്ന് മാത്രമേ ചിന്തിക്കേണ്ടതുള്ളു. ഇതൊരു ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവമല്ല, വെള്ള ടവ്വലുകള്‍ കാരണം എന്റെ സമാധാനം അടിയ്ക്കടി നഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ട്.

ഇനി എന്തും വരുന്നിടത്ത് വച്ചു കാണാം എന്നാണ് എന്റെ തീരുമാനം. വെള്ള ടവ്വലുകള്‍ വിരിക്കുന്നവര്‍ തന്നെ കഴുകി ക്കൊള്ളട്ടെ, ഞാനെന്തിന് ടെന്‍ഷന്‍ അടിക്കണം?

വാക്കുകള്‍

2010-08-19T15:58:00.000+05:30

വാക്കുകള്‍ കൊണ്ട് എന്റെ ചിന്തകളെ അവതരിപ്പിക്കേണ്ടി വരുന്നതില്‍ ഞാന്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും തൃപ്തയല്ല. ഇതിനേക്കാള്‍ മെച്ചപ്പെട്ട വഴികള്‍ ഒട്ടനേകം വേറെയുന്ടെന്നാണ് എന്റെ വിശ്വാസം . ക്രി യേറ്റീവ് ആയ ആശയം മനസ്സില്‍ വന്നാലുടന്‍ ഞാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുക, അവയെ ചിത്രമായോ, ശില്പമായോ പകര്‍ത്തുന്നതിനെ ക്കു റിച്ചാണ്. അതിന് എനിക്കുള്ള പ്രായോഗിക പരിമിതികള്‍ ബോധ്യമാകുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ എഴുതുന്നു.

പറയട്ടെ ഞാന്‍

2010-08-15T14:09:00.000+05:30

ഒരു മോശം ഫലത്തിന്റെ, ആദര്‍ശവത്കരിക്കപ്പെട്ട വിത്തുകളായിരുന്നു എന്റെ അരാജകത്വവാദം. അവയ്ക്കിടയില്‍ കുറഞ്ഞ പക്ഷം എനിക്കെങ്കിലും ഒളിക്കാനാകുന്ന പഴുതുകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആദര്‍ശത്തിന്റെ ഭാരമില്ലാതെ ഞാന്‍ അറിയുന്നു, ചെറിയ നന്മകളില്‍, ചെറിയ മോഹങ്ങളില്‍ , ചെറിയ ലോകത്തില്‍ പ്രപഞ്ചത്തിലെ മുഴുവന്‍ ആനന്ദവും കുടി കൊള്ളുന്നു. അങ്ങനെ ഞാന്‍ പുനര്‍ജ്ജനിക്കുന്നു.

ഒന്നിലേക്കുള്ള യാത്ര

2010-08-14T01:38:00.000+05:30

ഏതു വഴിയെന്നത് മറന്നേക്കൂ!
അവ നല്ലതാകാം, മോശമാകാം,
എന്തു പഠിക്കണമെന്നത് നമ്മുടെ തീരുമാനമാണ്.

സമരക്കാര്‍

2010-08-11T19:20:00.000+05:30

നരകിച്ചും, നരകിച്ചും,
നിരങ്ങിയും നീങ്ങിയും,
ഒടുവിലാണ് നാം ആയുധമെടുത്തത്!
ഒടുവിലെന്തായി?
എക്കാലത്തെയും സമരക്കാരായി നാം.

അപൂര്‍വ്വമായി ചിലപ്പോള്‍ നാം
ധീരയോദ്ധാക്കളായിരുന്നു.

മിക്കപ്പോഴും,
അഥവാ എല്ലായ്പ്പോളും
യുദ്ധം ചന്തയിലെ ചീഞ്ഞ മത്സ്യത്തിനായായിരുന്നു.
ബുദ്ധിമാന്മാര്‍
വിലപേശി നേടിയവയ്ക്കായി,
നാം തിമിംഗല വേട്ടക്കാരായി .

സര്‍പ്പന്‍

2010-07-25T01:26:00.000+05:30

കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഒരു ജ്യോതിഷി വീട്ടില്‍ വന്നുവത്രേ! സുധി ഫോണില്‍ പറഞ്ഞതാണ്. " അമ്മ നിന്റെ ജാതകം അയാളുടെ കൈകളിലേക്ക് കൊടുത്തു, അയാള്‍ ചോദിച്ചു ഈ കുട്ടി അമ്പലത്തില്‍ പോകാറില്ല അല്ലേ എന്ന് "

അത് കേട്ടപ്പോള്‍ എന്റെ ആകാംഷ ഇരട്ടിച്ചു, ഉദ്യേഗ ത്തോടെ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു, "എന്നിട്ട്..എന്നിട്ട്..."

രസം മുറിച്ചു കൊണ്ട് അവന്‍ പറഞ്ഞു, "ഫോണ്‍ അമ്മയുടെ കയ്യില്‍ കൊടുക്കാം."

അമ്മ ഫോണ്‍ വാങ്ങി.

പിന്നെയും ആദ്യം മുതല്‍ കഥ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി, ജ്യോതിഷി വന്നതു മുതലുള്ള കഥ.

ക്ഷമയോടെ കഥ കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ എന്റെ അപ്രമാദിത്ത കഥകള്‍ സ്വയം മെനയാന്‍ തുടങ്ങി, ജാതകം വാങ്ങി നോക്കിയ ജ്യോതിഷി ഞെട്ടലോടെ അമ്മ യോട് ചോദിക്കുന്നു, " ഈ കുട്ടി അമ്പലത്തില്‍ പോകാറില്ല അല്ലേ?"

അമ്മ: "അല്ല , പോകാറുണ്ട്."

ജ്യോതിഷി: ഇല്ല, ഒരിക്കലുമില്ല. ഈ കുട്ടിയ്ക്ക് അമ്പലത്തില്‍ പോകാനാകില.

( ഞെട്ടലോടെ നില്‍ക്കുന്ന അമ്മ, സുധി )

അമ്മ: അതെന്താ അങ്ങനെ പറയുന്നത്, എന്തെങ്കിലും ദോഷം ജാതകത്തില്‍...

ജ്യോതിഷി: ഏയ്‌, ദോഷമോ! ഇത്തരം ഒരു ജാതകം!! ദൈവമേ! ഈ കുട്ടി ഒരു അവതാരമാണ്, എവിടെയവള്‍? ഞാനൊന്ന് കണ്ടു കൊള്ളട്ടെ...

അമ്മ: അതെയോ, കുട്ടി ഇവിടെയില്ല, തിരുവനന്തപുരത്താണ് താമസം.

ജ്യോതിഷി: ഈശ്വരാ...മുജ്ജന്മ ഭാഗ്യം...ഒരു കാറ് പിടിച്ചു ഞാന്‍ തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് പോകട്ടെ...

( ഭക്തിയോടെ പടവിറങ്ങുന്ന ജ്യോതിഷി, കണ്ണുതള്ളി നില്‍ക്കുന്ന അമ്മ , സുധി)

ശേഷം എന്റെ കാല്‍ക്കല്‍ അനുഗ്രഹത്തിനായി വീഴുന്ന ആയിരങ്ങള്‍, അമ്മ, സുധി..

ഇത്രയും മനസ്സില്‍ കണ്ട് ഞാന്‍ ഉള്‍പ്പുളകം കൊള്ളവേ അമ്മ ശേഷമുള്ള കഥയില്‍ എത്തിച്ചേര്‍ന്നു.

" നിന്റെ ജാതകം കണ്ട് അയാള്‍ പറഞ്ഞു , ഈ കുട്ടി അമ്പലത്തില്‍ പോകില്ലായെന്ന്, എത്ര പറഞ്ഞിട്ടും അയാള്‍ സമ്മതിച്ചില്ല, കണ്ടില്ലേ ! നിന്നെ കാണാതെ ആ മനുഷ്യന്‍ നിന്നെ ക്കുറിച്ച് എല്ലാമറിഞ്ഞത്."

ഒരല്‍പം അഭിമാനത്തോടെയും , ഗര്‍വോടെയും സ്വന്തം അവതാരകഥ കേള്‍ക്കാം എന്നുറച്ച് ഞാന്‍ ചോദിച്ചു: " എന്തു കൊണ്ടാണെന്ന് പറഞ്ഞു അയാള്‍?"

അമ്മ പറഞ്ഞു, " നിനക്ക് എട്ടില്‍ സര്‍പ്പനുണ്ട്, സര്‍പ്പന്‍!! അതുള്ളപ്പോള്‍ ഇങ്ങനെയൊക്കെ തോന്നിയില്ലെങ്കിലെ അതിശയമുള്ളത്രേ!

അന്ന് മുതല്‍ എന്റെ ആജന്മ ശത്രുവായി മാറി ഈ 'സര്‍പ്പന്‍'!

ഊട്ട്

2010-07-10T22:51:00.000+05:30

ഇന്ന് ആല്‍ത്തറയില്‍ ഊട്ടായിരുന്നു. എല്ലാ ബന്ധുക്കളും ഇവിടെ ഈ ദിവസം ഒത്തുചേരും. യോഗീശ്വരന്‍, രക്ഷസ്സ്, മറുത തുടങ്ങിയ ഉഗ്രമൂര്‍ത്തികളെയാണ് ആല്‍ത്തറയില്‍ വച്ചാരാധിക്കുന്നത്. ഭകഷ്യസാമഗ്രികള്‍ നാവിലയില്‍ വച്ച് ഇവരെ ഊട്ടിക്കുന്ന ചടങ്ങായതിനാലാകണം ഇതിനു 'ഊട്ട്' എന്ന പേര് വന്നത്. ഇവരെക്കൂടാതെ കുടുംബത്തിലെ മരിച്ചു പോയ എല്ലാവര്ക്കും പന്ത്രണ്ട് നാവിലകളിലായി ഊട്ട് നടത്തും . ഇലഞ്ഞിമരത്തില്‍ ഒരു യക്ഷിയുണ്ടത്രേ! അവള്‍ക്ക് കിണറ്റിന്‍കരയില്‍ , കൊളുത്തിയ പന്തത്തിനു കീഴെ ഊട്ടു നടത്തും. പൂജാമുറിയില്‍ പാലും, പഴവും ഊട്ടാറുണ്ട്. ബാല്യത്തില്‍ തന്നെ മരണപ്പെട്ട കുട്ടികള്‍ക്കായി.

ഇന്നുള്ള തരം അലച്ചില്‍ മരണത്തിനു ശേഷം എനിക്കേതായാലും ഉണ്ടാകില്ല. ആല്‍ത്തറയില്‍ ഒരു സീറ്റ്‌ എനിക്കായി 'റിസര്വ്ട് ' ആണ്. പക്ഷെ എനിക്ക് ആ സ്ഥലം വേണ്ട, ഇലഞ്ഞി മരത്തില്‍ മാത്രമേ ഞാന്‍ താമസിക്കുള്ളൂ. അവിടെയിരുന്നാല്‍ എന്റെ ഇപ്പോഴുള്ള മുറി എനിക്ക് കാണാനാകും, പോരാത്തതിന് ഇലഞ്ഞിപ്പൂമണവും.ഒരു ഗന്ധര്‍വനെക്കൂടി ഒത്തു കിട്ടിയാല്‍ ശുഭം!

ഈ ആല്‍ത്തറയില്‍ ആര്‍ത്തവമെത്തിയ സ്ത്രീകള്‍ക്ക് പ്രവേശനമില്ല. ഇതിനെതിരെ ഞാനൊരിക്കല്‍ സത്യാഗ്രഹം നടത്താന്‍ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു. കുട്ടിക്കാലം മുതല്‍ നമുക്ക് പരിചയമുള്ള മരങ്ങളെ, മുല്ലയെ, മണ്‍തരികളെ ഒരു ദിവസം മുതല്‍ സ്പര്‍ശിക്കാന്‍ ആകില്ല എന്നത് ആര്‍ക്കാണ് അംഗീകരിക്കാന്‍ കഴിയുക? ഞാന്‍ ഒരു യുദ്ധത്തിനും,കരച്ചിലിനും തയ്യാറെടുത്താണ് അച്ഛന്‍റെ അരികില്‍ ചെന്നത്. ' ഇന്ന് മുതല്‍ ഞാന്‍ ആല്‍ത്തറയില്‍ കയറും എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു ', ശേഷം കരയാനും വാദിക്കാനും വേണ്ടി ഒരു നിമിഷം മൌനം പൂണ്ടു. എന്നെ ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് അച്ഛന്‍ ചോദിച്ചു, ' നിന്നോട് ആല്‍ത്തറയില്‍ കയറരുത് എന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞിരുന്നോ?' എന്ന്. ആ മറുപടി അപ്രതീക്ഷിതമായിരുന്നു.

ആല്‍ത്തറയില്‍ കൂവളമരത്തില്‍ പടര്‍ന്നൊരു മുല്ല നില്‍പ്പുണ്ട്. അതിന്റെ കട്ടി കൂടിയ വള്ളികള്‍ മാത്രമേ താഴെ കാണാനുള്ളൂ. പൂവിടാന്‍ കഴിയുന്ന തളിര്‍ വള്ളികള്‍, മരത്തെ ചുറ്റി ഉയരെപ്പോയിരിക്കുന്നു. ആ പൂക്കള്‍ ചൂടാമെന്നാരും വ്യാമോഹിക്കേണ്ടതില്ല . എത്താ കൊമ്പില്‍ നിന്നവ വിരിയുകയും,ഗന്ധം പരത്തുകയും സ്വയം മടുക്കുമ്പോള്‍ താഴെ വീഴുകയുമാണ് പതിവ് . തെറ്റിയും മുല്ലയും കൂടി കൂവളത്തെ വരിഞ്ഞു നില്‍ക്കുകയാണ്. പൊട്ടിപ്പോകുന്ന പ്ലാസ്ടര്‍ ഓഫ് പാരീസ് ദൈവങ്ങളെ, അവര്‍ക്ക് കോപമുണ്ടാകാത്ത രീതിയില്‍ ആ കൂവളത്തിന് ചുവട്ടില്‍ ഉപേക്ഷിക്കുമായിരുന്നു.

ആ പിതൃക്കളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ അപ്പൂപ്പന്‍ ഉണ്ടാകില്ല. അപ്പൂപ്പന്‍ ഈ കുടുംബത്തിലെ അംഗമല്ലല്ലോ. അമ്മൂമ്മയുടെ കുടുംബക്കാര്‍ക്ക് ഉള്ളതാണ് ആല്‍ത്തറ. എത്രയോ കാലം അപ്പൂപ്പന്‍ ആ ആല്‍ത്തറയില്‍ വിളക്ക് തെളിച്ചിരുന്നു. മറ്റുള്ളവര്‍ ആല്‍ത്തറയെ ഓര്‍ത്തു കൂടി കാണാത്ത ദിവസങ്ങളില്‍. എന്നിട്ടും, കുടുംബത്തിന്റെ പേരില്‍ അപ്പൂപ്പനെ പുറത്തു നിര്‍ത്തി യിരിക്കുകയാണെങ്കില്‍,ഞാന്‍ ആല്‍ത്തറയില്‍ എത്തുന്ന കാലത്ത് ഉറപ്പായും അതിനുള്ളില്‍ കയറാതെ മുദ്രാവാക്യം വിളിക്കും. അപ്പൂപ്പന് കൂടി കയറാനാകുന്ന ഒരു പാരലല്‍ ആല്‍ത്തറ അന്നവര്‍ സ്ഥാപിക്കേണ്ടി വരും.

ധീര

2010-06-20T17:24:00.001+05:30

'ധൈര്യം' എന്ന വിളിപ്പേരില്‍ പലപ്പോഴും അറിയപ്പെടുന്നവ, ധൈര്യമില്ല എന്ന് സമ്മതിക്കാനുള്ള എന്റെ ധൈര്യമില്ലായ്മകള്‍ ആയിരുന്നു.

വറചട്ടിയില്‍ നിന്ന്

2010-06-13T12:14:00.000+05:30

വറക്കുമ്പോളും, മറിച്ചിടുമ്പോളും,
കുത്തുമ്പോളും, തിരിച്ചിടുമ്പോളും,
അവള്‍ക്ക് പ്രണയമായിരുന്നു.

എണ്ണ പകരും മുന്പ്,
വറചട്ടിയില്‍ നിന്നുമവള്‍ പറഞ്ഞു,
അരുത്! കൊളസ്ട്രോള്‍!
അവന്‍ തലയാട്ടി സമ്മതിച്ചു.

പിന്നെയവള്‍ തന്നെ,
പാകം പറഞ്ഞു നല്‍കി.
മുളകെത്ര?
ഉപ്പെത്ര?
അവന്റെ ആരോഗ്യമത്രേ പ്രധാനം!

അവന്റെ രസമുകുളങ്ങളില്‍
താനലിയുമെന്നോര്‍ത്തപ്പോള്‍,
പ്രണയ പാരവശ്യത്താല്‍
അവളുടെ മിഴികള്‍ ചുവന്നു തുടങ്ങി.

ഭക്ഷിക്കും മുമ്പവന്‍ പ്രാര്‍ത്ഥന ചൊല്ലി,
ഇന്നൊരു വിചിത്രമത്സ്യത്തെ ആഹരിക്കുന്നു,
വറചട്ടിയില്‍ നിന്നുപോലും
പോള്ളലേല്‍ക്കാത്തവള്‍,
എന്റെ വയറു കേടാക്കാതിരിക്കേണമേ!

ശേഷമവളെ നാവു തൊടാതെ വിഴുങ്ങി.

നഗരം

2010-06-06T16:15:00.000+05:30

പുതുമണ്ണിന്റെ ഗന്ധം,
പരിചയം ഭാവിക്കാത്ത ഉയരത്തില്‍,
ആകാശത്തിനും ഭൂമിയ്ക്കും മദ്ധ്യേ
അവളെന്നെ പാര്‍പ്പിച്ചിട്ടും,
അനാവശ്യ ചോദ്യങ്ങളാല്‍
അലോസരം കൊള്ളിക്കാതിരുന്നിട്ടും,
മൊബൈല്‍ ടവറിന്റെ
ചുവന്ന പൊട്ടും,
ആദിയും അന്ത്യവുമറ്റ മഴനൂലുകളും,
മാദകമായ സ്വര്‍ണമിഴികളും കണ്ട്
അവളേ വാഴ്തേണ്ട ഞാന്‍,
അപരിഷ്കൃതയായ ഗ്രാമയുവതിയുമായി
രഹസ്യ ബന്ധത്തില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടു.

മുട്ട

2010-05-08T23:14:00.000+05:30

വെള്ളയുടുപ്പിട്ട
കുഞ്ഞു മുട്ട
തട്ടാതെ,മുട്ടാതെ,
പൊട്ടിയൊലിക്കാതെ
അവള്‍ പണിപ്പെട്ടു,
താഴെ വീണാല്‍ നോക്കേണ്ട തന്നെ!
ചിതറിപ്പരക്കും മഞ്ഞയെന്നാണ് മുന്‍വിധി.

ആകസ്മികമായ പതനത്തിനിടെ,
റബ്ബര്‍ പന്തിന്റെ ആത്മാവ്
കോഴിമുട്ടയെ ആവേശിച്ചിരിക്കണം.
വീണിട്ടും വീണിട്ടും
വീണ്ടുമുയര്‍ന്നപ്പോള്‍
തിരികെയെടുത്ത് കൈകളില്‍ വച്ചു.

പ്രാര്‍ത്ഥന

2010-04-25T17:41:00.000+05:30

തന്റെ മകള്‍
എകസ്വഭാവിയായി
വളരരുതെയെന്നും,
ആള്‍ക്കൂട്ടത്തിലൊന്നായി
വാര്‍ക്കപ്പെടേണമേയെന്നും
അവള്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു.
വിലക്കപ്പെട്ട ആനന്ദങ്ങള്‍
അവള്‍ക്കായി തുറന്നു-
നല്കരുതേയെന്നും,
ഒറ്റ തിരിഞ്ഞ ശബ്ദത്താല്‍
അവള്‍ തിരിച്ചറിയപ്പെടരുതേയെന്നും,
പാകമാകാത്ത വസ്ത്രത്തിലേക്ക്
ഞെരിച്ചിറക്കുമ്പോള്‍
അവള്‍ ക്രുദ്ധയാകരുതേയെന്നും,
ദുഃഖസ്ഥായിയാണ് ജീവിതമെന്നോര്‍മിപ്പിക്കുന്ന
വിളറിയ മുഖമവള്‍ക്ക് നല്കണമേയെന്നും,
ആ പ്രാര്‍ത്ഥന നീണ്ടു.

rhythm

2010-04-25T12:31:00.000+05:30

അരാജകത്വത്തിനും ഒരു നിയമമുണ്ട്, ഒറ്റയാള്‍ക്ക് വേണ്ടി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ആ നിയമം വ്യക്തവും സമ്പന്നവുമാണ്. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ താളബോധത്തില്‍ നിന്നുമാകാം ആ നിയമം ആവിര്‍ഭവിക്കുന്നത്.

aksai-chin

2010-04-18T21:37:00.000+05:30

ഭാര്യ ഭാര്യയുടെതെന്നും, കാമുകി കാമുകിയുടെതെന്നും അവകാശപ്പെടുന്ന പ്രദേശമാണ് കാമുകന്‍.

കടപ്പാട്: ഇന്ത്യ ഇന്ത്യ യുടെതെന്നും ചൈന ചൈനയുടെതെന്നും അവകാശ പ്പെടുന്ന പ്രദേശമെന്ന അക്സായ്‌ ചിന്‍ മേഖലയെ കുറിക്കുന്ന ഇ.എം.എസ് നിര്‍വചനം.

കരള്‍

2010-04-12T20:53:00.000+05:30

കരള്‍ ഭക്ഷിക്കണമെന്ന
ദുരുദ്ദേശമുണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിലും ,
ഇടയ്ക്കപ്പോഴോ തിരക്കി,
നിന്റെ കരളെവിടെയെന്ന്,
അപ്പോഴാണ്‌ അതേപ്പറ്റി അവനുമോര്‍ത്തത്!

എല്ലാ മരങ്ങളുടെ പൊത്തിലും
മാളങ്ങളിലും അവന്‍ തിരയാന്‍ തുടങ്ങി,
ഐക്യദാര്‍ഡ്യം പ്രഖ്യാപിച്
ഞാനുമൊപ്പം കൂടി.

ഒടുവില്‍ നിരാശയോടെ അവന്‍ പറഞ്ഞു,
കണ്ടു കിട്ടിയേക്കില്ലെന്ന്.
ഞാന്‍ സമാധാനിപ്പിച്ചു,
പ്രതാപിയായ നിനക്ക്
കരളില്ലെ ങ്കി ലെന്ത്?
നമുക്ക് യാത്ര തുടരാം.

പക്ഷെ അതൊരു
മുഷിപ്പന്‍ യാത്രയായിരുന്നു.
മറ്റൊരു കരയോ,
മറ്റൊരു കരളോ,
കാണുന്നിടത്ത്
ഉറപ്പായും നാം പിരിയും.

മംഗലശ്ശേരി നീലകണ്ഠന്‍

2010-04-04T23:16:00.000+05:30

ഞാന്‍ അവള്‍ക്കുവേണ്ടി ഒരു മംഗലശ്ശേരി നീലകണ്ഠന്‍ ആയി മാറി. അവളുടെ പൊട്ടിത്തെറി കളില്‍ ഒളിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന നന്മ കളെ ഉറക്കമിളഞ്ഞിരുന്നു കണ്ടു പിടിച്ചു. പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ തോന്നുന്നു അവള്‍ ആ ഭാനു മാത്രമല്ല, കന്മദത്തിലെ ഭാനു കൂടിയാണെന്ന്.
അങ്ങനെ ഞാന്‍ ' മൂവന്തി താഴ്വരയില്‍ വെന്തുരുകും വിണ്‍ സൂര്യന്‍' കേട്ടു തുടങ്ങി.
അവളുടെ ദുഖങ്ങളെ, ദുരന്തങ്ങളെ, എതിര്‍പ്പുകളെ നെഞ്ചിലേറ്റാന്‍ ഞാന്‍ സന്നദ്ധനായി . നിലക്കണ്ണാടിയ്ക്ക് മുന്‍പില്‍ നിന്നു ഞാന്‍ മീശ പിരിച്ചു. നിന്നെ നിനക്കറിയുന്നതിലുപരി ഞാന്‍ അറിയുന്നു എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു. അവസാന നിമിഷം വരെ അവള്‍ക്ക് പടര്‍ന്നു കയറാനുള്ള മരമായി ഒപ്പം നില്‍ക്കാം എന്ന ആശയം തന്നെ എന്നെ പുളകം കൊള്ളിച്ചു. എത്ര മനോഹരമായിരിക്കും അത്.

ക്ലൈമാക്സില്‍ അവള്‍ തന്റെ തീക്കനല്‍ രൂപം വെടിഞ്ഞ് ദീപനാളമാകേണ്ടി യിരുന്നു. അതല്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ എന്തോന്ന് കഥ! പക്ഷെ അവള്‍ക്കു മാത്റം യാതൊരു കുലുക്കവുമില്ല. സൌമ്യ രൂപം സ്വീകരിക്കാന്‍ തനിക്ക് സൌകര്യമില്ല എന്ന് പ്രഖ്യാപിചിരിക്കുന്നു ആ കാപാലിക. അവള്‍ ഈ സിനിമക ളൊന്നും കണ്ടിട്ടില്ലേ ആവോ?

വളര്‍ച്ച

2010-03-28T15:38:00.000+05:30

കോണ്‍ക്രീറ്റ്കൂരയുടെ
ചുവടെയിരുന്ന്
ഭൂതകാലത്തിന്റെ പച്ചപ്പുകള്‍
അവള്‍ അയവിറക്കാന്‍
തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

സുരക്ഷിതത്വത്തിന്റെ
അദൃശ്യ കരങ്ങള്‍ക്കായി ,
ഞെട്ടിയുണരാന്‍
തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു .

പ്രണയത്തിന്റെ
പനിനീര്‍ഗന്ധം
അവന്റെ അരണ്ട ചുമപ്പുള്ള
ചുണ്ടുകളുടെ
വശ്യഗന്ധത്താല്‍,
വകഞ്ഞുമാറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

അവള്‍ വളര്‍ന്നിരിക്കുന്നു.‍

കനു സന്യാല്‍

2010-03-28T14:47:00.000+05:30

കനു സന്യാല്‍,
ചാനലുകളും, മാസികകളും
പരിചയപ്പെടുത്തിയതിനപ്പുറം,
നിങ്ങളെ ഞാനറിയില്ല .
നാളെ ദിനപ്പത്രങ്ങള്‍
പ്രത്യേക കോളങ്ങളിലൂടെ
നിങ്ങളെ പൂര്‍ണ്ണമായറിയിക്കും മുന്‍പേ,
എനിക്കൊന്നറിയാം,
നിങ്ങള്‍ മനുഷ്യനെ സ്നേഹിച്ചുവെന്ന്,
അഗാധമായി സ്നേഹിച്ചുവെന്ന്.
അതിനാല്‍ നിങ്ങളുടെ സ്വയംമരണം
എന്നെ അസ്വസ്ഥയാക്കുന്നു,
അത് നിങ്ങള്‍
ഒരു ചെറിയ പറ്റത്തിനായ് കാട്ടിയ
ചൂണ്ടുപലകയോ എന്നോര്‍ത്ത്.

സ്ത്രീകളുടെ സീറ്റ്‌

2010-03-22T18:56:00.000+05:30

രാത്രിയില്‍ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോള്‍ വിരലില്‍ എണ്ണാവുന്ന സ്ത്രീകള്‍ മാത്രമേ ബസില്‍ ഉണ്ടാകാറുള്ളൂ. അത് കൊണ്ട് തന്നെ സ്ത്രീകളുടെ സീറ്റുകള്‍ പുരുഷന്മാര്‍ കയ്യടക്കിയിരിക്കും. ഏഴുമണിയോടെ മുപ്പത് വയസ്സ് പ്രായം വരുന്ന ഒരു സ്ത്രീ ബസില്‍ കയറി. സ്വാഭാവികമായും ഇരിക്കുന്ന ഒരാള്‍ക്കും സീറ്റില്‍ നിന്നും മാറാന്‍ മനസ്സു വരുന്നില്ല. സ്ത്രീകളുടെ സീറ്റിനു സമീപം അവര്‍ നില്‍ക്കുന്നു.

ഇത്തരം അവസരങ്ങളില്‍ മിക്കവാറും സ്ത്രീകള്‍ സീറ്റിനായി ആവശ്യപ്പെടാറില്ല. കാരുണ്യം തോന്നി ആരെങ്കിലും ഒഴിഞ്ഞു കൊടുത്താലായി. അവര്‍ നിന്നു ബുദ്ധിമുട്ടുന്നത് കണ്ട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു, ഇത് സ്ത്രീകളുടെ സീറ്റാണ്, പറഞ്ഞാല്‍ അവര്‍ മാറിത്തരുമെന്ന്. അവര്‍ ആദ്യം അതിനു കൂട്ടാക്കിയില്ല. വീണ്ടും അവരുടെ ദയനീയമായ നില്‍പ്പ് കണ്ടപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അവരോട് പറഞ്ഞു. അവര്‍ മാറിത്തരും, ആവശ്യപ്പെട്ടാല്‍ മതിയെന്ന്.

അവര്‍ ആവശ്യപ്പെടാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍ തന്നെ ഈ സംഭാഷണം കേട്ടിരുന്നതിനാലാകണം ആ സീറ്റിലിരുന്ന പുരുഷന്‍ എഴുന്നേറ്റു മാറി. അവര്‍ ആ സീറ്റില്‍ ഇരുന്നു. നിമിഷങ്ങള്‍ക്കകം അവര്‍ സീറ്റില്‍ നിന്നും എഴുന്നേല്‍ക്കുകയും, അയാള്‍ വീണ്ടും ഇരിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല.

അപ്പോള്‍ അവര്‍ പറഞ്ഞു. ഒരു പുരുഷന്‍ മാത്രമേ എഴുന്നേറ്റു തന്നുള്ളൂ. മറ്റ് രണ്ട് പുരുഷന്മാര്‍ ഇരിക്കുന സീറ്റില്‍ ഞാന്‍ എങ്ങനെയിരിക്കും എന്ന്. അവരുടെ വാക്കുകളില്‍ എഴുന്നേറ്റ് മാറാന്‍ കൂട്ടാക്കാത്ത പുരുഷന്മാരോടുള്ള അമര്‍ഷവും, താന്‍ അവരോടൊപ്പം ഇരിക്കുന്നത് മറ്റുള്ളവര്‍ കണ്ടാലോ എന്നുള്ള ഭയവും ഉണ്ടായിരുന്നു
.

സ്ത്രീകളുടെ സീറ്റ്‌ എന്ന് വാദിച്ച് മൂന്നു പുരുഷന്മാരെ എഴുന്നേല്‍പ്പിക്കുകയാണോ ന്യായം, അതോ അവര്‍ നില്‍ക്കുന്നതോ? ഞാന്‍ നിശബ്ദയായി വീണ്ടും പാട്ട് കേള്‍ക്കുവാന്‍ ആരംഭിച്ചു.

പക്ഷെ ഞാനോര്‍ത്തു, ഓരോ മനസ്സില്‍ നിന്നും തുടങ്ങേണ്ട വിമോചനം എന്ന് മുതല്‍ തുടങ്ങുമെന്ന്.

ആത്മഗതം

2010-03-22T12:51:00.000+05:30

പ്രണയവാചകങ്ങള്‍ ഉരുവിട്ട്
നിന്നെ മുഷിപ്പിക്കാന്‍,
ഞാന്‍ നിന്റെ അശിക്ഷിതയായ കാമുകിയല്ല.
ഞാന്‍ പോലുമെന്നെ
നിന്നെയോര്മിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ ,
മുഖചലനങ്ങളില്‍ അറിയാതെ
നിന്നെ അനുകരിക്കുമ്പോള്‍ ,
നിന്റെ നിര്‍വികാരത കാണ്‍കെ
ഞാന്‍ കൊതിക്കുന്നു,
നിന്നെ വിഷാദത്തിന്റെ കയങ്ങളില്‍
ആഴ്ത്തണമെന്ന്.

അനുഭവങ്ങളുണ്ടോ...അനുഭവങ്ങള്‍....

2010-03-21T13:50:00.000+05:30

"ഈ ചെറിയ പ്രായത്തിനിടയിലും ധാരാളം അനുഭവങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകുമല്ലോ? അതില്‍ കുറച്ചൊക്കെ എനിക്ക് പറഞ്ഞ് തന്നിരുന്നുവെങ്കില്‍ ഉപകാരമായിരുന്നു. എനിക്ക് അതൊക്കെ എപ്പോഴെങ്കിലും പ്രയോജനപ്പെട്ടേക്കും. "

അയാള്‍ അനുഭവങ്ങള്‍ തേടി യാത്ര ചെയ്തിരുന്ന ഒരു നോവലിസ്റ്റ് ആയിരുന്നു. അനുഭവങ്ങള്‍ പങ്കു വെയ്ക്കാം എന്ന് ഞാന്‍ ഉറപ്പ് കൊടുത്തു. വെറുതെ എന്തിനീ മനുഷ്യനെ നിരാശപ്പെടുത്തണം.

ഇത്തവണ അയാള്‍ വന്നത് തന്റെ നാമം തങ്കലിപികളില്‍ എഴുതിച്ചേര്‍ത്ത ഫലകവുമായാണ്. ഏതോ സംഘടനയുടെ പേര് കൊത്തിയ ഗ്രാനൈറ്റ് കഷണം. അവാര്‍ഡ് നല്‍കിയ സംഘടനയുടെ ആസ്ഥാനം ഓസ്ട്രേലിയയാണ്. ഫലകം എല്ലാവരെയും കാട്ടിയ ശേഷം തിരികെ ബാഗില്‍ വച്ചു, അഭിമാനത്തില്‍ വിടര്‍ന്ന മുഖവുമായി വീണ്ടും അയാള്‍ അനുഭവങ്ങള്‍ക്കായുള്ള തന്റെ യാചന തുടര്‍ന്നു.

പിന്നെ അയാള്‍ തന്റെ പരിദേവനം ആരംഭിച്ചു. മുന്പ് താന്‍ ജോലി ചെയ്തിടം ആണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് എന്തു കാര്യം? എല്ലാവര്ക്കും തന്നോട് വല്ലാത്ത അകല്‍ച്ചയാണ്. തന്റെ സാഹിത്യരചനയെ പണ്ട് മുതലേ ഇവറ്റകള്‍ക്ക് ഭയമാണ്. പിറകെ നടന്നു ചോദിച്ചാല്‍ പോലും ഒരു അനുഭവം തരാന്‍ കൂട്ടാക്കുന്നില്ല ഒറ്റയാളും.

തുടര്‍ന്ന് അദ്ദേഹം തന്റെ സാഹിത്യ ത്തിലേക്കുള്ള രംഗപ്രവേശത്തെ വിവരിച്ചു. 'അസുരജന്മം' ഓഫീസിനെ ആസ്പദമാക്കി യുള്ളതായിരുന്നു. അന്നത്തെ ഓഫീസ് മേധാവിയെക്കുറിച്ചും,അക്കാലത്ത് ഓഫീസില്‍ നില നിന്നിരുന്ന ചില അനാചാരങ്ങളെയും വിവരിച്ചു . അതോടെ ഒരു പണിഷ്മെന്റ് ട്രാന്‍സ്ഫര്‍ കിട്ടി. രണ്ടാമത്തെ നോവല്‍ " ഇണക്കുരുവികളെ .." ഓഫീസ് പ്രണയത്തെ ആസ്പദമാക്കിയായിരുന്നു. രാവിലെ ഓഫീസിലെത്തിയാലുടന്‍, സ്ത്രീകളുമായി സല്ലപിക്കണം എന്ന ഒറ്റ ഉദ്ദേശമുള്ള ചിലരെപ്പറ്റി. സാഹിത്യത്തില്‍ സത്യസന്ധത കാണിക്കണമല്ലോ ? അതുകൊണ്ട് ആണ്‍പെണ്‍ ഭേദമന്യേ അവരുടെ പേരുകള്‍ സാഹിത്യത്തിലേക്ക് ആവാഹിച്ചു. ആ സാഹിത്യവാസനയില്ലാത്ത അക്ഷരവിരോധികള്‍ എന്നേ ഇരുട്ട് വാക്കിനെത്തി പതിയാക്രമിച്ചു.

മൂന്നാമത്തെ നോവല്‍ 'മകളെ, മതമേ..' എഴുതിയതോടെ കുടുംബം തകര്‍ന്നു. മകള്‍ക്ക് അന്യജാതിയില്‍ പെട്ട ഒരാളോട് പ്രേമമുന്ടെന്നു നാട്ടുകാര്‍ പറയുന്നതായി ഭാര്യയ്ക്ക് ഒരു ആശങ്ക. അത് പക്ഷെ ഒരു നോവലിന്റെ സ്പാര്‍ക്ക് ആയിരുന്നു . അപവാദമാണെങ്കില്‍ എന്ത്? അല്ലെങ്കില്‍ എന്ത്? ഒരു ഗംഭീര സാധനമെഴുതി. മകള്‍ക്ക് നാട്ടില്‍ തലയുയര്‍ത്തി നടക്കാന്‍ പറ്റില്ലെന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ അതിനെന്ത് പ്രസക്തിയാണുള്ളത്? ഒരു സാഹിത്യകാരന്റെ മകള്‍ നാട്ടുകാരെ ഭയക്കാന്‍ പാടുണ്ടോ?

പെന്‍ഷന്‍ പറ്റിയ ശേഷമേ അവാര്‍ഡു കള്‍ക്കായി ശ്രമിക്കാന്‍ ആയുള്ളൂ. അത് വരെ കരുതിയത് ആരെങ്കിലും തന്റെ പ്രതിഭ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അവാര്‍ഡ് നല്‍കുമെന്നായിരുന്നു. അതിനു മാത്റം തിരിച്ചറിവുള്ള ആരുമീ ലോകത്തില്ല എന്ന് പിന്നീടാണ് തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. അന്ന് തുടങ്ങിയ ബോധവത്കരണമാണ്. അത് കൊണ്ട് ഗുണമുണ്ടായി, ഇപ്പോള്‍ ജനം എന്നേ തിരിച്ചറിയുന്നു, അംഗീകരിക്കുന്നു, അയാള്‍ വീണ്ടുമാ ഫലകം ബാഗില്‍ നിന്നുമെടുത്തു.

"അങ്ങനെ എത്രയെത്ര നോവലുകള്‍, എത്രയെത്ര ശത്രുക്കള്‍, എത്രയെത്ര അവാര്‍ഡുകള്‍ .ചെറിയ പ്രായമാണെങ്കിലും എന്നോട് പങ്കു വയ്ക്കാന്‍ പറ്റുന്ന അനുഭവങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകില്ലേ? എനിക്കത് ഉപകാരപ്പെട്ടെക്കും."

പ്രണയം

2010-03-19T16:33:00.000+05:30

പ്രണയം നമ്മുടെ കൈകളിലുള്ള സുഗന്ധവാഹിനിയായ ഒരു പുഷ്പമാണ്‌. അതിന്റെ ഗന്ധം നുകരാന്‍ മറ്റൊരാള്‍ എത്തുമ്പോള്‍ ആ പുഷ്പത്തിന്റെ ഉദ്ദേശം സഫലമാകുന്നു . അത് നുകരാന്‍ മറ്റുള്ളവരെ നാം പ്രേരിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ അത് പീഡനമാകുന്നു.

anti-vodka

2010-03-14T12:18:00.000+05:30

റഷ്യന്‍ കഥകളോടും, വോഡ്കയോടും തോന്നിയ അഭിനിവേശത്തില്‍ ചില തിരുത്തലുകള്‍ ആവശ്യമാണെന്ന് തോന്നി. ഒന്നാമതായി ഞാന്‍ മദ്യപാനശീലത്തെ അനുകൂലിക്കുന്നുവെന്ന ധാരണ ഉയരുന്നു, രണ്ടാമതായി പലര്‍ക്കും വോഡ്കയോട് അമിതമായ ആരാധന തോന്നാന്‍ ആ പോസ്റ്റ്‌ കാരണമാവുകയും ചെയ്യുന്നു. ആ നിലയ്ക്ക് ഇത്തരം തെറ്റിദ്ധാരണകള്‍ ജനിപ്പിക്കുന്ന 'വോഡ്ക' തിരുത്തി എഴുതേണ്ടത് എന്റെ ധാര്‍മിക ഉത്തരവാദിത്തമായി മാറുന്നു.

മദ്യപാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എന്റെ വിശ്വാസം ഇപ്രകാരമാണ്. പരീക്ഷണമെന്ന നിലയിലോ കൌതുകമെന്ന നിലയിലോ അതുപയോഗിക്കുന്നതില്‍ തെറ്റില്ല. അതിനപ്പുറം ആസക്തിയോ, ആവശ്യകതയോ അതിനോട് തോന്നാന്‍ പാടില്ല. അത്തരം നിര്‍മമതയോടെയല്ലാത്ത മദ്യപാനത്തെ ഞാന്‍ അനുകൂലിക്കുന്നില്ല. വോഡ്കയെ ഞാനാകണം, എന്നേ വോഡ്കയാകരുത് പാനം ചെയ്യുന്നത്.

ഇത് മദ്യപാനത്തെക്കുറിച്ച് മാത്രമല്ല, ജീവിതത്തില്‍ ആസക്തിയുണ്ടാക്കുന്ന ധനം, പ്രശസ്തി, കാമം എന്തിനോടും പുലര്‍ത്തേണ്ടതായ തത്വമെന്നു ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നതാണ്‌. നമ്മില്‍ ആധിപത്യമുയര്‍ത്തുന്ന രീതിയില്‍ അവ നമ്മെ ബാധിക്കരുത്. ഒരു ശീലമായോ, വൈകാരിക അസ്വസ്ഥതകള്‍ക്ക് പരിഹാരമായോ മദ്യം ഉപയോഗിക്കുമ്പോള്‍, മദ്യം നമ്മെ പാനം ചെയ്യുന്നു. അത്തരം ആസക്തികളെ ഞാന്‍ അനുകൂലിക്കുന്നില്ല.

ഇലക്കൂട്ടം

2010-03-11T18:15:00.000+05:30

ഓരോ കൊഴിച്ചിലിലും കരുതി,
ഇത് അഹന്തയുടെ-
അവസാന ഇലയെന്ന്.
അടുത്ത ഇല കൊഴിയാന്‍
പാകപ്പെടും വരെ,
ആ വിശ്വാസം നീണ്ടു.

ജീവിതം

2010-03-07T21:58:00.000+05:30

അക്ഷരങ്ങളേക്കാള്‍ മികച്ച മറ്റൊന്നുന്ടെങ്കില്‍ അത് ജീവിതമാണ്.

താരമേ താരമേ നിങ്ങടെ നാട്ടിലും....

2010-02-25T22:42:00.000+05:30

വെള്ളിത്തിരയിലെ താരങ്ങളും സാംസ്കാരിക താരങ്ങളും തങ്ങളുടെ അസഹിഷ്ണുത ലോകത്തിനോട് വിളിച്ചു പറയാന്‍ ഭാവിച്ചു പുറപ്പെട്ടിരിക്കയാണോ? ഇത്രയും നാണം കെട്ട വിഴുപ്പലക്കലിനിടയില്‍ അഭിപ്രായം പറയാതിരിക്കുന്നതാകും മാന്യത. നടനാകട്ടെ, സാഹിത്യകാരനാകട്ടെ അയാള്‍ ഒരു കലാകാരന്‍ ആണെന്നാണ്‌ ഞാന്‍ കരുതുന്നത്. ആ കലയെയാണ് നാം ആരാധിക്കുന്നതും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതുമെല്ലാം. കലാകാരന്‍ മനുഷ്യസ്നേഹി ആയിരിക്കും എന്ന സങ്കല്‍പ്പവും കലോപാസകരെ ബഹുമാനിക്കാന്‍ നമ്മെ പ്രേരിപ്പിച്ചിരിക്കാം. ഇതിനൊന്നും തങ്ങള്‍ അര്‍ഹരല്ല എന്നവര്‍ തന്നെ പറയുമ്പോള്‍ നമുക്ക് വെറുതെ കണ്ടിരിക്കാം!

തിലകന്‍ പറഞ്ഞ രീതിയില്‍ തൊഴില്‍ നിഷേധം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ അത് തീര്‍ത്തും മോശമായ പ്രവണത തന്നെയാണ്. താരങ്ങളുടെ മേല്‍ക്കോയ്മ ഇത്തരം തൊഴില്‍ നിഷേധങ്ങള്‍ക്ക് പ്രേരണയാകുന്നുവെങ്കില്‍ അത് തീര്‍ത്തും ശരിയല്ല . താരസംഘടനകളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത് സൂപ്പര്‍ താരങ്ങള്‍ ആണെങ്കില്‍ സംഘടനയുടെ ആവശ്യം തന്നെയില്ലല്ലോ? മലയാളസിനിമാ വ്യവസായത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത് താരങ്ങളുടെ മേല്‍ക്കോയ്മ ആണെന്നുള്ളത് തിലകന്‍ പറയും മുന്‍പേ നമുക്ക് അറിയാവുന്ന വസ്തുതയാണ്. ഈ മേല്‍ക്കോയ്മ മലയാളസിനിമയെ തെറ്റായ ദിശയില്‍ നയിക്കുന്നുവെന്നും, താരങ്ങള്‍ക്ക് ചേര്‍ന്ന രീതിയില്‍ സിനിമ എടുക്കുന്ന നിലയില്‍ മലയാള സിനിമ മാറി എന്നും നാം മുന്‍പു തന്നെ മനസ്സിലാക്കിയ കാര്യമാണ്.

ഒരു നടന്‍ കളിമണ്ണ് പോലെ രൂപമില്ലാതെ വര്‍ത്തിക്കേണ്ടതാണെന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇത്തരത്തില്‍ സ്വന്തമായി രൂപമില്ലാത്ത അവസ്ഥയില്‍ മാത്രമേ നടന് സംവിധായകന്‍ മെനയുന്ന രൂപമായി മാറാനാകൂ. ഇവിടെ താരങ്ങളായി മാറിയ ഓരോ നടനും, നടനെന്നതിലുപരിയായി ഒരു പ്രതിച്ഛായ നിലനില്‍ക്കുന്നുണ്ട്. ഈ പ്രതിഛായയ്ക്ക് ചേര്ന രീതിയില്‍ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുകയും കാലക്രമത്തില്‍ അതൊരു ഫോര്മുലയായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത്തരം ഏകതാനത പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്ന സിനിമകള്‍ മലയാള സിനിമയ്ക്കോ, ഏതെങ്കിലും നടനോ ഒരു വിധ ഗുണവും നല്‍കുന്നതല്ല, എന്നാല്‍ ഇത്തരം ഫോര്‍മുലകള്‍ സിനിമ വ്യവസായത്തെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നതിന് എല്ലാ കാലവും സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്.

സിനിമാ രംഗത്തെ ഒരു തര്‍ക്കത്തില്‍ അഭിപ്രായം പറയാന്‍ സുകുമാര്‍ അഴീക്കോടിന് എന്തു കാര്യമാണ് എന്ന് ചോദിക്കുന്നതില്‍ ഒരു ധാര്‍ഷ്ട്യം ഉണ്ട്. കാരണം ജനങ്ങളില്‍ നിന്നോ പൊതു സമൂഹത്തില്‍ നിന്നോ അകന്നു മാറി, മറ്റൊരു അടിത്തറയില്‍ കെട്ടിപ്പടുത്ത ഒന്നല്ല സിനിമ. എന്നാല്‍ സുകുമാര്‍ അഴീക്കോട്‌ സ്വീകരിക്കുന്ന രീതിയും, വിമര്‍ശനത്തിനു ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഷയും ഒട്ടും തന്നെ ശരിയായ ഒന്നല്ല. ഇന്നസെന്റ് നടത്തിയ പത്രസമ്മേളനത്തില്‍ ഉപയോഗിച്ച ഭാഷയും, അതിനു സുകുമാര്‍ അഴീക്കോട്‌ നല്‍കിയ മറുപടിയില്‍ ഉപയോഗിച്ച ഭാഷയും മ്ലേച്ചകരം ആയിരുന്നു. വ്യക്തിപരമായ പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കാനുള്ള മാന്യതയെങ്കിലും ഇരുവരും കാണിക്കേണ്ടിയിരുന്നു.

ഫാന്‍സ്‌ അസോസിയെഷനുകള്‍ നടത്തുന്ന അമിത വികാര പ്രകടനത്തെ നിയന്ത്രിക്കാന്‍ താരങ്ങള്‍ക്കാകണം. അതിനായില്ലെങ്കില്‍ ഇത്തരത്തില്‍ വൈകാരിക വിക്ഷോഭ പ്രദര്‍ശനത്തിലൂടെ ജനങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഫാന്‍സ്‌ അസോസിയെഷനുകള്‍ താരങ്ങളുടെ തന്നെ വിലയിടിക്കും. തിലകനെതിരെ രംഗത്ത് വന്ന മമൂട്ടി ഫാന്‍സും, സുകുമാര്‍ അഴീക്കോടിനെതിരെ രംഗത്ത് വന്ന മോഹന്‍ലാല്‍ ഫാന്‍സും സ്വയം നിയന്ത്രണങ്ങള്‍ പാലിക്കാന്‍ ബാധ്യസ്ഥരല്ലെ? താരങ്ങള്‍ക്കെതിരെ ആരും സംസാരിക്കരുതെന്ന രീതിയിലുള്ള സാംസ്കാരിക അധപതനത്തിന് നാം ഇരകളായി കഴിഞ്ഞോ? അങ്ങനെയെങ്കില്‍ സമൂഹത്തിനും കാലത്തിനും കലയ്ക്കും ഉപരിയായി വളര്‍ന്നു പോയ ഒന്നാണ് മലയാള സിനിമ എന്ന് ഞാന്‍ പറയും.

സൂഫി പറഞ്ഞ കഥ

2010-02-24T10:11:00.000+05:30

'സൂഫി പറഞ്ഞ കഥ' എന്ന കെ.പി. രാമനുണ്ണിയുടെ കഥ സങ്കല്‍പ്പങ്ങളുടെ ലോകവുമായി ഏറെ ബന്ധപ്പെട്ട് നില്‍ക്കുന്ന ഒന്നാണ്. ഈ മിത്തുകളെ അവയുടെ തീവ്രത നഷ്ടപ്പെടുത്താതെ ദൃശ്യവത്കരിക്കുകയെന്നത് വെല്ലുവിളി ഉയര്‍ത്തുന്ന ഒരു കാര്യമാണ് . എന്തെന്നാല്‍ പുസ്തകവും ചലച്ചിത്രവും തീര്‍ത്തും വ്യത്യസ്തങ്ങളായ രണ്ട് മാധ്യമങ്ങള്‍ ആണ്. അവ അനുവാചകന്റെ ആസ്വാദനത്തിന്റെ രണ്ട് വ്യത്യസ്ത തലങ്ങളുമായാണ് സംവദിക്കുന്നത്. അതിനാല്‍ തന്നെ പുസ്തകവും ചലച്ചിത്രവും, ഒരേ ആശയത്തിലൂന്നിയവയെങ്കിലും തികച്ചും വിഭിന്നങ്ങളായ ആവിഷ്ക്കാരങ്ങളായി വേണം പരിഗണിക്കപ്പെടാന്‍.

പുസ്തകരചനയുടെ കാര്യത്തില്‍ കഥാകാരന്‍ വലിയൊരളവുവരെ സ്വതന്ത്രനാണ്. തന്റെ സങ്കല്‍പ്പങ്ങളെ വാക്കുകളിലൂടെ പകര്‍ത്തി, അതേ അനുഭൂതി വായനക്കാരില്‍ പുനര്‍ജനിപ്പിക്കാന്‍ അയാള്‍ക്കാകും. എന്നാല്‍ ചലച്ചിത്രത്തിലാകട്ടെ ഈ ആവിഷ്കാരസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് പരിമിതികള്‍ ഉണ്ട്. സിനിമയില്‍ സാങ്കേതികപരവും മറ്റുമായ വിവിധ ഘടകങ്ങള്‍ കൂടിചേരേണ്ടി വരുന്നതിനാലാണിത്. അതിനാല്‍ തന്നെ ചലച്ചിത്രമാക്കപ്പെടുന്ന ഏത് സാഹിത്യകൃതിയും മൂലരൂപത്തില്‍ നിന്നും ചില മാറ്റങ്ങള്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്നത് സ്വാഭാവികം മാത്രമാണ്.

ബാലികയായ കാര്‍ത്തിയുടെ ശരീരം പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്ന അസാധാരണമായ താരുണ്യവും, യുവതിയായ കാര്‍ത്തിയില്‍ തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന ദൈവിക ചൈതന്യവും ദൃശ്യങ്ങളാല്‍ അനുഭവവേദ്യമാക്കാന്‍ പരിമിതികള്‍ ഉണ്ട്. കടലില്‍ പൊങ്ങുന്ന ബീവിയുടെ ശരീരം, ഭോഗാസക്തിയ്ക്ക് പകരം ആരാധന ജനിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നാണ്. വാക്കുകളിലൂടെ പറയുന്നത്ര വേഗത്തില്‍ ഇതിനെ ദൃശ്യവത്കരിക്കാന്‍ ആകില്ല എന്ന് തന്നെ പറയാം. കാരണം മിത്തുകള്‍ വളരെ സൂക്ഷ്മമായി പറയപ്പെട്ടില്ലയെങ്കില്‍ അവ ചലച്ചിത്രത്തില്‍ കലരുന്ന അതിഭാവുകത്വമായി മാറാന്‍ ഇടയുണ്ട്.

മേലേപുല്ലാര തറവാട്ടിലെ മച്ചിലെ ഭഗവതി കഥയിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്. ക്രമേണ യുവതിയായ കാര്‍ത്തിയില്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ ആ ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യം തിരിച്ചറിയുന്നു. ഇതുമൂലം എല്ലാവരും തന്നെ അവളില്‍ നിന്നും നിശ്ചിത അകലം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു. പൊന്നാനിയില്‍ നിന്നും കച്ചവടത്തിനായി എത്തിയ പീത്താന്‍ മാമൂട്ടി എന്ന യുവാവ് അവളിലേക്ക് ഈ അകല്‍ച്ചകള്‍ ഭേദിച് കടന്നു വരുന്നു. എന്നാല്‍ പ്രണയത്തിന്റേതോ ലജ്ജയുടെതോ ആയ യാതൊരു വിഹ്വലതകലുമില്ലാതെയാണ് കാര്‍ത്തി അയാളെ സമീപിക്കുന്നത്. ഈ അസാധാരണത്വം ദൃശ്യങ്ങളിലൂടെ പൂര്‍ണ്ണമായി വെളിപ്പെടുത്താന്‍ ചലച്ചിത്രത്തിന് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. സിനിമയില്‍ കാണുന്ന കാര്‍ത്തി കാമുകന്റെ സാമീപ്യത്തെ എന്തു വില കൊടുത്തും നേടാന്‍ തയ്യാറുള്ള വെറുമൊരു പ്രണയിനി മാത്രമാണ്.

മറ്റൊന്ന് ഇടയ്ക്ക് കൊച്ചുണ്ണി തമ്പുരാനായി മാറുന്ന മുസലിയാരുടെ ഭാവമാറ്റമാണ്. പുസ്തകത്തില്‍ ഈ ഭാവമാറ്റത്തിനു കാരണം ഒരു മതതിനുള്ളില്‍ വിലയിതമായിരിക്കുന്ന മറ്റൊരു മതത്തിന്റെ അവശേഷിപ്പുകളാണ് . ഒരു മതവും മറ്റൊന്നില്‍ നിന്നും സ്വതന്ത്രമല്ല എന്ന മാനവികതയുടെ സന്ദേശമാണ് ഇതില്‍ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്. എന്നാല്‍ സിനിമയിലെ മുസലിയാര്‍ ഏതോ ബാധ കൂടിയാലെന്ന മട്ടിലാണ് പെരുമാറുന്നത്. അമ്പലം പൊളിച്ചു മാറ്റണം എന്ന് മാമൂട്ടിയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടതിന് ശിക്ഷയായി ഏതോ ദൈവകോപമേറ്റിരിക്കാം മുസലിയാര്‍ക്ക് എന്ന് പ്രേക്ഷകന്‍ തെറ്റിദ്ധരിക്കാന്‍ ഇടയുണ്ട്. കുറച്ചു കൂടി വ്യാപ്തിയുള്ള യഥാര്‍ത്ഥ സന്ദേശം ഈ അവസരത്തില്‍ സിനിമ കൈമാറുന്നില്ല എന്ന് തന്നെ പറയാം.

ഇതു തന്നെയാണ് ദേവി വിഗ്രഹതിന്റെയും, ചിത്രോടക്കല്ലുകളുടെയും മറ്റ് ശിലകളുടെയും കാര്യത്തില്‍ സംഭവിക്കുന്നതും. മുസലിയാരകം തറവാടിന്റെ ചുറ്റില്‍ നിന്നും കാര്‍ത്തിക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഈ ശിലകള്‍ ഒരു സംസ്കാരത്തില്‍ അന്തര്‍ലീനമായ മറ്റൊരു സംസ്കാരത്തിന്റെ തിരുശേഷിപ്പുകളാണ്. മുസലിയാര്‍ പള്ളിയുടെ പരിസരത്ത് കാണുന്ന ശിലാവിഗ്രഹങ്ങളും ഇത് തന്നെയാണ് കുറിക്കുന്നത്. എന്നാല്‍ സിനിമ ഈ ആശയവും പ്രേക്ഷകനെ ബോധ്യപ്പെടുതുന്നില്ല. പകരം ചില യാദൃശ്ചികതകള്‍ എന്ന് മാത്രമേ പ്രേക്ഷകര്‍ ധരിയ്ക്കുകയുള്ളൂ.

ആമീറിനെ കാര്‍ത്തി ജലത്തിലേക്കാഴ്തുന്ന രംഗത്തില്‍ ചില മാറ്റങ്ങള്‍ ബോധപൂര്‍വം വരുതിയതായിരുന്നുവത്രേ. കഥയില്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആമിറിന്റെ അന്ത്യം ദൃശ്യവത്കരിക്കുംപോള്‍ ബീഭത്സകരമായി തോന്നാന്‍ ഇടയുണ്ടായിരുന്നു എന്നതിനാല്‍ . കടലില്‍ മറയുന്ന കാര്‍ത്തിയുടെ ശരീരം ബീവിയായി തിരികെ കരയ്ക്കടിയുന്നതും ചലച്ചിത്രത്തില്‍ ദൃശ്യവത്കരിക്കുന്നില്ല . ഇതൊക്കെ മിത്തുകളായി തന്നെ പറഞ്ഞു നിര്‍ത്തിയിരിക്കുന്നു.

'സൂഫി പറഞ്ഞ കഥ' പുസ്തകമെന്ന നിലയിലും ചലച്ചിത്രമെന്ന നിലയിലും രണ്ടായി തന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നതാവും നല്ലത് . പുസ്തകം നമുക്ക് ഭാവനയുടെ ലോകവും, ചലച്ചിത്രം അതിന്റെ ദൃശ്യപരമായ സാക്ഷാത്കാരവും നല്‍കട്ടെ . കലയുടെ ഈ രണ്ടു തലങ്ങളെയും നമുക്ക് തുല്യ താല്പര്യത്തോടെ തന്നെ സ്വീകരിക്കാം .

"തീക്കുണ്ടത്തില്‍ ചാടുന്നവനെയേ ഈ പൊന്നമ്മ കെട്ടൂ.."

2010-02-14T19:15:00.000+05:30

ഈ മനുഷ്യരെല്ലാം ഭയങ്കര സീരിയസ് ആണ് കേട്ടോ? ഒന്നും പറയാന്‍ പറ്റില്ല. അപ്പൊ തുടങ്ങും ഉപദേശിക്കാനും സെന്റി ആകാനും. ഇന്നലെ തന്നെ നോക്കൂ. രാവിലെ ഒരു ഫോണ്‍ വരുന്നു, ഒരു കല്യാണാലോചന. ഞാന്‍ ഒറ്റ വാക്കില്‍ പറ്റില്ല എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഒരു എഫ്ഫക്റ്റ്‌ ഇല്ല. അമ്മ ജാതകം നോക്കുന്നതിനെ പറ്റി ഫോണില്‍ പറയുന്നു, ഒടുവില്‍ ഞാന്‍ മൂന്നു നിബന്ധനകള്‍ വച്ചു.

ഇത്രകാലം ഞാന്‍ ഇതേപ്പറ്റിയൊക്കെ അബ്സ്ട്രാക്റ്റ് ഐഡിയകള്‍ പറഞ്ഞു സമയം കളഞ്ഞു. ഒടുവിലാണ് കാര്യങ്ങള്‍ പോയിന്റ്‌ ബൈ പോയിന്റ്‌ ആയി പറയണം എന്ന് മനസ്സിലായത്. ആ തിരിച്ചറിവിന് ഞാന്‍ ക്രിസ്സിനോട് നന്ദി പറയുന്നു. ഞാന്‍ പറഞ്ഞു " അമ്മേ, എനിക്ക് മൂന്നു കണ്ടീഷന്‍സ് ഉണ്ട്". അത് പറ്റുമെങ്കില്‍ നമുക്ക് ആലോചിക്കാം.
1 .സ്ത്രീധനം തരില്ല, സ്വര്‍ണ്ണം തരില്ല.
2 .രജിസ്റ്റര്‍ മാര്യേജ് മാത്രേ പറ്റുള്ളൂ.
3 .ജാതകം നോക്കാന്‍ പറ്റില്ല.

അമ്മ ഞെട്ടിയതായി ഒന്നും തോന്നിയില്ല. പക്ഷെ ഇത്രയും ഭയങ്കര മണ്ടത്തരം അമ്മ കാണിക്കുമെന്നു ഞാന്‍ കരുതിയില്ല. ആലോചനയുമായി വന്ന ബന്ധുവിനെ ഫോണ്‍ ചെയ്ത് അമ്മ പറഞ്ഞു ഈ കണ്ടീഷനെപ്പറ്റി. അവര്‍ക്കുണ്ടായെക്കാവുന്ന ഞെട്ടല്‍ ആലോചിച് എനിക്ക് അപ്പോള്‍ മുതല്‍ ചിരി വരാന്‍ തുടങ്ങി.

ഒടുവില്‍ അമ്മയും, ആ ബന്ധുവുമായി ഒരു ധാരണയില്‍ എത്തി.(ഞാന്‍ ഇത് ഒളിഞ്ഞു നിന്നു കേട്ടതാണ്) സ്ത്രീധനം ചോദിക്കേണ്ട, നമുക്ക് കൊടുക്കാമല്ലോ, സ്വര്‍ണം അവള്‍ ഇട്ടില്ലെങ്കില്‍ വേണ്ട, അത് ക്യാഷ് ആയി നല്‍കാം. ജാതകം അവള്‍ അറിയാതെ നമുക്ക് നോക്കാം,പക്ഷെ രജിസ്റ്റര്‍ മാര്യേജ്, അത് നല്ല കുടുംബത്തില്‍ പിറന്ന ഏതെങ്കിലും ചെറുക്കന്‍ സമ്മതിക്കുമോ? ഏതെങ്കിലും വീട്ടുകാര്‍ സമ്മതിക്കുമോ? തദ്വാര ഫോണ്‍ എനിക്ക് കൈമാറപ്പെടുന്നു.

ആന്റി നിര്‍ത്താതെ ഉപദേശിക്കുന്നു:"ഇതു പോലെ ഒരു ആലോചന ഇനി കിട്ടില്ല, അത്രയും പണക്കാര്‍, പോരാത്തതിന് കുടുംബത്തില്‍ ഒരു ഡോക്ടര്‍ ഉണ്ട്(?). മോളെന്തിനാ സ്ത്രീധനതെപ്പറ്റിയൊക്കെ ആലോചിക്കുന്നത്. അത് അമ്മ സ്നേഹത്തോടെ തരുന്നതല്ലേ. അതൊരു ദൈവാനുഗ്രഹം എന്ന് കരുതിയാല്‍ പോരെ."

ഞാന്‍ പറഞ്ഞു, " ആന്റീ ഇത് ഞാന്‍ മനപൂര്‍വം ഒഴിവാക്കാന്‍ വേണ്ടി കണ്ടു പിടിച്ച ന്യായമല്ല, എനിക്ക് ശരിയെന്നു തോന്നുന്ന കാര്യമാണ്. എന്റെ ഈ അഭിപ്രായങ്ങളെ അന്ഗീകരിക്കാനാകാത്ത ഒരാള്‍ക്ക് എന്നെ അംഗീകരിക്കാന്‍ എങ്ങനെ ആകും ? "

അമ്മ അപ്പോഴേക്കും ദേഷ്യപ്പെടാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു . അമ്മയ്ക്ക് പേടി മറ്റുള്ളവര്‍ എനിക്ക് നട്ട പ്രാന്താണെന്ന് പറയുമോ എന്നുള്ളതായിരുന്നു. ഞാന്‍ ധീരമായി പറഞ്ഞു, "അമ്മ ഇത് എല്ലാവരോടും പറയൂ, ഇത് മാത്രമാണ് എനിക്ക് സമൂഹത്തിനോട് പറയാനുള്ളത്. സ്ത്രീ ഒരു കമ്മോഡിട്ടി അല്ല, മാര്‍ക്കറ്റ് ചെയ്യപ്പെടാന്‍". എത്ര മനോഹരമായ ഡയലോഗ്,എനിക്ക് എന്നെപ്പറ്റി അഭിമാനം തോന്നി, നാടകത്തില്‍ അഭിനയിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ഉണ്ടായ ഗുണമാണ്, കൃത്യ സമയത്ത് ചില ഡയലോഗുകള്‍ ചുമ്മാ നാവിന്‍ തുമ്പില്‍ വരും. :)

പിന്നെ കുറെ നേരം ഉപദേശ ഫോണുകളുടെ പ്രവാഹമായിരുന്നു. പാവം അമ്മ, എല്ലാം കേട്ടിരുന്നു. ഒടുവില്‍ ഉപദേശം ഭീഷണിയായി. " അവളോട് പറയൂ, എല്ലാവരെയും പോലെ പെരുമാറാമെങ്കില്‍ മാത്റം ഞങ്ങളീ കാര്യം പ്രൊസീഡ് ചെയ്യും" എന്നുള്ള രീതിയില്‍. ഈ മനുഷ്യരൊക്കെ എന്തു മാതിരി ഗൌരവക്കാരാണ്!!!

അമ്മ മുഖം വീര്‍പ്പിച് ഇരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി, അപ്പോഴാണ്‌ എന്റെ സഹോദരന്‍ സുധി കമന്റ്‌ തുടങ്ങിയത്. ഇത് കേട്ടിട്ട് അവന് ഏതോ പരസ്യത്തിലെ ഡയലോഗ് ഓര്മ വരുന്നത്രേ "തീക്കുണ്ടത്തില്‍ ചാടുന്നവനെയെ പൊന്നമ്മ കെട്ടൂ" എന്നോ മറ്റോ. അവന്റെ കലാബോധം ഭയങ്കരം തന്നെ. എങ്കിലും എന്നെ കാണുമ്പോള്‍ ഒക്കെ അവന് കളിയാക്കുന്നു "തീക്കുണ്ടത്തില്‍ ചാടുന്നവനെയെ പൊന്നമ്മ കെട്ടൂ " എന്നും പറഞ്ഞ് .

രാജലക്ഷ്മി എന്ന കഥാകാരി

2010-02-14T17:42:00.000+05:30

"സുഹാനി രാത് ഡല്‍ ചുകീ

നാ ജാനേ തും കബ് ആഒഗെ"

പ്രതീക്ഷയ്ക്ക് വകയില്ലാത്ത ഭാവിയിലേക്ക് കാതോര്‍ത്തു കിടന്നു രാജലക്ഷ്മിയുടെ ഒരു കഥാപാത്രം ഈ ഗാനത്തിന് കാതോര്‍ക്കുന്ന ചിത്രം മനസ്സില്‍ പതിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അതിനാല്‍ ഈ ഗാനം കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഒരു തരം നിര്‍വചിക്കാനാകാത്ത അസ്വസ്ഥതയോടെ ഞാന്‍ രാജലക്ഷ്മിയെ ഓര്‍ക്കാറുണ്ട്. ചില കഥാപാത്രങ്ങളുടെ പിടി തരാത്ത മാനസികസംഘര്‍ഷങ്ങള്‍ നമ്മെ രാവും പകലും പിന്തുടരും പോലെ രാജലക്ഷ്മിയും .

പാലക്കാട് ജില്ലയില ചെര്‍പ്പുളശ്ശേരിയില്‍ 1930 ജൂണ്‍ 2 ആം തീയതിയാണ് രാജലക്ഷ്മി ജനിച്ചത്. ഭൌതികശാസ്ത്രത്തില്‍ ബിരുദാനന്തര ബിരുദം നേടിയ ശേഷം അവര്‍ കോളേജ് അധ്യാപികയായി ഔദ്യോഗിക ജീവിതം ആരംഭിച്ചു. 1950 ല്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച 'മകള്‍' എന്ന ചെറുകഥയോട് കൂടിത്തന്നെ അവര്‍ സാഹിത്യലോകത്തില്‍ ശ്രദ്ധേയയായിതീര്‍ന്നു. 1958 ല്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച 'ഒരു വഴിയും, കുറെ നിഴലുകളും'എന്ന നോവലിന് 1960 ല്‍ കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്‌കാരം അവരെ തേടിയെത്തി. അവരുടെ സര്‍ഗ്ഗാത്മകതയ്ക്ക് ലഭിച്ച മികച്ച അംഗീകാരം തന്നെയായിരുന്നു അത് . 1965 ജനുവരി 18 ന് തന്നില്‍ നിന്നു പിറവിയെടുക്കാനുള്ള അക്ഷരങ്ങളെ വകഞ്ഞു മാറ്റി കൊണ്ട് അവര്‍ സ്വയം ജീവിതം അവസാനിപ്പിച്ചു.

മരണാതുരത ചിലരുടെ സാഹിത്യ രചനയെ സ്വാധീനിക്കുന്ന ഒരു ഘടകമായി വര്‍ത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. മരണാതുരതയും സര്‍ഗ്ഗാത്മകതയും തമ്മിലുള്ള അപൂര്‍വ്വ ബന്ധം മനശാസ്ത്രപരമായി തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതുമാണ്. സാഹിത്യരചന മിക്കവര്‍ക്കും ലളിതമായ ഒരു പ്രക്രിയയല്ലെന്നും അത് നീണ്ടു നില്‍ക്കുന്ന വിഷാദാത്മകതയും സമ്മര്‍ദങ്ങളും സമ്മാനിക്കുന്ന ഒന്നാണെന്നും വിലയിരുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്‍ മരണാതുരതയും സര്‍ഗ്ഗാത്മകതയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതിന് ഒരിക്കലും ഉദാഹരണമല്ല രാജലക്ഷ്മി എന്ന എഴുത്തുകാരി.

രാജലക്ഷ്മിയുടെ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ ജീവിതത്തിനെ ദുഖപൂര്‍ണ്ണമെന്നു അന്ഗീകരിക്കുന്നവരും, അതേ കയ്പോടുകൂടി ജീവിതം തുടരുന്നവരുമാണ്. അവര്‍ പരാജയം സ്വയം ഏറ്റുവാങ്ങുന്നവരും, എന്നാല്‍ കൂടുതല്‍ മെച്ചപ്പെട്ട ഒന്നിനായി ഒരിക്കലും പോരടിക്കാത്തവരും ആണ്. എന്നാല്‍ അവരില്‍ മരണാതുരത എന്ന വികാരം തീര്‍ത്തും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. വൈകാരിക ലോകത്തെ മരുപ്പച്ചകളില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങിവരുന്ന, ദാഹിച്ചു വലഞ്ഞ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ ഒരിക്കലും മറ്റ് ജലസ്രോതസ്സുകളെ തേടുന്നില്ല. കഥകളില്‍ നിന്നും വത്യസ്തമായി ഈ രീതി ജീവിതത്തില്‍ ഉപയോഗിക്കാന്‍ പാടില്ലാത്ത ഒന്നാണ്. പ്രത്യേകിച്ചും സൂക്ഷ്മായ സംവേദന ശക്തിയുള്ള ഒരു കഥാകാരിയുടെ ജീവിതത്തില്‍.

എം. ടി. വാസുദേവന്‍ നായര്‍ അഭിപ്രായപ്പെട്ടത് പോലെ, ആ മരണത്തിന് കലാകാരന്റെ ചുറ്റും നിന്നിരുന്ന ഒരു ചെറിയ ഖണ്ഡം ഉത്തരവാദികള്‍ എന്ന് വരുന്നു . സാമൂഹികമായ പ്രശ്നങ്ങളും, വ്യക്തിപരമായ പ്രശ്നങ്ങളും കലാകാരനെ നിരന്തരമായി ബാധിക്കുന്നു എന്ന് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നില്ല. ഈ സംഘര്‍ഷങ്ങളെ ലഘൂകരിക്കുന്നതിനു കലാകാരന്റെ / കാരിയുടെ ചുറ്റും നില്‍ക്കുന്ന ഒരു ചെറിയ വിഭാഗത്തിന് മാത്രമാണ് കഴിയുന്നത്. തന്റെ സാഹിത്യരചനയുടെ ആത്മാര്‍ഥതയ്ക്ക് നേരെയുണ്ടായ ചോദ്യം ചെയ്യലുകളും, അത് മൂലം സാഹിത്യരചന തന്നെ അവസാനിപ്പിക്കേണ്ടി വരുന്നതും അവര്‍ക്ക് കടുത്ത സംഘര്‍ഷം ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു. ഇതോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്ന വ്യക്തിപരമായ കാരണങ്ങളും അവരെ മരണം എന്ന അഭായസ്ഥാനത്തില്‍ എത്താന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചിരിക്കാം.

രാജലക്ഷ്മിയുടെ മരണം മലയാള സാഹിത്യ ലോകത്തിനു തീരാനഷ്ടം തന്നെയാണ്. അക്കാലത്ത് ജീവിച്ചിരുന്ന മറ്റ് എഴുതുകാരികളെപ്പോലെ പ്രതിഭ നിറഞ്ഞതും, എന്നാല്‍ മറ്റൊരു വീക്ഷണകോണില്‍ നിന്നുകൊണ്ടുള്ളതുമായ രചനകള്‍ അവര്‍ നമുക്ക് നല്‍കിയേനെ. എന്നാല്‍ കഥാകാരി അനുഭവിച്ച മാനസികസംഘര്‍ഷങ്ങളില്‍ നിന്നും അവര്‍ കണ്ടെത്തിയ ഒരേയൊരു പോംവഴി മരണമായിരുന്നെങ്കില്‍ നാമതിനെ അന്ഗീകരിക്കാതിരിക്കാന്‍ മാത്റം സ്വാര്‍ത്ഥരാകാന്‍ പാടില്ലല്ലോ?

rand swechaadhipathikal

2010-02-13T11:08:00.000+05:30

സ്വപ്നങ്ങളെ മേയാന്‍ വിട്ട്

കാവലിരുന്ന,

സ്വേച്ചാധിപതികളായിരുന്നു നാം.

ഒരു സ്വപ്നവും നാമറിയാതെ

പുറത്തോ അകത്തോ കടന്നില്ല.

സ്വന്തം മുറിവുണക്കാനുള്ള ഔഷധം,

നാം സ്വയം പാകപ്പെടുത്തി,

ചേരുവകള്‍ മറ്റാരും കാണാതെ ,

അതേ അടുപ്പില്‍ എരിച്ചു .

മെച്ചപ്പെട്ട ഭൂമികയിലേക്ക്

നമ്മെ ചുഴറ്റിയെറിയാന്‍,

ഒരു കാറ്റിനെയും നാം അനുവദിച്ചില്ല.

ഞാനീ തോലുറയില്‍ നിന്നുമിറങ്ങി,

ശീതരക്തവാഹിനിയായി,

നിന്നെ സമീപിക്കുമ്പോള്‍,

നീ നിന്റെ കവചവും വെടിയണം.

ഭദ്രമായ കരാറുകളാണ്,

സ്വേച്ചാധിപതികള്‍ക്കിടയില്‍ വേണ്ടത്.

പാലേരി മാണിക്യം....

2010-02-12T20:08:00.000+05:30

ടി.പി.രാജീവന്റെ പാലേരി മാണിക്യം എന്ന പുസ്തകമാണ് ഞാന്‍ ആദ്യം വായിച്ചത്. വായനയില്‍ തന്നെ അതിനൊരു ദൃശ്യഭാഷ ഉള്ളതായി അനുഭവപ്പെട്ടിരുന്നു. അങ്ങനെ മനസ്സില്‍ പതിഞ്ഞ ചിത്രങ്ങളെ രഞ്ജിത്ത് ദൃശ്യവത്കരിക്കുന്നത് എങ്ങനെയാകുമെന്ന് അറിയാനുള്ള ആകാംഷയായിരുന്നു പിന്നീട്. ചിത്രം കണ്ടപ്പോള്‍ തോന്നിയത് ഒരേയൊരു അഭിപ്രായം മാത്രമായിരുന്നു, ഇതിലും മനോഹരമായി ആ കഥ അഭ്രപാളികളില്‍ പകര്‍ത്താന്‍ കഴിയില്ലയെന്ന്. പക്ഷെ സാമാന്യം ആസ്വാദനക്ഷമത ഉള്ള ഒരാള്‍ക്കും തോന്നാന്‍ ഇടയില്ലാത്ത വിമര്‍ശനങ്ങള്‍ ആ ചിത്രത്തെക്കുറിച്ച് കേട്ടപ്പോള്‍ അതിശയം തോന്നി.

ചിത്രം ഒരു മതവിഭാഗത്തെ ലൈംഗിക അരാജകത്വവാദികളായി ചിത്രീകരിക്കുന്നുവെന്നും, ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടിയെ മോശമാക്കിക്കാണിക്കുന്നുവെന്നുമുള്ള ആരോപണങ്ങള്‍ കേട്ടു. ഇത് കേവലം ചിന്താപരമായ സങ്കുചിതത്വം എന്നെ മനസ്സിലാക്കാന്‍ ആകൂ. എന്തിലും ഏതിലും കലര്‍ത്തി വിമര്‍ശിക്കാവുന്ന ഒന്നായി മാറുകയാണ് വര്‍ഗ്ഗീയതയും, പാര്‍ട്ടി വിരുദ്ധതയും. ആരുടെ സര്ഗാത്മകതയെയും ചോദ്യം ചെയ്യാന്‍ നമുക്കീ ആയുധങ്ങള്‍ പ്രയോഗിക്കാം. പക്ഷെ ഒരു സിനിമ, ഒരു കഥ, ഒരു കവിത ഇവയെല്ലാം മതപരവും രാഷ്ട്രീയപരവുമായ അനുപാതം സൂക്ഷിക്കേണം എന്ന് പറയുന്നത് ബാലിശമാണ്.

മൂലകഥയില്‍ നിന്ന് സിനിമയ്ക്ക് വന്നിട്ടുള്ള മാറ്റമാണ് മറ്റൊരു ആരോപണ വിഷയം. ഹരിദാസ് അഹമ്മദും സരയൂ ശര്‍മ്മയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം സിനിമയില്‍ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നതും നോവലില്‍ കാണുന്നതും തമ്മില്‍ വത്യാസമുണ്ടത്രേ. ഈ മാറ്റങ്ങള്‍ക്കു പിന്നിലെ ഗൂഡലക്ഷ്യങ്ങള്‍ കണ്ടെത്താന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ, ഈ രണ്ട് മാധ്യമങ്ങളുടെയും പരിമിതികളും വത്യസ്തതയും ഓര്‍ക്കേണ്ടതല്ലേ? വായനക്കാരന് നോവല്‍ നല്‍കുന്ന അനുഭവം അതെ രീതിയില്‍ ചലച്ചിത്രം നല്‍കണമെന്ന് എങ്ങനെ ആവശ്യപ്പെടാനാകും? ചലച്ചിത്രമെന്ന രീതിയില്‍ ആസ്വാദനം പൂര്‍ണ്ണമാക്കാന്‍ മറ്റൊരു ട്രീറ്റ്‌മെന്റ് ആവശ്യമായി വരും എന്നത് അങ്ങകരിക്കേണ്ട സത്യമല്ലേ? 'തൂവാനതുമ്പികള്‍' എന്ന പദ്മരാജന്‍ ചിത്രവും, അതിനു നിദാനമായ അദ്ദേഹത്തിന്റെ 'ഉദകപ്പോള' എന്ന നോവലും തമ്മിലുള്ള വത്യാസം ഇതിനൊരുദാഹരണമാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഈ രണ്ടു രൂപങ്ങള്‍ക്കും കലാപരമായും ആവിഷ്കാരപരമായുമുള്ള പൂര്‍ണ്ണത അവകാശപ്പെടാനാകുന്നു.

പാലേരി മാണിക്യം കാണുമ്പൊള്‍ എന്നെ ആലോസരപ്പെടുത്തിയത് (?) ഓരോ ഷോട്ടിലും നായികയുടെ ചുണ്ടില്‍ കത്തിയിരുന്ന സിഗരറ്റ് ആയിരുന്നു. ഈ രംഗം ആവര്‍ത്തിക്കാതെ തന്നെ പ്രേക്ഷകന് നായികയെപ്പറ്റി ഗ്രാഹ്യമുണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യതകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നതിനാല്‍.

നാട്യം

2010-02-11T19:41:00.000+05:30

എന്നില്‍ കൊഴിഞ്ഞുവീണ
നിന്നെയാണെനിക്കിഷ്ടം.
ചെറുത്തു നില്‍ക്കാതെ, നീയെന്റെ
പ്രണയശിശുവാകുമപ്പോള്‍!

ശേഷം, ഒരിക്കലും
പാകമാകാനനുവദിക്കാതെ,
എന്റെ പ്രണയമെന്ന കനിയെ
നീ ഇറുത്തുമാറ്റും.

നിന്റെ അഭാവത്തില്‍,
വിരഹിയാകാവിധം
ശക്തയെന്നു ഞാന്‍
വീണ്ടും ഭാവിക്കും.

നിന്റെ ഉന്മാദകരമായ ഗന്ധവും,
ഭ്രമിപ്പിക്കുന്ന രൂപവും,
എന്റെ ഒരേയൊരു ലോകമല്ലെന്ന്
ഞാന്‍ വീണ്ടും നടിക്കും.

jim

2010-02-09T00:04:00.000+05:30

അവന്‍,
മാര്‍ക്ക് ട്വൈന്റെ
ജിമ്മിനെ പോലെയുണ്ട്.
അവിടെ ,
ആ കാത്തിരുപ്പ് മുറിയില്‍,
അവനിരിക്കുന്നു.
അവന്റെ കൈകളിലെ
മൊബൈല്‍ ക്യാമറയില്‍
എന്നെപ്പകര്‍ത്തിയിട്ട്,
ഇളിഭ്യതയോടെ
അതില്‍ നോക്കിയിരിക്കുന്നു,
ഞാനവനെ തുറിച്ച് നോക്കി,
അവന്റെ മുഖം വാടി.
ഞാന്‍ കാലുകളില്‍ നോക്കി!
പൊടി പിടിച്ച കാലുകള്‍
അവന്‍ ഒളിപ്പിക്കാന്‍ നോക്കുന്നു.
പിന്നെ ഞാനവനെ മറന്നു.

വീണ്ടും നോക്കുമ്പോള്‍,
അവന്‍ ഉറങ്ങിയിരുന്നു,
പാതി മലര്‍ന്ന
അവന്റെ കറുത്ത ചുണ്ടുകള്‍,
അമ്മയെ സ്വപ്നം കാണുന്ന
കുഞ്ഞിനെ ഓര്‍മിപ്പിക്കുന്നു.
അവന്റെ ഇരുണ്ട മുഖത്ത്
ദൈന്യമാര്‍ന്ന ശാന്തത.
ഞാന്‍ മിഴിയെടുക്കാന്‍
മറന്നിരുന്നു .

അവിശുദ്ധി

2010-02-05T00:26:00.000+05:30

ഒരിക്കല്‍ ഞാന്‍,
അഗ്നിശുദ്ധി നേടാനും,
പുനര്‍ജനിക്കാനും
ആശിച്ചിരുന്നു.

എന്റെ മിഴികളിലെ
അഗ്നി ശകലങ്ങള്‍ക്ക്,
പുരങ്ങള്‍ ദഹിപ്പിക്കാനോ,
സിംഹാസനങ്ങള്‍ വിറപ്പിക്കാനോ,
കഴിയില്ലയെന്നറിഞ്ഞ കാലത്ത്.

പിന്നെയാണോര്‍ത്തത് ,
എന്നില്‍ അവിശുദ്ധമായി
ഒന്നുമില്ലെന്ന് !

സ്വപ്നങ്ങളേ നിങ്ങള്‍..

2010-01-26T18:54:00.000+05:30

തിരുവനന്തപുരത്തെ എന്റെ നിദ്രയില്‍ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ കടന്നു വരാറേയില്ല. ദുസ്വപ്നങ്ങളോ സുസ്വപ്നങ്ങളോ ഇല്ലാതെ ആ രണ്ടുനിലക്കട്ടിലിന്റെ താഴത്തെ നിലയില്‍ ഞാനുറങ്ങുന്നു. അതിന്റെ മനശാസ്ത്രമെന്തെന്ന് എനിക്കറിയില്ല . അതിനു പ്രായശ്ചിത്തമെന്നോണം വീട്ടില്‍, ഈ മുറിയില്‍ സ്വപ്നങ്ങളുടെ ഒരു ഘോഷയാത്ര തന്നെയുണ്ടാകുന്നു. അവധി ദിവസങ്ങളിലെ നിദ്രാവേളകള്‍ സ്വപ്നങ്ങളും, ഉണര്‍വുകള്‍ അവയുടെ ഓര്‍മകളും പങ്കിട്ടെടുക്കുന്നു.

ഇന്നലെ സ്വപ്നത്തില്‍ മഞ്ഞ ഉടുപ്പിട്ട ഒരു ആണ്‍കുട്ടിയെ കണ്ടു. മൂന്നോ, മൂന്നരയോ വയസ്സ് പ്രായമുള്ള അവനു സ്വര്‍ണനിറമോ, ബ്രൌണോ കലര്‍ന്ന കറുപ്പ് മുടിയായിരുന്നുവെന്ന് ഞാനോര്‍ക്കുന്നു. അവന്റെ മൃദുഗന്ധം ഇപ്പോഴുമെന്നില്‍ തങ്ങിനില്കുന്നു. അവന്റെ കുഞ്ഞു ശരീരത്തിന്റെ സ്പര്‍ശനം എന്റെ കൈകളും മാറിടവും ഓര്‍മ്മിക്കുന്നു. അവനെന്നില്‍ വാത്സല്യത്തിന്റെ ഉറവ ചുരത്തുന്നു. പക്ഷെ അവന്റെ മുഖം, ഛായ ഒന്നുമെനിക്ക് ഓര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ ആകുന്നില്ല.

ഇന്നു പകല്‍ മുഴുവന്‍ ആ സ്വപ്നം കവര്‍ന്നു പോയി. ഓരോ നിമിഷവും ആ മഞ്ഞയുടുപ്പും, സ്വര്‍ണമുടിയും കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ നിര്‍മല സുഗന്ധവും എന്നെ വലം ചെയ്തു. നാളെ മുതല്‍ വീണ്ടും സ്വപ്നങ്ങളില്ലാത്ത പരിചിതനിദ്രയിലെത്താം. പക്ഷെ ഞാന്‍ വീണ്ടും സംശയിക്കുന്നു, അസ്വസ്ഥതകളുടെ തുണ്ടുകള്‍ പറത്തിവിട്ട ശേഷം മാഞ്ഞു പോകുന്ന സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ നിദ്രയോ മോഹനം, കിനാവറ്റ, തേങ്ങലുകളും മോഹഭംഗങ്ങളുമറ്റ സുഖനിദ്രയോ?

കമ്മ്യൂണിസം=കോണ്‍ഗ്രസ് വിരുദ്ധത

2010-01-25T01:32:00.000+05:30

കോണ്‍ഗ്രസ്‌ പ്രസ്ഥാനത്തെ എതിര്‍ക്കുന്ന ഒന്നിനെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ പ്രസ്ഥാനം എന്ന് വിളിക്കാമെങ്കില്‍ അതാണിവിടുത്തെ കമ്മ്യൂണിസം എന്ന് പറയേണ്ടി വരും. എന്നിട്ടും ഇവിടെ അതില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നവര്‍ നില നില്‍ക്കുന്നത് അതിലും മെച്ചപ്പെട്ട മറ്റൊന്നിന്റെ അഭാവം കൊണ്ടാകാം. അല്ലെങ്കില്‍ ഏതെങ്കിലും കാലത്ത് നന്നാകുമെന്ന അന്ധമായ പ്രതീക്ഷ കൊണ്ടോ, സാധാരണക്കാരനോപ്പം നില്‍ക്കുമെന്ന പണ്ട് മുതലേ നിലനിന്ന വിശ്വാസം കൊണ്ടോ ആകാം. മനുഷ്യന്റെ ഉന്നതിക്കോ സമത്വത്തിനു വേണ്ടിയോ പ്രവര്‍ത്തിക്കണം എന്നാശിച്ച് ഇന്നാരെങ്കിലും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭാഗമാകുന്നുണ്ടോ?

ഡി.വൈ.എഫ്.ഐ എന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ അല്‍പ സ്വല്പം പേടി തോന്നണമെന്ന് സഖറിയ സംഭവത്തോടെ മനസ്സിലായി. കേരളത്തിലെ യുവ ജനങ്ങളെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു എന്ന് സ്വയം അവകാശപ്പെടുന്ന ഒരു സംഘടനയുടെ പക്വത ഇത്തരത്തിലാണെങ്കില്‍ അത് നമ്മെ ലജ്ജിപ്പിക്കാതെ തരമില്ല. ഇതൊരു പക്ഷെ രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്‍ത്തനത്തെപ്പറ്റിയുള്ള ഒരു തലമുറയുടെ കാഴ്ച്ചപ്പാടിന്റെ പ്രതിഫലനം കൂടിയായിരിക്കാം. മറ്റൊരു തരത്തിലും ജീവിതത്തിനുപയുക്തമായ കഴിവുകള്‍ പുറത്തെടുക്കാന്‍ താല്പര്യമില്ലാതതവര്‍ക്കുള്ള എളുപ്പവഴിയാണ് ഇന്ന് രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്‍ത്തനം. രാവിലെ മുതല്‍ പാര്‍ടി ഓഫീസിലിരിക്കുക, നാല് പാര്ട്ടിക്കാരോ ഒരു കൊടിയോ ഉള്ള സ്ഥലങ്ങളില്‍ നിലയുറപ്പിക്കുക, അത്യാവശ്യം ചില വിരട്ടലുകള്‍ നടത്തുക, എന്തിനും തന്റെ പിറകില്‍ ഒരു പാര്‍ട്ടിയുന്ടെന്നു ജനങ്ങളെ വിശ്വസിപ്പിക്കുക, ധാരാളം മതി, നിങ്ങളൊരു പാര്‍ട്ടി പ്രവര്‍ത്തകന്‍ ആയിക്കഴിഞ്ഞു. ഇതൊരു രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ടിയെ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ള പരാമര്‍ശമല്ല, ഒരു പൊതു രാഷ്ട്രീയരീതിയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞതാണ്.

അബ്ദുള്ളക്കുട്ടിയും, കെ.എസ് മനോജും പറയുന്ന തങ്ങള്‍ക്ക് മതാചാരങ്ങള്‍ പാലിക്കാതെ പറ്റില്ലെന്ന്. മതാചാരങ്ങള്‍ക്ക് അപ്പുറം മനുഷ്യനെക്കാണാന്‍ പറ്റാത്തവര്‍ ഇത്രകാലവും കമ്മുനിസ്റ്റുകള്‍ എന്നറിയപ്പെട്ടു എന്നതാണ് സങ്കടകരം. എതിര്‍ക്കപ്പെടേണ്ട മറ്റൊന്നും ഇന്നത്തെ കേരളത്തിലെ ഇടതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ ഇല്ലാത്തതിനാലാണോ ഇവര്‍ ഈ ബാലിശമായ കാരണം പറഞ്ഞു പുറത്ത് വന്നത്? മതബോധം അത്റ പ്രശംസനീയമായ ഗുണമായി അവര്‍ കരുതുന്നുണ്ടോ? ഉണ്ടെങ്കില്‍ അത് നല്ല ധ്വനിയെ അല്ല ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നത്.

ഞാന്‍ ഇന്നും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ നല്ല തിരിച്ചു വരവിനെ സ്വപ്നം കാണുന്നു. കമ്യൂണിസത്തിന്റെ അഭാവത്തില്‍ ഉടലെടുക്കാന്‍ സാധ്യതയുള്ള വര്‍ഗ്ഗീയതയെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്ക കൊണ്ടോ, അര്‍ത്ഥശൂന്യമെങ്കിലും ഒരു സ്വപ്നമെങ്കിലും ഭാവിയെക്കുറിച്ച് ഉണ്ടാകണം എന്നുള്ളത് കൊണ്ടോ ആ സ്വപ്നം അങ്ങനെ തന്നെ നിലനില്‍ക്കുന്നു.

isadora dunkan-'my life'

2010-01-17T14:10:00.000+05:30

ഇസഡോറ ഡങ്കന്റെ ആത്മകഥ "മൈ ലൈഫ് " വായിക്കുന്നു. മാധവിക്കുട്ടിയെ സ്വാധീനിച്ച പുസ്തകം എന്നത് കൊണ്ടാകണം വായിക്കുവാന്‍ മോഹം തോന്നിയിരുന്നത്. എത്ര തന്മയത്വത്തോടെ അവര്‍ വാക്കുകളാല്‍ സ്വയം അവതരിപ്പിക്കുന്നത് . മികച്ച ആത്മകഥകളില്‍ ഒന്നു തന്നെയാണ് "മൈ ലൈഫ്". ഒരു നൂറ്റാണ്ടിനു ശേഷവും സദാചാരപരമായി യാതൊരു മുന്നേറ്റവും സമൂഹത്തില്‍ സംഭവിച്ചിട്ടില്ല എന്നിടത്താണ് ആ പുസ്തകത്തിന്റെ കാലിക പ്രസക്തി വെളിവാകുന്നത്.

തന്റെ നൃത്ത രീതിയെക്കുറിച്ചും, സാമൂഹികവും, വൈകാരികവുമായ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചും ഇസഡോറ തെല്ലും അതിശയോക്തി കലര്‍ത്താതെ വിവരിക്കുന്നു. കലാകാരിയുടെ ജീവിതത്തില്‍ നിയമത്തിന്റെ നൂലാമാലകള്‍ തീര്‍ക്കുന്ന കുരുക്കുകള്‍, അനാവശ്യമായ സമയനഷ്ടം ഉണ്ടാക്കുമെന്നും അതിനാല്‍ താന്‍ വിവാഹത്തില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നില്ലെന്നും ഇസഡോര അഭിപ്രായമുയര്ത്തി. എന്നാല്‍ മാതൃത്വം എന്ന തന്റെ സ്വപ്നസാക്ഷാത്കാരത്തിന് ഇതൊന്നും ഒരു തടസ്സമാകേണ്ടതില്ല എന്നും ഇസഡോര തീരുമാനിച്ചു.

ഇസഡോറയുടെ അഭിപ്രായത്തില്‍ 90 % പുരുഷന്മാരും പിതാവെന്ന നിലയില്‍ തങ്ങളുടെ കുട്ടികളുമായി ബന്ധം പുലര്‍ത്താന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നവര്‍ തന്നെയാണ്. അതിനാല്‍ നിയമപരമായ കരാറുകള്‍ ഇല്ലാതെ തന്നെ കുട്ടികള്‍ക്ക് പിതാവില്‍ നിന്നും പരിഗണന കിട്ടുക തന്നെ ചെയ്യും. അക്കാലത്ത് ജീവിച്ചിരുന്ന പ്രശസ്തരായ വ്യക്തികളോട് ഇസഡോര തന്റെ കുട്ടികളുടെ പിതാവാകാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടത് വിവാദമായിതീര്‍ന്നു. താങ്കളുടെ ബുദ്ധിയും എന്റെ സൗന്ദര്യവും ചേരുന്ന കുട്ടികള്‍ അതുല്യരാകും എന്ന ഇസഡോറയുടെ സ്വപ്നത്തെ , നേരെ മറിച്ചായാലോ എന്ന ഫലിതം കൊണ്ട് ബര്‍ണാഡ് ഷാ നേരിട്ടു. എന്നാല്‍ ഇസഡോറ ഈ ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിച്ചത് തമാശ സൃഷ്ടിക്കാനോ , വിവാദങ്ങള്‍ക്കോ വേണ്ടിയായിരുന്നില്ല. തീര്‍ത്തും ശരിയെന്നു ബോധ്യമുള്ള തന്റെ ചിന്തകളുടെയും, ജീവിതത്തിന്റെയും പ്രതിഫലനമായിരുന്നു ഈ ചോദ്യവും.

പ്രശസ്ത തീയറ്റര്‍ ഡിസൈനര്‍ ആയിരുന്ന ഗോര്‍ഡന്‍ ക്രൈഗുമോത്ത്തുള്ള തന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചും, തന്റെ അമ്മയാകാനുള്ള തീഷ്ണമായ ആഗ്രഹത്തെക്കുറിച്ചും ഇസഡോറ എഴുതുന്നു, നീലകണ്ണും സ്വര്‍ണ മുടിയിഴകളുമുള്ള മകള്‍ ഡിയര്‍ട്രേ യെ ക്കുറിച്ചും. തുടര്‍ന്നു കോടീശ്വരനായ വ്യവസായി പാരിസ് സിംഗറും ഒത്തുള്ള ജീവിതം, മകന്‍ പാട്രിക്കിന്റെ ജനനം എല്ലാം വൈകാരിക തീഷ്ണതയോടെ വാക്കുകളിലേക്ക് പകര്‍ന്നിരിക്കുന്നു.മക്കളുടെ അപകടമരണവും, ഇതേത്തുടര്‍ന്ന് അനുഭവിച്ച കഠിനമായ സംഘര്‍ഷങ്ങളും അവര്‍ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

അക്കാലത്ത് നിലനിന്നിരുന്ന സദാചാരത്തെ തന്റെ ജീവിതം കൊണ്ട് വെല്ലു വിളിച്ച ഇസഡോറയുടെ മരണം, ആ ജീവിതം പോലെ അവിചാരിതമായിരുന്നു. ഫ്രാന്‍‌സില്‍ വച്ചുള്ള ഒരു കാര്‍ യാത്രയ്ക്കിടെ , തന്റെ സ്കാര്‍ഫ് കാര്‍ വീലുകള്‍ക്കിടയില്‍ കുരുങ്ങിയായിരുന്നു ആ അന്ത്യം. ചിത്രവേലകള്‍ ചെയ്ത പട്ടുനൂലുകളില്‍ കുരുങ്ങി അവര്‍ അങ്ങനെ പറന്നുപോയി.

രൂപാന്തരണം

2010-01-15T00:33:00.000+05:30

നിന്റെ കാര്യത്തില്‍,
ഞാനിന്നുമൊരു ശലഭമല്ല,
ശലഭമെന്നു നടിക്കുന്നതൊഴിച്ചാല്‍.

ഇഴഞ്ഞും ,നടന്നും നീങ്ങിയ ഞാന്‍,
നിന്റെ ഗന്ധമേല്‍ക്കെ,
രൂപാന്തരപ്പെടാന്‍ തുടങ്ങി,
ഉള്‍പ്രേരണയാലെന്നപോലെ.

കൊക്കൂണിനുള്ളിലെനിക്ക്,
ചൂട് പകരാനും,
നിന്റെയിലയുടെ മറുപുറത്ത്,
എന്നെ ഞാത്തിയിടാനും
നീ മറന്നപ്പോള്‍,
ഞാനാ കവചം പൊട്ടിച്ചു-
പുറത്ത് കടന്നു.

പക്ഷെ, ശലഭമായ്
നടിക്കുന്നതൊഴിച്ചാല്‍,
ഞാനിന്നുമൊരു
ചിറകില്ലാ ജന്തുവാണ്‌,
നിന്റെ കാര്യത്തില്‍.

രാവണ പ്രണയിനി

2010-01-08T23:38:00.000+05:30

സീതയാണ് ഞാന്‍,
രാവണ പ്രണയിനി.
അതിലേറെ അവനില്‍
അസൂയയും!

ആ ദശമുഖങ്ങളെ,
ഇരുപതു കരങ്ങളെ,
എന്റെ അസൂയ കലര്‍ന്ന അനുരാഗം,
വിലാസിതമാക്കും.

രാമവേഷം മടുക്കുമ്പോള്‍,
നീ രാവണവേഷം,
പകര്‍ന്നാടുന്നു.

ഞാനോ!!

സീതയും മണ്‍ഡോദരിയും ,
ഒന്നെന്ന തിരിച്ചറിവില്‍,
ഒരു മുഖത്ത്തിന്റെയും
ഇരു കരങ്ങളുടെയും
പരിമിതിയില്‍,
നിന്നെ സ്വപ്നം കാണുന്നു.

സീതയാണ് ഞാന്‍ ,
രാവണപ്രണയിനി.

Merry Christmas....

2009-12-20T16:48:00.001+05:30

ഞങ്ങളുടെ നക്ഷത്രത്തിന് നിറം വെള്ളയായിരുന്നു. അടുത്ത വീടുകളില്‍ നിറമുള്ള നക്ഷത്ര വിളക്കുകള്‍ , മുറ്റത്ത് നിഴല്‍ ചിത്രങ്ങള്‍ തീര്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ അവയ്ക്ക് താഴെ നില്‍ക്കാന്‍ ഓടിപ്പോകുമായിരുന്നു. ചുമപ്പു നിറമുള്ള പ്രകാശത്തില്‍ അവിടെ കുട്ടികള്‍ കളിക്കുമ്പോള്‍ ഞങ്ങളുടെ സ്ഥിരം നിറം വെള്ള തന്നെയായിരുന്നു. അങ്ങനെ കാത്തിരുന്ന്, കാത്തിരുന്ന് ആ വെള്ള നക്ഷത്രം ഒരു തവണ കീറിപ്പോയി. ഇനിയെങ്കിലും നിറമുള്ള നക്ഷത്രം വാങ്ങിതരുമെന്നു പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ അച്ഛന്‍ ഇളം നീല നക്ഷത്രം വാങ്ങിക്കൊണ്ട് വന്നു. പുതിയ ഫാഷനുകളില്‍, പല നിറങ്ങളില്‍ ഉള്ള ഒരു നക്ഷത്രത്തിനും ഞങ്ങളുടെ വീട്ടില്‍ പ്രവേശനം അനുവദിച്ചില്ല.

ഞങ്ങളുടെ നാട്ടില്‍ ക്രിസ്മസ് കരോളോ, പുല്‍ക്കൂടുകളോ ക്രിസ്മസ് ട്രീയോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്രിസ്മസ് വെകേഷനില്‍ നടത്തുന്ന ബസ്‌ യാത്രകളില്‍ റോഡരികില്‍ കാണുന്ന വീടുകളില്‍, ക്രിസ്മസ് ട്രീ കാണാനായി ഞങ്ങള്‍ എത്തി നോക്കുമായിരുന്നു. ബാലരമ, യൂറീക്കാ തുടങ്ങിയ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളില്‍ നോക്കി എങ്ങനെ ക്രിസ്മസ് ട്രീ ഉണ്ടാക്കും എന്ന് പഠിക്കാന്‍ ഞങ്ങള്‍ തീരുമാനിച്ചു. അവയില്‍ കാണുന്ന റെയിന്‍ ഡിയറുകള്‍ വലിക്കുന്ന തെന്നുവണ്ടികളും, സാന്റാക്ലോസ് രൂപങ്ങളും ഞങ്ങളെ കൊതിപ്പിച്ചിരുന്നു.

ഒരു ക്രിസ്മസ് അവധിക്കാലത്ത് ,എന്റെ ചേട്ടന്‍ സുധി ,ഒരു മരക്കൊമ്പ് മുറിച്ചെടുത്ത് അതില്‍ വര്‍ണക്കടലാസുകളും റിബണുകളും ചുറ്റാന്‍ തുടങ്ങി. അതെന്താണെന്ന് ചോദിച്ച ഞങ്ങളോട് അവന്‍ പറഞ്ഞു അതാണ്‌ ക്രിസ്മസ് ട്രീയെന്ന്. ഞങ്ങള്‍ ഞാന്‍, ആശ, അരുണ്‍, രമ്യ,അനു, നൌഫല്‍ എല്ലാവരും ഞങ്ങളുടെ കയ്യിലുള്ള റിബണുകളും മറ്റു കൌതുക വസ്തുക്കളും ആ മരക്കൊമ്പില്‍ തൂക്കിയിട്ടു. അപ്പോള്‍ അതൊരു മനോഹരമായ ക്രിസ്മസ് ട്രീ ആയി മാറി. അപ്പോള്‍ മുതല്‍ ഒരു ക്രിസ്മസ് കരോള്‍ നടത്തണമെന്ന് ഞങ്ങള്‍ക്ക് തോന്നാന്‍ തുടങ്ങി. സുധി വരച്ചുണ്ടാക്കിയ ചിത്രത്തില്‍, പഞ്ഞി പിടിപ്പിച് ഞങ്ങള്‍ മുഖം മൂടിയുണ്ടാക്കി. രമ്യയുടെ ചുമന്ന ഉടുപ്പ് അരുണിനെ ഇടുവിച് അവനെ ഞങ്ങളുടെ സാന്റാക്ലോസ് ആക്കി മാറ്റി. അരുണ്‍ വല്ലാതെ മെലിഞ്ഞ കുട്ടിയായതിനാല്‍ ഞങ്ങളുടെ കരോളിനു ഒരു ദരിദ്ര ഛായ കൈ വന്നു.

പക്ഷെ ഇതുകൊണ്ടൊന്നും തൃപ്തി വരാതിരുന്നതിനാല്‍ ഞങ്ങള്‍ പുതിയ ഒരു പദ്ധതിയ്ക്ക് കൂടി രൂപം നല്‍കി. ഒരാള്‍ ക്രിസ്മസ് ട്രീയും കൂടി എടുക്കുക. ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രായമുള്ള കുട്ടിയായ ആശച്ചേച്ചി അതിനു സമ്മതിച്ചു. അങ്ങനെ ക്രിസ്മസ് ട്രീയായി രൂപാന്തരപ്പെട്ട ചെമ്പരത്തിക്കൊമ്പിനും , കൃശഗാത്രനായ സാന്ടക്ലോസിനും ഒപ്പം തകരപ്പാട്ടകളില്‍ അടിച്ച ശബ്ദമുണ്ടാക്കി ഞങ്ങള്‍ ആദ്യ കരോള്‍ നടത്തി. ക്രിസ്മസ് ട്രീയുടെ ഭാരം കാരണം നടക്കാനാകുന്നില്ലെന്നു ആശച്ചേച്ചി പറഞ്ഞെങ്കിലും ഞങ്ങള്‍ ഇനി കളിക്കാന്‍ കൂട്ടില്ലെന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയപ്പോള്‍ അതുമായി നടക്കാന്‍ തുടങ്ങി. പക്ഷെ വിചിത്രമായ മരക്കൊമ്പും പിടിച്ചു വഴിയില്‍ തളര്‍ന്നു നിന്ന ആശ ചേച്ചിയെ, ഒരു ക്രിസ്മസ് ബോധമില്ലാത്ത പട്ടി ഓടിച്ചതിനാല്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ക്രിസ്മസ് ട്രീ വഴിയില്‍ ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടതായി വന്നു.പക്ഷെ അന്ന് കിട്ടിയ 15 രൂപയ്ക്ക് കപ്പലണ്ടി മിട്ടായി വാങ്ങി, ആല്‍ത്തറയില്‍ വച്ച് പങ്കുവച്ച് ഞങ്ങള്‍ ആ ക്രിസ്മസ് ആഘോഷിച്ചു.

ഈ ദയനീയ പ്രകടനം കണ്ട് കഷ്ടം തോന്നിയാകണം, അടുത്ത ക്രിസ്മസിന് അമ്മ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു മുഖം മൂടിയും, തോരണങ്ങളും, ബള്‍ബുകളും, പുല്ക്കൂടില്‍ വയ്ക്കാനുള്ള രൂപങ്ങളും വാങ്ങി നല്‍കി. അത്തവണ ഞങ്ങള്‍ മനോഹരമായി ക്രിസ്മസ് ട്രീ ഉണ്ടാക്കി, കരോളിനു അതുമായി പോകുന്നില്ല എന്ന് തീരുമാനിച്ചു. അനു ഞങ്ങളുടെ സാന്റാക്ലോസ് ആയി. ആ കരോള്‍ ഗംഭീരമായിരുന്നു. അന്ന് കിട്ടിയ രൂപ കൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു കേക്ക് തന്നെ വാങ്ങാനായി.

പക്ഷെ പുല്‍ക്കൂട്‌ ഒരിക്കലും പ്രാവര്‍ത്തികമായില്ല. പശുവുള്ള വീടുകളില്‍ കയറിയിറങ്ങി വൈക്കോല്‍ സംഘടിപ്പിച് അത് കാര്‍ഡ്‌ ബോര്‍ഡ്‌ പെട്ടിയില്‍ ഉറപ്പിച് ഞങ്ങള്‍ പുല്‍ക്കൂടുണ്ടാക്കുകയും അത് ക്രിസ്മസ് ട്രീയുടെ ചുവട്ടില്‍ വച്ച ശേഷം പ്രതിമകള്‍ വയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അന്ന് രാത്റി ക്രിസ്മസ് ട്രീയുടെയും, പുല്‍ക്കൂടിന്റെയും ഭംഗി കണ്ട് മതി വരാതെ നിന്ന എന്നെയും സുധിയെയും ഒരു വിധത്തില്‍ അമ്മയും അച്ഛനും ഉറങ്ങാനായി കൊണ്ട് പോയി. പക്ഷെ ഞങ്ങളുടെ പ്രതീക്ഷകളെ തകിടം മറിച്ചു കൊണ്ട്, കുറെ പൂച്ചകള്‍ ആ കാര്‍ഡ്‌ ബോര്‍ഡ്‌ പെട്ടിയില്‍ കയറുകയും പ്രതിമകള്‍ തട്ടിയിടുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ പുറത്ത് ഒരിടത്തും പുല്‍ക്കൂട്‌ വയ്ക്കാന്‍ പൂച്ചകള്‍ സമ്മതിക്കാത്തതിനാല്‍ പ്രതിമകള്‍ ഷോ കേസിലേക്ക് സ്ഥാനം മാറി.

iffk 2009

2009-12-20T00:38:00.000+05:30

ഇത്തവണ ഒരു മഹത്തായ കാര്യം കണ്ടെത്തി, ഫെസ്റിവല്‍ സിനിമകള്‍ കാണുന്നതിനേക്കാള്‍ സന്തോഷകരമായ മറ്റൊരു കാര്യം ഉണ്ട്. സിനിമ തുടങ്ങുന്ന സമയത്തിന് കൃത്യം 5 മിനുറ്റ് മുന്പ് ബാല്‍ക്കണിയ്ക്ക് മുന്നില്‍ എത്തുക, ഓര്‍ക്കുക, ഒരിക്കലും സീറ്റ്‌ റിസര്‍വേഷന്‍ നടത്താന്‍ പാടില്ല, ആ സമയം ബാല്‍ക്കണിയില്‍ ഉണ്ടാകുന്ന ഉന്തിലും തള്ളിലും പെട്ട് സാഹസികമായി ഉള്ളില്‍ കടക്കുക. ഒന്നുകില്‍ ഒരു സീറ്റ്‌ അല്ലെങ്കില്‍ ബാല്‍ക്കണിയിലെ സ്റെപ്, ഇവയിലൊന്ന് ഉറപ്പാക്കുക, അപ്പോള്‍ കിട്ടുന്ന സുഖം!!! അത് പോലെ ഒന്നു ജീവിതത്തില്‍ കിട്ടില്ല, പക്ഷെ ചില തീയെറ്ററുകളിലെ ബൂര്‍ഷ്വാ ജീവനക്കാര്‍ പടികളില്‍ ഇരിക്കാന്‍ സമ്മതിച്ചില്ല എന്ന് വരും. അപ്പോള്‍ ആദ്യം ചെയ്യേണ്ടത് സാവകാശം അവരെ അനുനയിപ്പിക്കുക എന്നുള്ളതാണ്. ഒരു രീതിയിലും അവര്‍ അനുനയിക്കുന്നില്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ ഞാനൊന്നും അറിഞ്ഞില്ലേ എന്ന മട്ടില്‍ പടികളില്‍ തന്നെ ഇരിക്കുക.

ഇങ്ങനെ സാഹസികമായി ഉള്ളില്‍ കടന്നാണ് ഞങ്ങള്‍ ആന്റി-ക്രൈസ്റ്റ് കണ്ടത്, അതും പാര്‍ത്ഥാസിനു മുന്നില്‍ വരെ നീണ്ടു നിന്ന അജന്താ തീയേറ്ററിലെ ക്യൂവില്‍ നിന്ന് 9 .15 ന്റെ രാത്റി ഷോ,ആദ്യ സ്ക്രീനിംഗ് . പ്രൊലോഗ് വളരെ മനോഹരമായി ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് തോന്നി. പക്ഷെ പിന്നീട് അത്റ നന്നായി തോന്നിയില്ല. സ്പെഷ്യല്‍ സ്ക്രീനിംഗ് നടത്താന്‍ മാത്റം അതിന്റെ ഗുണം എന്തായിരുന്നു? മാത്രമല്ല അതിലെ ദൃശ്യങ്ങള്‍ അസ്വസ്ഥതയുണര്തുന്നവയും ആയിരുന്നു.

മത്സരവിഭാഗത്തില്‍ ഉള്ള ചിത്രങ്ങള്‍ കൂടാതെ റിട്രോസ്പെക്ടീവ്, ഫ്രഞ്ച് ന്യൂ വേവ് വിഭാഗങ്ങളില്‍ നല്ല ചിത്രങ്ങള്‍ കാണാനായി.' ക്ലിയോ ഫ്രം 5 ടു ൭' ,' ദിന്‍ പ്രതിദിന്‍',' മിസ്ടര്‍ ഷോം',' ഫ്രം എ വിസ്പര്‍',' സെന്റ്‌ ലൂയിസ് ബ്ലൂസ്',' ടെയില്സ് ഫ്രം എ ഗോള്‍ഡെന്‍ ഏജ് ' തുടങ്ങി ഒരുപാട് ചിത്രങ്ങള്‍ കാണാനായി. ഒന്നര മണിക്കൂര്‍ സമയത്തില്‍ നടക്കുന്ന കഥ അത്റ തന്നെ സമയം കൊണ്ട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ക്ലിയോ ഫ്രം 5 ടു 7 വളരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. മൃണാള്‍ സെന്‍ ചിത്രങ്ങള്‍ വളരെ മനോഹരമായ അനുഭവം ആയി തോന്നി.' ടെയില്‍സ് ഫ്രം എ ഗോള്ടെന്‍ ഏജ് ' 6 ചിത്രങ്ങളുടെ കോമ്പിനേഷന്‍ ആയിരുന്നു. റൊമാനിയയില്‍ കമ്മ്യൂണിസം അതിന്റെ പാരമ്യതയില്‍ എത്ര ദുസ്സഹമായിരുന്നു എന്ന് സരസമായി പറയുന്നു ഈ ചിത്രം. ഇടയ്ക്കെങ്കിലും നാം കേരളത്തിലെ കമ്മ്യൂനിസത്തെ ഓര്‍ത്തു പോകും. ഫ്രം എ വിസ്പര്‍',' സെന്റ്‌ ലൂയിസ് ബ്ലൂസ്' തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങള്‍ വളരെ നല്ല അനുഭവം ആണ് തന്നത്.

പക്ഷെ ഇന്ത്യന്‍ സിനിമ നവ് വിഭാഗത്തില്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ച ചില ചിത്രങ്ങള്‍ അത്റ ആകര്‍ഷണീയമായി തോന്നിയില്ല. തെലുങ്ക്‌ ചിത്രമായ 'സ്വന്ത ഊര് (നെറ്റിവ് വില്ലേജ്)', ബംഗാളി ചിത്രമായ 'മായ ബസാര്‍' തുടങ്ങിയവ നിലവാരം ഉള്ളതായി തോന്നിയില്ല. മത്സര വിഭാഗത്തില്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ച 'സൂഫി പറഞ്ഞ കഥ' നിരാശാജനകമായിരുന്നു. നോവലില്‍ പ്രകടമാകുന്ന വികാരങ്ങള്‍ പ്രേക്ഷകരില്‍ എത്തിക്കാന്‍ ആ സിനിമ പരാജയപ്പെടുന്നു. മുന്പ് പുസ്തകം വായിച്ച ശേഷം സിനിമ കാണുകയായിരിക്കും കൂടുതല്‍ ഫലപ്രദം.

മലയാള ചലച്ചിത്ര രംഗത്തെ ആദ്യ കാലം മുതലുള്ള നടികളുടെ ചിത്രങ്ങള്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചത് വളരെ നല്ലതെന്ന് തോന്നി. അവ കണ്ടു നീങ്ങുമ്പോള്‍, ഒരു കോണില്‍നിന്നും രണ്ടു കണ്ണുകള്‍ വലിച്ചടുപ്പിക്കും പോലെ തോന്നി. ശ്രീവിദ്യയുടെ ആ ചിത്രങ്ങളെ, കടന്നു പോകാന്‍ തോന്നുമായിരുന്നില്ല. ഇവിടെയും മലയാളികള്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന നടികളുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ ചില അപാകതകള്‍ ഉള്ളതായി തോന്നി. കാര്‍ത്തിക തുടങ്ങിയ നടികളുടെ ചിത്രങ്ങള്‍ കാണാതിരിക്കുകയും, തീരെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടിടില്ലാത്ത ചില നടികളുടെ ചിത്രം പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

ഇത്തവണയും ക്രിസ് ശ്രദ്ധേയമായ പ്രകടനം തുടര്‍ന്നു. ഒഴിഞ്ഞ ഓട്ടോറിക്ഷയ്ക്ക് മുന്നില്‍ തട്ടി 'ഈ ഓട്ടോ പോവോ','ഈ ഓട്ടോ പോവോ' എന്ന് ചോദിക്കുന്ന ക്രിസ്സിനെ കണ്ട് ഓട്ടോറിക്ഷയ്ക് അടുത്ത് നിന്ന മനുഷ്യര്‍ അതിശയത്തോടെ നോക്കി. കൂടാതെ കയ്യടിക്കുന്നത് തീരെ ഇഫ്ഫെക്ടീവ് അല്ലെന്നും, അതിനു പകരം കൂവുന്നതാണ് ശരിയായ പ്രോത്സാഹനരീതി എന്നും ക്രിസ് കണ്ടെത്തി.ഒടുവില്‍ ഇന്നലെ രാത്രിയില്‍ ഞങ്ങള്‍ കലാഭവനു മുന്നിലൂടെ നടന്നപ്പോള്‍, അവസാനമായി കണ്ടത്, മുന്നിലെ ഐ.എഫ്.എഫ്.കെ കമാനങ്ങള്‍ അഴിച്ചു മാറ്റുന്ന ആളുകളെയായിരുന്നു. നിരാശയോടെ ഞാനും ക്രിസും അവിടേക്ക് നോക്കി നടന്നു നീങ്ങി..

a fools stop

2009-12-07T00:05:00.000+05:30

ഞാന്‍ ഡയോജിനസിനെ സ്മരിക്കുന്നു. സ്വന്തമായി വസ്ത്രങ്ങള്‍ പോലും സൂക്ഷിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കാത്ത സര്‍വതന്ത്ര സ്വതന്ത്രനായ മനുഷ്യനെ. അലക്സാണ്ടര്‍ ചക്രവര്‍ത്തിയ്ക്ക് പോലും മോഹം തോന്നിയ ആ ചെറിയ ജീവിതത്തെ. അങ്ങനെ ജീവിക്കണം എന്ന് ആഗ്രഹിക്കാന്‍ മാത്റം യോഗ്യതകള്‍ എനിക്കുണ്ടോ? സത്യത്തെ അന്വേഷിക്കുന്നു എന്ന് പറയാന്‍ മാത്റം അന്വേഷണത്വര എനിക്കുണ്ടോ?

ആദര്‍ശ വത്കരണത്തിന്റെ ഭാരമില്ലാതെ എഴുതാന്‍ ഞാന്‍ ശ്രമിക്കാറുണ്ട്. അത് എത്രത്തോളം വിജയിച്ചു എന്നറിയില്ല. സ്വാഭാവികമായും ഞാന്‍ പറയുമ്പോള്‍, അവ എന്റെ വശത്ത് നിന്നുള്ള വീക്ഷണം ആയിരിക്കാന്‍ ഇടയുണ്ട്. ഒന്നും ഒന്നില്‍ നിന്നും മുക്തമല്ല.

ഒരു നിലയ്ക്ക് സാഹിത്യം ആത്മവഞ്ചനയാണ്. വൈകാരിക അനുഭൂതികള്‍ ഒരിക്കലും സ്ഥായീ ഭാവമുള്ളതല്ല. ഒരു മുഹൂര്തത്തിന്റെ നിശ്ചല ചിത്രമായി നമുക്കതിനെ ആവിഷ്കരിക്കാം. പക്ഷെ അവിടെ ഒന്നും അവസാനിക്കുന്നില്ല, ആരംഭിക്കുന്നുമില്ല. അങ്ങനെ നോക്കുമ്പോള്‍ ഈ കവിതകള്‍, ഈ വാക്കുകള്‍ ഒക്കെ അര്‍ത്ഥശൂന്യമായവയാണ്. ഏറ്റവും നല്ല ഭാഷ, അത് മൌനം തന്നെയാണ്.

ഭാഷാ സ്വാധീനവും, തുറന്നു പറയാനുള്ള ധൈര്യവുമുള്ള ആര്‍ക്കും എഴുതാം. ധൈര്യം, കൌതുകം, ആകാംഷ ഇവ ചേരുമ്പോള്‍ വിചിത്രമായ അനുഭവങ്ങള്‍ ജീവിതത്തില്‍ നേരിടാനുമാകും. എഴുതാന്‍ വേണ്ടി അനുഭവങ്ങള്‍ തിരഞ്ഞു പോകേണ്ടതില്ല, അവ മുന്നിലെത്തുമ്പോള്‍ പിന്തിരിഞ്ഞോടാതിരിക്കാനുള്ള ധൈര്യം ഉണ്ടായാല്‍ മാത്റം മതി. പക്ഷെ ഈ ധൈര്യം എന്നത് അപകടകരമായ സ്വഭാവമാണ്. ഡയോജിനസിനെ പോലെ അപാരമായ അളവില്‍ ധൈര്യം അനുഭവിച് ജീവിതം അറിയുക എന്നത് പ്രതീക്ഷയ്ക്കും അപ്പുറം നില്‍ക്കുന്ന മരീചികയാണ് .

അപ്പോള്‍ ഈ താത്കാലിക വിഡ്ഢിതങ്ങള്‍ക്ക് അര്‍ദ്ധവിരാമം നല്‍കാം. ഒന്നും എഴുതാനില്ലാതെ, ഒന്നും പറയാന്‍ ഇല്ലാതെ മൌനത്തിന്റെ ഭാഷയില്‍ ദിനങ്ങള്‍ മുന്നേറട്ടെ.